tag:blogger.com,1999:blog-10738792957401819262012-02-11T19:09:12.719+05:30సరదా కబుర్లు! 'కామెడీ'గా చలామణీ అవుతున్న 'క్యామెడీ' గురించి కూడా!కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.comBlogger641100tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-34906641039732520132012-02-11T19:09:00.000+05:302012-02-11T19:09:12.735+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">.........నాక్కొన్ని సందేహాలు</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">తినికూచుంటే అనేక సందేహాలొస్తాయంటారు. తినకుండా కూర్చుంటే రావా అని సందేహించకండి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఒకాయన తనింట్లో రోజూ నిలబడే భోజనం చెయ్యడం చూసి, ఇంకొకాయన అడిగాడట.....అలా యెందుకు? అని. "కూర్చొని తింటే కొండలైనా కరిగిపోతాయంటారుకదా? మరి నా కొండంత ఆస్తి తరిగిపోతే, రేపేమి తినాలి?" అనడిగాడట ఆయన.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"దేవుడు గ్రుడ్డివాడు" అన్నాట్టొకాయన. యెలా నిరూపించగలవు? అని అడిగితే, "గాడ్ ఈజ్ లవ్; లవ్ ఈజ్ బ్లైండ్ కదా? ఇవన్నీ వొకటే కాబట్టి, గాడ్ ఈజ్ బ్లైండ్ కాదా?" అన్నాట్ట.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మనకి వున్న శాస్త్రాల్లో తర్క, మీమాంస లాంటి శాస్త్రాలున్నాయి. ఇలాంటి లాజిక్కులనే "తర్క శాస్త్రం" అంటారుట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మనకి అలాంటి శాస్త్రాల్లో యేవిధమైన ప్రావీణ్యం లేకపోయినా, తరచూ మనం ఇలాంటి లాజిక్కులు మాట్లాడుతూనే వుంటాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అసలు విజ్ఞానానికి మూలం సందేహమే అంటారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మన కథలేవైనా, "మున్ను నైమిశారణ్యమున సూతుడు శౌనకాది మహా మునులకు....." అని మొదలవుతాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><blockquote class="tr_bq">మరి "నైమిశుడు" అనేవాడి పేరుమీద ఆ అరణ్యం యేర్పడిందా?<br /> సూతుడు ఓ మహర్షా?<br /> శౌనకాదుడు ఇంకో మహామునా?<br /> బ్రహ్మాదులు అంటే, "బ్రహ్మాదుడు" అనే ఓ దేవుడుండేవాడా?</blockquote><br /> <div style="text-align: justify;">అప్పుడే ఇదేం పిచ్చి? అనెయ్యకండి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి "పిప్పలాదుడు" అనే ఋషి వుండేవాడా? వుంటే ఆయన పుట్టు పూర్వోత్తరాలేమిటి?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ధన్వంతరి" అనే ఆయన మన చరిత్రలో, చంద్రగుప్త విక్రమాదిత్యుడి ఆస్థాన వైద్యుడు. మరి ఆయన దేవతల వైద్యుడు యెప్పుడు అయ్యాడు? మొన్నటి ధన త్రయోదశికీ, ధన్వంతరికీ యెందుకు లింకు పెట్టారు? (ఆయన బంగారం చేసేవాడు, దాన్ని భస్మం చేసి, ఔషధాల్లోవాడేవాడు, అందుకనే ఆ రోజు కొంచెమైనా బంగారం "కొనాలి" అని ఒకాయన వ్రాశాడు అనీ, ఇంకా నయం దాన్ని భస్మం చేసెయ్యాలనలేదు అనీ నా ఇంకో బ్లాగులో ఓ టపాలో వ్రాశాను).</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><blockquote class="tr_bq">"......ఆ సుందోపసుందులు ఇంకా రాలేదా అని అడిగారు!"<br /> "సుందోపసుందులా! వాళ్లెవరు?"<br /> "ఇంకెవరు? సుందోపులు మీరు, సుందులు వారు!"</blockquote><br /> <div style="text-align: justify;">ఈ సంభాషణ మన ఓ సినీ కళాఖండం లోది. (గుర్తుకొస్తే నవ్వుకోండి!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సుందోపుడు, సుందుడు అని వుండేవారా? వాళ్ల చరిత్ర యేమిటి? వాళ్లు దేనికి ప్రఖ్యాతులు? ఇక్కడ సందర్భానికి వాళ్ల పేర్లు సరిపోతాయా? ఆ సంభాషణ రచయిత, తదితర సంబంధితులు యెవరు? (ఇదేమీ క్విజ్ పోటీ కాదండోయ్! కాస్త రిఫ్రెష్ అవుతారని!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రేపటినుంచి ఇలాంటివన్నీ "నిజాలుగా" చెల్లుబాటు అయిపోవని నమ్మకమేమిటి?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"విఖన/విఖనో" మునీంద్రుడూ, ధన్వంతరి ఆలయం, వాల్మీకి గుడీ వగైరాల గురించి వినలేదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా వూళ్లో రోడ్డు ప్రక్క చెట్లకిందా, సెంటర్లలోనూ "వెలిపిస్తున్న" విగ్రహాలనీ, శిథిలమైపోతున్న గుడులని పునరుధ్ధరిస్తూ, అక్కడి ఋషుల వగైరాలని రోడ్డు ప్రక్కన పడేస్తే వాటినీ మునిసిపాలిటీ సిబ్బంది వలందరువారి రేవుకి తరలించి, ఓ చెట్టు చుట్టూ పేర్చడం మొదలెట్టారు. ఇప్పుడు, గోదావరిలో స్నానం చేసిన "భక్తులు" ఆ విగ్రహాలకి కూడా పసుపూ, కుంకుమా మెత్తేసి, అగరత్తులు వెలిగించి, అరటిపళ్లు కూడా మెత్తేస్తున్నారు. విగ్రహాలు యెక్కడ యే స్థితిలో వున్నా పూజనీయమేనంటారా? నేను కాదనడం లేదుకదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఘనంగా" ప్రతీనదికీ, కాలవకీ పూజలు నిర్వహించి, అరటిదొప్పల్లో దీపాలు వెలిగించి వాటిలో వదిలేసీ, "పోలిస్వర్గం" ఉత్సవాన్ని ఘనంగా నిర్వహించడం చేస్తున్న రోజులివి! ఇంకా బోళ్లన్ని ఉత్సవాలు రావాలి--సర్వేజనా సుఖినోభవంతు అవ్వాలి మరి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-3490664103973252013?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-7126468686493969542012-01-20T20:48:00.000+05:302012-01-20T20:48:24.262+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">......కలిగించడం సాధ్యమా?</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">బీర్బల్ ఓ సారి కొలువుకి ఆలస్యంగా వచ్చాడని అక్బర్ విసుక్కున్నాడట. అప్పుడాయన "క్షమించండి జహాఁపనా! మా మనవణ్ని వూరుకోబెట్టి వచ్చేసరికి ఆలస్యం అయ్యింది" అన్నాడట.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దాంట్లో అంత కష్టమేముంది నిరూపించమంటే, "నేను చిన్న బాబుననుకోండి, నన్ను వూరుకోబెట్టండి మరి" అని, నాకు &nbsp;వివిధ సైజుల కూజాలు కావాలి అని యేడిచాడట. సరే అని తెప్పించాడు రాజు. కాసేపు వాటిని ఒకదాంట్లో ఒకటి పెడుతూ ఆనందించి, "ఇప్పుడు నాకు రాజుగారి యేనుగు కావాలి" అన్నాడట. అదీ తెప్పించబడింది. ఇంకాసేపు ఆడుకొని, "ఇప్పుడు ఈ యేనుగుని ఈ కూజాలో పెట్టాలి" అన్నాడట!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదెలా సాధ్యం? అని రాజుగారంటే, మరి పిల్లలు అలాంటి కోరికలే కోరుతారు. వాళ్లని సముదాయించేటప్పటికి తలప్రాణం తోకకి రాదా మనకి? అంటే, రాజుగారు నవ్వుకొన్నాడట--కోపమంతా మరచిపోయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పటివరకూ అనేకమంది చిన్నపిల్లల పెంకెతనాలనీ, అల్లర్లనీ, వింత కోరికలనీ, పేచీలనీ చూశాను. కానీ......&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్న మా ద్వితీయ దౌహిత్రుడు (మా అమ్మాయి రెండో కొడుకు--వాడికి మూడేళ్లు. మొన్ననే ప్లేస్కూల్లో చేరాడు. కంప్యూటర్లో వాడికి కావలసిన ఆటలూ అవీ పెట్టేసుకొంటాడు. వాడో వెరయిటీ) పెట్టిన పేచీ యెవరూ విని వుండరు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్లమ్మ నెమ్మదిగా కొన్ని రోజులనుంచి మోటివేట్ చేసి, మొన్న ప్రొద్దున్నే వాడు లేచి, పాలు త్రాగాక, "ఇప్పుడు నీ చేతివేళ్ల గోళ్లు కత్తిరిస్తానే?" అంటే వెంటనే వొప్పుకున్నాడు. చక్కగా వొళ్లో కూర్చోబెట్టుకొని, ఆకబురూ, ఈ కథా చెపుతూ మొత్తానికి పని పూర్తి చేసేసింది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తీరా కంప్యూటర్ దగ్గరకి వెళ్కి కీబోర్డు మీద వేళ్లు పెట్టగానే వాడికేం తేడా తెలిసిందో, "ఛీ! నా వేళ్లు బాగాలేవు......మళ్లీ నాగోళ్లు నాకు పెట్టెయ్....." అని లంకించుకున్నాడట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చెప్పండి....వాడికి బాలానందం యెలా కలిగించాలో!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(తరవాత ఓ గంట నానా తిప్పలూ పడి, వాణ్ని కన్విన్స్ చేసి, మరిపించిందనుకోండి.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదీ సంగతి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-712646868649396954?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-59397247354476236392011-10-08T00:17:00.000+05:302011-10-08T00:17:50.039+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......నేను చూశాను మరి!</b></span> &nbsp;&nbsp;</div><br /> <div style="text-align: justify;">లండాచోరీ--పితలాటకం--లిటికిలేషన్--యెడ్డెం అంటే తెడ్డెం--ఇలా కొన్ని మాటలున్నాయి మనతెలుగులో. కొన్ని అచ్చతెలుగు పదాలూ, కొన్ని పరభాషా స్వీకర్తాలూ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వీటివెనుక కొన్ని "తర్క, మీమాంసా" వగైరా శాస్త్రాలున్నాయి(ట).</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఒకాయన బజార్లో నిమ్మకాయలు కొనడానికొచ్చి, అడిగాడు "యెలా ఇస్తున్నావు?" అని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాడు రసికుడు--"చేత్తోనే" అన్నాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఆహా! అలాగా? అయితే ఒక్కోటీ యెంతకిస్తావు?"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఒక్కోటీ ఓ రూపాయికిస్తానండి!"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"బాగుంది. పళ్లు బాగున్నాయి. నువ్వు ఒక్కోటీ పాతిక రూపాయలన్నా కొనుక్కోవలసిందేకదా? అవసరం నాది మరి! సరే....ఓ పది ఇవ్వు" అంటూ పదిరూపాయల నోటిచ్చాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాడు ఓ పది నిమ్మకాయలని (పళ్లని) ఓ సంచీలో వేసి ఇచ్చాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తీసుకొని వెళ్లిపోవచ్చుకదా? వూహూఁ!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(బుట్టలో ఇంకా ఓ అరవై డెభ్భయి నిమ్మపళ్లున్నాయి.)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఇప్పుడు చెప్పు. ఈ యెండలో ఆ బుట్టలో పళ్లన్నీ ఒక్కోటీ రూపాయకి సాయంత్రందాకా అమ్ముకుంటావా? లేక, యేదో రేటుకి మొత్తం నాకిస్తావా? ఇస్తే యెంతకిస్తావు?"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మారాజులడగాలేగానండీ, ఓ యాభై రూపాయలకిస్తానండి!"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"పదిహేనిస్తాను"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఖుదరదండి"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"సరే! ఇరవై?"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"రావండి"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఫైనల్గా చెపుతున్నాను. ఇరవై రెండు.....నీ యిష్టం!"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఇవ్వలేనండి.....సరే, మారాజులు ఓ పాతికిప్పించండి!"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పావుగంటలోపలే బేరం ఫైసల్! ఆయన పాతికా ఇచ్చి, బుట్టెడు కాయలూ తీసుకొన్నాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"రండిబాబూ! రండి! నిమ్మపళ్లు కావాలా? వూరికే ఇస్తున్నాను! తీసుకోండి!" అంటూ, పావుగంటలో వెళ్లేవాళ్లకీ, వచ్చేవాళ్లకీ పంచిపెట్టేసి, కారెక్కి, వెళ్లిపోయాడు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ లండాచోరీ యేమిటీ? ఇందులో యెవరి బలం యెంత? యెవరి బలహీనత యేమిటి? ఇలాంటివే "తర్క, మీమాంసా"వగైరా శాస్త్రాలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఆ బుట్టగలవాడు రైతు కాదు! ఓ వందకాయలు పాతిక రూపాయలకి రైతుదగ్గరకొన్న 'దళారి!')</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">&nbsp;యెవరి వ్యాపారం వారిదికదా!?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(తెలివి ఒక్కడి సొమ్ముకాదోయ్!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-5939724735447623639?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-27234584295244944092011-10-03T13:15:00.000+05:302011-10-03T13:15:10.392+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>.....గుర్తింపు కార్డులూ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">మన ప్రభుత్వ విధానాలూ, ప్రకటనలూ చూస్తూంటే, కొన్ని కార్టూన్లూ, జోకులూ గుర్తొస్తాయి నాకు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందులో, కొంటెబొమ్మల బాపు వేసినది మొదటిది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఓ అందమైన అమ్మాయి రోడ్డు ప్రక్కన నిలబడి వుంటుంది. ఒకడు ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, స్పీడుగా వచ్చేస్తూంటాడు. ఆ ప్రక్కనే ఓ డ్రైనేజీ కాలువ వుంటుంది. అలా నడుచుకుంటూ వచ్చేవాడు ఆ కాలువలో పడటం ఖాయం! అప్పటికే ఆ కాలువలో వున్న ఇద్దరు ముగ్గురిలో ఒకడంటాడు..."ఇంకోడొస్తున్నాడు! జరగండి, జరగండి" అని!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ అమ్మాయీ, వచ్చేవాడూ, ఆ మాటలన్నవాడూ....వాళ్ల హావభావాలు యెంతచక్కగా చిత్రించారంటే, యెవరైనా "జరగండి" అనగానే ఫక్కున నవ్వు వచ్చేస్తుంది నాకు!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకో జోకు....ఒకడు రోడ్డు ప్రక్కన నుంచొని, "పదకొండు.....పదకొండు...." అని లెఖ్ఖ మరిచిపోకుండా వల్లెవేసుకొంటూ వుంటాడు. చాలా సేపు అతన్ని గమనించిన ఇంకొకడు "యేమిటీ ఇందాకణ్నుంచీ లెఖ్ఖ పెడుతున్నావు?" అనడిగితే, దగ్గరకి రమ్మని వాణ్ని ప్రక్కనున్న డ్రైనేజి కాలవలో తోసేసి, "పన్నెండు.....పన్నెండు...." అంటూ వల్లెవేయడం మొదలెడతాడు!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకో స్కిట్ లో, ధర్మవరపు సుబ్రహ్మణ్యం ఓ పేషంటుగా, డాక్టర్ దగ్గరకి వెళ్లి, ఆయనరాసిన అన్ని టెస్టులూ చేయించుకొని, అన్ని మందులూ కొని, అన్నీటికీ ఫీజులు, డబ్బులూ &nbsp;చెల్లించుకొంటూ, "వాళ్లు కూడా బ్రతకాలిగా మరి?" అంటూంటాడు. చివరికి ఆ మందులన్నీ మురిక్కాలవలో పారేస్తాడు! అదేమిటీ అని అడిగితే, "నేను కూడా బ్రతకాలిగా మరి?!" అంటాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నిద్రలో కూడా నవ్వు పుట్టిస్తూ, చురకలు వేసే ఇలాంటివి "అజరామరాలు!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్నీమధ్య మా జిల్లాలో, వోటర్ల లిస్టుల సమీక్షలో, ఇంటింటికీ తిరిగి సేకరించిన వివరాలగురించి ఓ పెద్దాయన పరిశీలించి, "జనాభా ఇంత పెరిగితే, మొత్తం వోటర్లు ఇంత శాతం పెరిగితే, కొత్తగా వోటు హక్కు పొందినవాళ్లు.....'ఇంత శాతమేనా?' అంటే మీరు మీ ఇంట్లో బజ్జునే, ఇంటింటి సర్వే చేసేశారన్నమాట!" అంటూ చిర్రుబుర్రులాడారట. హెంత మాట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మన కి కు రె, తన పథకాలని ప్రకటిస్తూ, ప్రతీదానికీ ".....అవినీతిని తగ్గించడానికి" అంటూ ప్రకటిస్తూండడంతో, వుద్యోగుల సంఘాలు, ముఖ్యంగా రెవెన్యూ వుద్యోగులు "యేం? వేళాకోళంగా వుందా? మీ మంత్రులూ, రాజకీయులూ అనేక కార్యక్రమాలపేరుతో మా వూళ్లకి వచ్చినప్పుడు, వాళ్లకి 'సుక్కా, ముక్కా....'లతో మర్యాదలు చెయ్యడానికి డబ్బులు మీబాబిస్తున్నాడా? పైగా, ప్రతీవాడూ 'మర్యాదలు సరిగ్గా జరగలేదు ' అని నీకు ఫిర్యాదు చేసేవాడే!" అంటూ ఖస్సుమంటున్నారట!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">2003 వరకూ చంద్రబాబు చేసిన తప్పిదమల్లా "నేను నిద్రపోను, మిమ్మల్ని నిద్రపోనియ్యను" అనడమేననీ, తరవాత "నందోరాజా భవిష్యతి" జరిగింది అనీ మరిచిపోతే యెలా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక విషయానికొస్తే, ఇప్పటివరకూ.....ఆథార్ తో సహా.....కొన్ని పదుల సంఖ్యలో....కంటిపాపల, వ్రేలిముద్రల, కాలి ముద్రల, చెవితమ్మెల, ముక్కు వంగిన కోణాల రికార్డులతో.....కార్డులు జారీచేయబడుతున్నాయి.....భాగ్యశాలులైన దేశ ప్రజలందరికీ!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడింకో "స్మార్ట్ కార్డ్" రాబోతోందట! (జరగండి....జరగండి.....!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">2013 లోగా, "దేశంలోని వయోజనులందరికీ" బహుళ ప్రయోజన గుర్తింపుకార్డులు జారీచెయ్యాలని "భారత రిజిస్ట్రార్ జనరల్" ప్రతిపాదిస్తే, ప్రభుత్వం తగిన "కసరత్తు" చేస్తోందట! &nbsp;రేషన్ కార్డుగా, యెన్నికల కార్డుగా....ఇలా అనేక రకాలుగా వుపయోగించవచ్చట. ప్రభుత్వానికి "యెంతో ఖర్చు ఆదా" అవుతుందట.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దేశజనాభాలో 65% వయోజనులున్నారు. ఒక్కో స్మార్ట్ కార్డు తయారీకీ రూ.50/- మాత్రమే ఖర్చు అవుతుంది. (65 కోట్లూ X 50....యెంత?).&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా, ఎన్ ఐ సీ డైరెక్టర్ జనరల్ నేతృత్వంలో కమీటీ వేశామనీ, వాళ్ల సిఫార్సులు అందితే, అప్పుడు "అసలు ధర" నిర్ణయం అవుతుందనీ కూడా సెలవిచ్చారట! (ఆ కమిటీ కెంతో, ఆ రిపోర్టులకెంతో, యెన్నాళ్లు పనిచేస్తుందో, చివరాఖరికి "అంచనా వ్యయాలు" యెంతకు పెరుగుతాయో!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా, ఆథార్ సంఖ్యలతోపాటు, ఫోటోలూ, వ్రేలిముద్రలూ, కనుపాపముద్రలూ "లాంటి"వన్నీ ఈ స్మార్ట్ కార్డులో నిక్షిప్తమై వుంటాయట. "వివిధ కార్డుల స్థానంలో" కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు "ఈ స్మార్ట్ కార్డు" వుపయోగించొచ్చు....అని "బయోమెట్రిక్ మార్కెట్ నిపుణులు" చెపుతున్నారట.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఓప్రక్క "తన వ్యక్తిగత సమాచారం దుర్వినియోగమయిందో" అంటూ యెవరో "తొలి" ఫిర్యాదు దాఖలు చేశారట......ఆ "ఆథార్" అధికార సంస్థకి. ఇది కూడా స హ చట్టం క్రింద దరఖాస్తు చేస్తేనే తెలిసిందట. ప్రస్తుతానికైతే ఫిర్యాదు "నమోదు" చేసుకొని, సంబంధిత విభాగానికి పంపించాము "అని మాత్రమే" వెల్లడించారట!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మన వ్యాలెట్లలోని కార్డుల్లో పైన వున్నది మిగిలినవాటితో అంటోందీ...."జరగండి, జరగండి, ఇంకోటొస్తోంది!" అని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పనికిరానికార్డులని పారేస్తూ, "ఐదు.....ఐదు....ఆరు" అంటూ లెఖ్ఖ పెడుతూ వల్లెవేస్తూ వుండాలేమో మనం! (పోయింది మనడబ్బేగా!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ కంప్యూటర్, బయోమెట్రిక్, మార్కెటింగ్....ఆర్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ గురూలు....అంటారూ, "యెవరి జీవనోపాధి వారిది, యెవరి వ్యాపారం వారిది, యెవరి సంపాదన వారిది.....'అందరూ బ్రతకాలిగా'?"....అని!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"సామాన్యుడూ! సామాన్యుడూ! నీ వోటేవరికి?" అనడిగితే, "అందరూ సామాన్యులేగానీ, వాళ్లలో కొంచెం 'యెక్కువ ' సామాన్యుడికేనండి బాబయ్యా!" అన్నాడట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కార్డులూ.....పథకాలూ.....యెన్నికలూ.....మీకు జోహార్లు! &nbsp;&nbsp;</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2723458429524494409?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-83866436627234010322011-09-22T23:30:00.000+05:302011-09-22T23:30:47.419+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>....కసరత్తుల ప్రహసనం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">"కొంచెం అజినమోటో వుంటే ఇస్తావా వదినా?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అంటే యేమిటొదినా?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"యేమోనమ్మా.....నాకూ తెలీదు....మొన్న మా ఎపార్ట్ మెంట్ లో 'మావూరి వంట; మా వీధి పెంట' అనో యేదో టీవీ కార్యక్రమం చిత్రీకరిస్తే, అందులో మా 'డీ-4' ఆవిడ అదేదో 'సోయా ఢాల్ భేజా ఫ్రై కొళంబు-21369' అని వండింది. అందులో.....వెయ్యాల్సినది ఈ అజినమోటో వొకటి! అదే చెయ్యమంటోంది మా మనవరాలు"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"బాగుందొదినా! ఇలాంటి వంటల్లో, మామూలుగా వేసే ఆవాలూ, జీలకర్రా వగైరాలతోపాటు, జాజికాయ, జాపత్రి, గసగసాలూ, లవంగాలూ, యాలకులూ, కొత్తిమీరా, పుదీనా, కరేపాకూ వగైరాలతోపాటు, జీడిపప్పూ, బాదం పప్పూ, పిస్తా పప్పూ, వేరుశెనగపప్పూ, నువ్వులూ (అంటే నూపప్పు అని చదూకోవాలి).....ఇలా అన్నీ వేసేసి, అజినమోటో, నిమ్మగడ్డీ, పనీర్, బట్టర్, సిల్వర్ ఫాయిల్స్....ఇలా అన్నీ వేసెయ్యాలటమ్మా!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నాకైతే వొదినా, మనచిన్నప్పుడు చూసిన "చింతామణి" నాటకం, అందులో సుబ్బిసెట్టి డైలాగులు గుర్తొస్తాయి వొదినా!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అవునొదినా, భలే హాస్యం వుండేది! ఇంతకీ ఆ డైలాగులు యేమిటో గుర్తుచెయ్యొదినా!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నాకు జీడిపప్పూ, మా పెద్దమ్మాయికి బాదం పప్పూ, చిత్రకి పిస్తాపప్పూ అంటే ఇష్టం. కాలక్షేపానికి ఓ రెండు పప్పులు నోట్లో వేసుకొంటూ వుంటాం! అన్నట్టు శెట్టిగారూ, మీదగ్గర ఆ పప్పులన్నీ దొరుకుతాయికదా? ఓ బస్తాడు జీడిపప్పూ, ఓ రెండు బస్తాలు బాదంపప్పూ, ఓ బస్తా పిస్తా పప్పూ పంపించకూడదూ? అన్న శ్రీహరితో, మరి గన్నేరు పప్పో? అనడుగుతాడు సుబ్బిసెట్టి! దానికావిడ.....అది మీయింటికి పంపించండి.....మీ ఆవిడ (స్వర్గానికి చేరి) సుఖపడుతుంది! అంటుంది--శ్రీహరి!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"భలే నవ్వొస్తూందొదినా ఇప్పటికీ! ఇంకా తన చేతికున్న రాళ్ల వుంగరాలని ఇస్తానంటే, శ్రీహరి, వొద్దులెండి, రాళ్లేం చేసుకుంటాం? అంటే, ఇంకానయం కంకర్రాళ్లన్నావుకాదు--ఇది 'కంపు'; ఇది 'రవల' ఖరీదైన రాళ్లు పొదిగిన వుంగరాలు! అంటాడు చూడు!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అద్సరేగానొదినా, వీళ్ల వంటలు చూస్తుంటే, మనకసలు వంట చెయ్యడం వచ్చా? ఇన్నాళ్లు మనం చేసుకుంటున్నవి వంటలేనా అనో సందేహం వస్తూంటుంది నాకు! అదేదో వంటలో--ముందు అన్నం వుడికించేసి, తరవాత దాన్ని నూనెలో వేయించేసి, దాన్ని ముద్దచేసేసి, జంతికల గొట్టంలో కారప్పూసలా చుట్టలు చుట్టేసి, ఆ చుట్టలని ఆవిరిమీద కుడుముల్లా వుడికించి, దింపాక చిన్న చిన్న ముక్కలు చేసి, పళ్లెంలో పెట్టుకోవాలట! ఇంక దాంట్లోకి కూర--అన్ని రకాల కూరగాయల ముక్కలూ, ఆకు కూరలూ, వాటిని వుడికించిన నీళ్లూ, బఠాణీలూ, చిక్కుడు గింజలూ, బీన్సూ, మొలకెత్తిన సెనగలూ, పెసలూ ఇలా అన్నీ వేసేసి, దాంట్లో అల్లం వెల్లుల్లి ముద్దా; అల్లం కొత్తిమీర ముద్దా; కొత్తిమీర పచ్చి మిర్చి ముద్దా వేసేసి, గరం మసాలా, కర్రీ మసాలా, ఛాట్ మసాలా, నా దిబ్బ మసాలా అన్నీ వేసేసి, చివరలో క్యారట్ రేకలూ, కీరదోస ముక్కలూ, కుంకం పువ్వూ తో అలంకరిస్తే, సరిపోతుందట!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మన వంటలంటే గుర్తొచ్చింది వదినా--చక్కగా ఆరు రుచులూ, యేడు రంగులూ స్పష్టంగా తెలిసేవి! ఆరోగ్యానికి ఆరోగ్యం! మరి మా కోడలైతే, మామిడికాయ పప్పులోనూ, టమాటా పప్పులోనూ--ఇలా దేంట్లోనైనా వేసే పోపులో, చేరెడు మినప గుళ్లూ, ఇన్ని మెంతులూ కూడా వేసి పోపు పెట్టేస్తుంది! యేదో రెండుముద్దలు వేడివేడిగా తినెయ్యడం నాకలవాటా? నావసలే దంతసిరి గల పళ్లు! ముద్దనోట్లో పెట్టగానే, "ఫట్"మంటూ ఓ మినపగుండు పడిందనుకో--బుర్ర ఛప్పన్నారు నరకాలనీ చూసి, గుడ్లలో నీళ్లు వెళ్లుకొచ్చేస్తాయి! అధవా నమిలేసినా, అసలు రుచి పోయి, ఓ వెర్రి కమ్మదనంతో గడ్డి తింటున్నామేమో అని అనుమానం! ఇంక మెంతులతో చచ్చే చేదు! అక్కడికీ యెన్నిసార్లో చెప్పాను....అలవాటుగా అన్నీ పడిపోతాయత్తయ్యా! యేమీ అనుకోకండి.....అని వోదార్పు! ఇలాకాదని, పోపుల డబ్బాలోంచి ఆ గిన్నెలు తీసేసి, వేరే పెట్టేశాను. అయినా తన లెఖ్ఖ ప్రకారం పోపులో యేమేమి తగ్గాయో చూసి, వెతుక్కొని, దొరకకపోతే ప్రక్కనే వున్న కొట్లోనో, దగ్గర్లో వున్న బేకరీలోనో అప్పటికప్పుడు కొనుక్కొచ్చి మరీ వేసేస్తుంది! ఇంక నా బాధ చూడలేక, వడ్డించేముందు గబగబా కంటికి కనిపించినవన్నీ యేరేసి, అప్పుడు వడ్డిస్తుంది....పాపం పిచ్చి పిల్ల! ఇంకేమంటాము?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అవునొదినా.....తప్పు వాళ్లది కాదు.....ఈ ఛానెళ్లవాళ్లదీ, బ్లాగర్లదీ, వంటలమ్మలదీ!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నిన్న టీవీలో పనీర్ చెయ్యడానికి తొందరగా గట్టిపడుతుందని 'జిల్లేడు పాలు' పోసేస్తున్నారనీ, ఇలా యేవేవో చూపించారు! ఇలాంటివి కొనుక్కొనే కన్నా, చక్కగా మన వంటలు మనం చేసుకొని తింటే, ఆకలీ తీరుతుంది, ఆరోగ్యమూ! అజినమోటోలు వద్దులే వదినా! ఇంక వంటిళ్లలోకి వెళదాం!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"బాగా చెప్పావొదినా!"</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8386643662723401032?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-84981152491754201452011-09-19T23:03:00.000+05:302011-09-19T23:03:16.255+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>స్నేహ సౌరభం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">కొందరికి "భాయ్"లు అయినా, నాకు మాత్రం "గాళ్లే" నా కొండెలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా పేరి మేష్టారు, ప్రతీయేడూ, మొదటిసారి మా క్లాసుకి వచ్చి, అటెండెన్స్ వేస్తూ, ఓ గంటసేపు, మా పేర్లని చిత్రవిచిత్రంగా పిలుస్తూ, మమ్మల్ని నవ్విస్తూ గడిపేశేవారు. అలాంటిపేర్లే మా క్లాసుమేట్లకి శాశ్వతం అయిపోయాయి చాలామందికి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వుదహరణకి "నూరుల్లా" అనేవాణ్ని--"నరట్లా" అని పిలిచేవారు! వాడికి ఇప్పటికీ అదే పేరు. ఇంకా వాణ్ని "ఒరే! సాయిబ్బు శాస్త్రులూ!" అని పిలిచి, "ఆ 'శత్రుడిదగ్గరికి ' వెళ్లి, ఓ సారి నశ్యం డబ్బాతేరా!" అనేవారు. యెప్పుడూ ఆపని వాడికే చెప్పేవారు! (దీనివెనక్కాలో కథ వుంది--ఇదివరకు టూకీగా వ్రాశాను.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నన్ను "యేకేవాడా" అనీ, నాతరవాత వాడైన పువ్వాడ కృష్ణమూర్తిని "పీకేవాడా" అనీ పిలిచేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే, "సత్యానందం" అనే అబ్బాయి తండ్రి, పేరు "దాసు" ఓ సినిమాహాల్లో పనిచేస్తూ, ఒంటెద్దు బండిలో మైకూ, స్పీకరూ, గ్రామఫోనూ పెట్టుకొని, క్రొత్తగా వచ్చే సినిమాలకి పబ్లిసిటీగా 'వొళ్లు గగుర్పొడిచే పోరాటాలూ, భయంకరమైన కత్తి యుధ్ధాలూ, గుర్రములపై నడచుటా, మర్రివూడలపై పరుగెత్తుట లాంటి విశేషాలతో, నేడే చూడండి....ఆలసించిన ఆశాభంగం....ఇంకా కొన్ని రోజులు మాత్రమే!' అంటూ చెప్పేవాడు. &nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ సత్యానందాన్ని మాత్రం, "ఒరే దాసూ" అనే పిలిచేవాడాయన. వాడు స్కూల్లో చదువుకొనే టైములోనే, సినీ రికార్డింగు డ్యాన్సులు వెయ్యడమే కాకుండా, ప్రోగ్రాం మధ్యలో--నాగుపాముచేత, బొట్టూ, కళ్లకు కాటుకా పెట్టించుకొనుట....మొదలైన విద్యల్లో ఆరితేరాడు! యేదో చదివి, ఓ చిన్న వుద్యోగం సంపాదించాడు తరవాత! &nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆమధ్య నేను మావూరు బదిలీపై వచ్చాక, ఓ రోజు ఒకావిడ తన దగ్గరున్న కొంచెం డబ్బు బ్యాంకులో డిపాజిట్ చెయ్యడానికి వస్తే, ఆవిడభర్తపేరు చూసి, మీ ఆయన్ని ఓ సారి వచ్చి నాకు కనపడమను.....అనగా, ఓ నాలుగైదురోజుల తరవాత, నేను చాలా బిజీగా వుండగా, "నమస్కారం అయ్యగారూ!" అన్న పిలుపు విని, తలెత్తి చూసి, "ఒరే! నేను నీకెప్పుడు అయ్యగార్నయిపోయాన్రా దాసూ?" అని వాడి భుజమ్మీద తట్టి, కవుగలించుకుంటే, వాడు ఆనందభాష్పాలు రాలుస్తూ....ఒరే! నువ్వు పెద్దవాడివి కదా! అంటూ యేదేదో వాగాడు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగ, స్నేహానికీ, సౌభ్రాతృత్వానికీ, కుల, మతాలు లేవు! వున్నదల్లా మనసులలో కాస్త చోటు--అంతే!</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8498115249175420145?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-24576706541770928872011-09-15T22:39:00.000+05:302011-09-15T22:39:00.446+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>.....శిక్షలూ</b></span></div><br /> గాలి ఇంట్లో జప్తులకి సంబంధించి "పంచనామా" మీద సంతకం చెయ్యడానికి కూడా యెవరూ ముందుకు రాలేదుట. మరి ఇలాంటి పంచనామాలు బుధ్ధి వున్న యే న్యాయమూర్తి న్యాయస్థానంలోనూ చెల్లవు--అజిత్ భరిహోకే లాంటి వాళ్లుండే "ఫాస్ట్ ట్రాక్" న్యాయ స్థానాల్లో తప్ప!<br /> <br /> ఆయన, "సుంకులమ్మ" ఆలయాన్ని కూలగొట్టినందుకే, బ్రతికి వుండగానే, శిక్షగా "ఛిప్పకూడు" తింటున్నాడు....అమాయక గిరిజనులు శపించారు......అనీ, పాపభయం తోటే ఇంకో ఆలయాన్ని సుంకులమ్మకి కట్టించాడు అనీ, అదే భయంతో, తిరుమలేశుడికీ, కాళహస్తీశ్వరుడికీ కిరీటాలూ వగైరాలు చేయించాడు అనీ, 'జ్యోతిష్యంలో చెపుతాము దేవాలయాన్ని కూలగొట్టినా, భూములూ, ఆస్థులూ కబ్జా చేసినా, పుష్కరాలపాటు శిక్ష వుంటుంది '--అని చెపుతున్న ఫేషన్ గడ్డాల పండితులూ......ఇలా రెచ్చిపోతున్నాయి.....టీవీ ఛానెళ్లు!<br /> <br /> "పితా......ఆ.....ఆ....ఆ.....! ఆఁ! ఆఁ! ఆఁ! ఇవన్నీ నిజాలేనంటావా! దేవాలయ భూములని కబ్జా చేసి, అపార్ట్ మెంట్లూ, కాలనీలు కట్టినవాళ్లూ, <u>తరతరాలుగా</u> అనుభవిస్తున్నవాళ్లూ, 'వాళ్లు జీవించి వున్నప్పుడే' శిక్షలు అనుభవిస్తారు.....అంటావా! సరే....సరే.....అదే అందరికీ చెపుతాను......"<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2457670654177092887?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-70035235657711264832011-09-07T22:54:00.000+05:302011-09-07T22:54:46.464+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>క్రీడా"కారులు" (గుఱ్ఱాలు)</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">మనకో మెగాస్టారున్నాడు--మెగా మెగా స్టెప్పులేసీ, "యాంటీ కరప్షన్ ఫోర్స్" లాంటివి (సినిమాల్లో) స్థాపించీ, అభిమానుల గుండెలు అదరగొట్టేసేవాడు. మొన్ననే ఓ "మెగా జంప్" చేశాడు కూడా! (సినిమాల్లో బంగీ జంపులు చేసినట్టు!).&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక ఆయన తమ్ముడు "పవర్ స్టార్"! తరవాత ఆయన కొడుకుని "మెగా పవర్ స్టార్" అనో యేదో అంటున్నారు. (అసలు వీళ్లకి ఈ "బిరుదులు" యెవరిచ్చారో? వాళ్లే తగిలించుకున్నారో, వాళ్ల పబ్లిసిటీ తైనాతీలు పెట్టారో!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే బాగానే వుంది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ చిరుత ఇప్పుడు వార్తల్లోకొచ్చాడు--అదేదో "పోలో" జట్టుని కొనేశాడుట. కాబోయే భార్య అడిగితే, కొండమీది కోతిని కూడా తెస్తారెవరైనా! తనకి తాహతుంది, కొన్నాడు. బావుంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఓ టీవీ ఛానెల్ వాళ్లు తెగ రెచ్చిపోయారు--".....వారం జరగబోయే పోలో మ్యాచ్ లో ....స్టార్ ఆడబోతున్నారా?" అంటూ.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మర్నాడు పేపర్లలో, వాళ్ల ఫోటోలతో, "మ్యాచ్ ని తిలకించారు" అని ఫోటోలు వస్తే, ఆ ఛానెల్ వాళ్లు ".....స్టార్ రైడింగుచేసి ప్రేక్షకులని అలరించారు" అంటూ, ఈక్వెస్ట్రియన్ ట్రాక్ లని చూపించారు! (వాళ్ల కాబోయే ఆవిడ బహుశా వార్నింగిచ్చివుంటుంది--రైడింగు యేదో చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్నావేమో.....ఇప్పుడు పోలో అన్నావంటే, 'సుమంగళిలో నాగేశ్వర్రావు ' అయిపోగలవు! అప్పుడు నా గతేమిటి? అని!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అసలు ఈరోజుల్లో, మన (ఆడ) హీరోయిన్లని ప్రశ్నించినా, మాకు "పోలో, గోల్ఫ్, రగ్బీ, ట్రెక్కింగ్, రాక్ క్లయింబింగ్, రివర్ రాఫ్టింగ్, విండ్ సర్ఫింగ్, స్కూబా డైవింగ్, వాటర్ స్పోర్ట్స్"--ఇవన్నీ మాకిష్టం, ఖాళీ దొరికితే అవే ఆడేస్తాము అంటున్నారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అసలు వీళ్లకి గోల్ఫ్ గ్రవుండ్ లో మొత్తం యెన్ని కన్నాలు వుంటాయి, యెన్నిరకాల "కర్రలు", యెన్నిరకాల "షాట్లు" వుంటాయి, స్కోర్లు యెలా వేస్తారు, టైము యెంత పడుతుంది--ఇలాంటివేమైనా తెలుసా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక పోలో లో ఆ ఛానెళ్లవాళ్లకి కూడా యెన్ని జట్లుంటాయి, గోళ్లు యెలా లెఖ్ఖిస్తారు, పెనాల్టీలు యెలా వుంటాయి, అసలు ప్రత్యర్థి గుర్రాలని గుర్తుపట్టడం యెలా--ఇలాంటివి తెలుసా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా చిన్నప్పుడు మామూలుగా స్కూలు వున్న రోజుల్లో బాల్ బ్యాడ్మింటన్ లాంటి ఆటలు ఆడుతూ, సెలవలు వస్తే, రోజుకోరకం ఆట--సీజన్ ని బట్టి--గోళీలూ, జీడిపిక్కలూ, బొంగరాలూ, క్రికెట్టూ, ఇంకా ఉప్పట్లూ, గూటీబిళ్లా, కబాడీ (చెడుగుడు), పేడపూతి, ఆకు తెచ్చే--ఇలాంటి ఆటలు ఆడేవాళ్లం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(వీటిగురించి వివరాలు కావాలంటే మరో టపా వ్రాస్తాను.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా, స్కూల్లో డ్రిల్ పీరియడ్ లో, ఫుట్బాల్, బేస్కెట్ బాల్, వాలీబాల్, హాకీ, ఖోఖో లాంటివికూడా ఆడించేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు కొత్త కొత్త హేండ్ బాలూ, సెపక్ తక్రా (ఇదేదో గేది తక్రం, ఆవు తక్రం లా అనిపిస్తుంది నాకు) లాంటి ఆటలు కూడా ఆడించేస్తున్నారు స్కూళ్లలో!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">స్పోర్ట్స్ లో రన్నింగ్ రేసులతో పాటు, జావెలిన్, డిస్కస్, హేమర్, షాట్పట్--ఇలాంటివి నేర్పించేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరిప్పుడు మన క్రీడలు యెటుపోతున్నాయి? స్టేడియాలు కట్టించడం, క్రీడా భవనాలు నిర్మించడం, వాటిలో వర్షం నీళ్లు తోడించడం తో ఆగిపోతున్నాయి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పోటీలూ, బహుమతులూ మాత్రం వచ్చేస్తున్నాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అంతర్జాతీయంగామాత్రం, బాణాలేసే గిరిజనులూ వాళ్లే దిక్కు మనకి--పతకాలు వచ్చాయి అని చెప్పుకోడానికి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేరా క్రీడాభారత్ మహాన్!</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7003523565771126483?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-46774440190419666632011-08-31T23:10:00.000+05:302011-08-31T23:10:08.808+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>'రక్తం' విరుస్తామంటున్న ఎక్స్ పీఆర్పీలు!</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఓ పాతికేళ్లక్రితం ఎం ఆర్ ప్రసాద్ అని ఓ మిమిక్రీ ఆర్టిస్టు (రాజమండ్రి అనుకుంటా) తరచూ తన మిమిక్రీ తో కొన్ని సన్నివేశాలని సృష్టించి, ఆడియో క్యాసెట్లు రిలీజు చేసేవాడు. &nbsp;(ఇప్పుడేం చేస్తున్నాడో తెలీదు).</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అతని క్యాసెట్లలో అందర్నీ ఆకట్టుకొన్నవాటిల్లో ఒకటి "చిరంజీవి-శ్రీదేవిల పెళ్లి". సినీ ఆర్టిస్టుల గళాలని అనుకరిస్తూ కామెడీని ప్రవహింపచేశాడు. కడుపుబ్బ నవ్వకుండా వుండలేము!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ క్యాసెట్లో బోనస్ గా ఓ స్కిట్ అందించాడు--పాత తరం విలన్ నాగభూషణం (మంచిమనసులు) ఓ సినిమా తియ్యదలుచుకుని, హీరో కోసం ప్రకటన ఇస్తే, నాగేశ్వర రావు, రామా రావు, కృష్ణ, శోభన్ బాబు--ఇలా అందరూ తమ కొడుకులని హీరోగా రికమెండు చేస్తూ, "ప్రక్కనుంచీ, వెనుకనుంచీ, ముందునుంచీ, పైనుంచీ" తమ తమ సహకారాలని ఆయనకి వాగ్దానం చేస్తారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందులో అందరూ అనే మాట "నా కొడుకులని ఇష్టం వచ్చినట్టు వాడుకోండి! నన్నుకూడా ఇష్టం వచ్చినట్టు వాడుకోండి!" అని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు--చిరంజీవి పాపం--ఇదే డైలాగు కాంగీ వాళ్లకి అనేకసార్లు చెపుతున్నా--వాళ్లు "వాడుకోవడం లేదు" అని ప్ర రా పా "సామాజిక న్యాయులు" బొచ్చెలాంటివాళ్లమీద ఆగ్రహించడంలో తప్పేమైనా వుందా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యేమో మరి!</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4677444019041966663?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-12089604269199679932011-08-29T23:59:00.000+05:302011-08-29T23:59:22.139+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>సారధ్యం.....మంత్రాంగం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఇదివరకటి ఫ్ర రా పా లో శల్యుడెవరో, శకుని యెవరో నాకు తెలీదు గానీ, భలే రాజకీయం నడిపిస్తున్నారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వై ఎస్ ఆర్ దగ్గర మంత్రులుగా పనిచేసినవాళ్లు అందరూ ఆయన బొమ్మమీదే గెలిచారు అన్నది అతిశయోక్తికాదు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాంటివాళ్లందరూ ఇప్పుడు, సహజంగా, &nbsp;అందుకు కృతఙ్ఞతగా "వైయెస్సార్ కాంగ్రెస్" లో చేరాలి కదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">లేదూ, మేము సోనియా బొమ్మే పెట్టుకొని గెలిచాం, అందుకే జగన్ తో చేరడంలేదు అనైనా చెప్పాలికదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే. నిజంగా వైఎస్సార్ బొమ్మతో గెలిచి, ఇప్పుడు కాదు పొమ్మంటున్నవాళ్లు--ఇంకా మంత్రులుగా, నాయకులుగా కొనసాగుతున్నవాళ్లు యెవరికి కృతఙ్ఞులుగా వుండాలి?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సహజంగా, నిస్సందేహంగా, మన చిరంజీవికే కదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆయన ఫోటోలూ, బ్యాడ్జీలూ లేకుండా మీరు జిల్లాల్లో పర్యటనలు కొనసాగిస్తారా? హౌ డేర్ యూ?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మీరు ఆయన ఫోటోలు పెట్టుకున్నాసరే, లేదా జగన్ తో చేరినా సరే, లేదా రాజీనామాలుచేసి మళ్లీ యెన్నికల్లో నిలబడినా సరే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అంతేగానీ, వెధవ్వేషాలెయ్యకండి! అని హెచ్చరిస్తున్నారు ప్ర రా పా "ఆన్నా" లు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బాగుంది కదూ?</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-1208960426919967993?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-61505683611106320172011-08-14T20:14:00.000+05:302011-08-14T20:14:18.552+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>.......సందేశాలూ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఆ విధంగా ఒకానొక దివసంబున నా కవుంటర్లో పనిలో వుండగా, రద్దీ తక్కువగా వున్న సమయంలో మేనేజరు గది నుంచి పిలుపు. లోపలికి వెళ్లేసరికి ఓ కస్టమరు ని పరిచయం చేసి, నా వివరాలు చెప్పమన్నాడు మా మేనేజరు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బయటికి వచ్చేసరికి, మా కొలీగ్ ఫ్రెండ్స్ "పెళ్లి సంబంధమే" అని గొడవ. &nbsp;నిజంగానే ఓ పెద్దింటి సంబంధం చెప్పాడాయన. జరగలేదనుకోండి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆలా మొదలైన పెళ్లి సంబంధాల పరంపరలో, ఓ సారి మా వూరు వెళ్లినప్పుడు, ఇంకో సంబంధం గురించి చెప్పారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా వీధి పోస్ట్ మేన్, కాకినాడలో మా (అప్పటికింకా కాని) తోడల్లుడిగారి వీధి పోస్ట్ మేన్ చుట్టాలట. ఆ పోస్ట్ మేన్ నా వుద్యోగం, వివరాలూ మా పోస్ట్ మేన్ ద్వారా తెలుసుకొని, ఆయనకి చెపితే, వెంటనే మా కాబోయే మామగారిని మా ఇంటికి పంపించాడు. మిగతావన్నీ యథావిథిగా జరిగి, ఇదిగో, మా కాపురం ఇన్నేళ్లుగా జరుగుతోంది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందుకనే, "ఆ పోస్ట్ మేన్ ని తన్నాలి" అని అప్పుడప్పుడూ తిట్టుకోవడం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదీ "నేనూ నా రాక్షసి" కథ.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6150568361110632017?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-44299766622327585152011-07-10T23:00:00.000+05:302011-07-10T23:00:56.704+05:30<div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">చిత్రమైన వార్తలు</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">"చిక్కీ పిక్కీ" అనే కాలనీలో "గురునాథ్" అనే వ్యక్తి, తోపుడుబండిమీద వస్తువులు పెట్టుకొని, వ్యాపారం చేసుకుంటాడట. మామూలుగానే పాపం నిన్న తన బండితోసుకుపోతూంటే, యెక్కడనుంచి వచ్చిందో, ఓ బుల్లెట్ అతని యెడమ భుజం దండలో దిగబడిందట! హటాత్తుగా రక్తం కారడం, నెప్పీ తెలిసేసరికి అతన్ని ఆసుపత్రిలో చేర్చి, బుల్లెట్ తీయించి చికిత్సచేయించారట. ఆ విషయాన్ని, అతని స్నేహితుడు "రాహుల్ గాంధీ" ఫోనుద్వారా తన భార్య "గులాబ్ జామూన్" కి చెపితే, ఆమె పొరుగునే వున్న గురునాథ్ భార్య "జపాన్" కీ, మామయ్య "అండమాన్" కీ చెప్పిందట. ఇదంతా "దొండకాయంత" దొంగాడు, "పొట్లకాయంత" పోలీసు, "జామకాయంత" జైలు లాంటి కథ కాదండోయ్! బెంగుళూరు నగరంలో నిజంగా జరిగిన ఘటన అని పేపర్లో ఫోటొతోసహా ప్రచురించారు!<br /> మామూలుగా ఆడవాళ్లు ముందుండే ద్వారంలోంచీ, మగవాళ్లు వెనకుండే ద్వారంలోంచీ యెక్కుతారు సిటి బస్సులో. బెంగుళూరులో, ముందు ద్వారంలోంచి యెక్కేసిన ఓ యువ సాఫ్ట్ వేర్ మగ ఇంజనీరుని కండక్టరు కన్నడంలో "నువ్వేమయినా ఆడపిల్లవా? ముందునించి యెక్కేశావు?" అని కోప్పడ్డాడట. దానికతను "గొత్తిల్ల"&nbsp; (నాకు కన్నడం "తెలీదు" అనే వుద్దేశ్యంతో) అని సమాధానం ఇచ్చేసరికి బస్సంతా గొల్లున నవ్వులు! (ఇది పాత జోకే అయినా, బెంగుళూరు ప్రసక్తి వచ్చింది కాబట్టి సరదాగ మరోసారి!) <br /> <br /> అమెరికాలోని ఓహియో నగరంలో 911 (పోలీసు) కి ఓ ఫోను వచ్చిందట. విషయం "బనానా పీల్" (అరటిపండు తొక్క) ఒకటి "గొరిల్లా" ని గుద్దేసి వెళ్లిపోతే, గొరిల్లా క్రిందపడిపోయి నడుమో యేదో బెణికిందట! పోలీసులు ఆరా తీస్తే, విషయం--తన వుద్యోగంలో భాగంగా ఒకాయన, ఓ స్టోరు దగ్గర గొరిల్లా వేషంలో, వచ్చేవాళ్లని అలరిస్తూ వుంటాడట. ఓ నలుగురు టీనేజర్లు తమ విచిత్ర వేషధారణలో భాగంగా రకరకాల దుస్తులు ధరించి పరిగెట్టుకు వెళుతూ, ఆయన్ని ఓ సగం వొలిచిన అరటిపండు వేషంలో వున్న ఒక టీనేజరు గుద్దేశాడట! పోలీసులు దర్యాప్తు చేసినా, ఆ అరటి తొక్క దొరకలేదట గానీ, అదో పెద్ద వార్త అయిపోయింది! అదీ సంగతి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4429976662232758515?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-88577932151190759662011-07-07T23:49:00.000+05:302011-07-07T23:49:00.551+05:30<div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">.......సందేశాలూ</span></b></div><div style="text-align: justify;">......ఆ సబ్ పోస్ట్ మాష్టరు.....కొంచెం తెల్లగా, పొడుగు ముక్కు తప్పితే, "అమ్యమ్యా" సినిమాలో అల్లు రామలింగయ్యలా వుండేవాడు......యేదో సీరియస్ గా పని చేస్తున్నట్టు నటిస్తూ, అరగంటకి గానీ బుర్రపైకెట్టి కళ్లజోడు పైనుంచి చూసేవాడు కాదు. ఈ లోపల వెనక్కాల కొంత క్యూ పెరిగేది. నా చేతిలోని కవరు తూచి, '....రూపాయలు అంటించండి ' అని బయటికి విసిరేసి, "నెక్స్ట్..." అనేవాడు....ఆ స్టాంపులు కొనుక్కొనే అవకాశం కూడా ఇవ్వకుండా. మళ్లీ క్యూ చివర చేరి, వాడి దగ్గరకి వచ్చేసరికి ఇంకో అరగంట. అప్పుడు ఇచ్చేవాడు స్టాంపులు. సరే, వాటిని అంటించి, డబ్బాలో వేసేవాడిని. ఓ గంట ఆలస్యంగా కాలేజీ కి వెళ్లేవాడిని. <br /> <br /> ఓ సారి బాగా వొళ్లు మండిపోయి, వీడిమీద యెలా కక్ష తీర్చుకోవాలా అని తీవ్రంగా ఆలోచించి, ఓ పథకం వేశాను. అదే.....ఓ అరఠావు తెల్లకాయితం తీసుకొని, దాన్ని ఇన్లేండ్ లెటర్ ఆకారంలో కత్తిరించి, దానిమీద, "ఒరే అల్లు రామలింగయ్యా! యెంతసేపూ వచ్చినవాళ్లని పట్టించుకోకుండా యేమి మిడుకుతావు? ఆ మిడికేదేదో వచ్చినవాళ్ల అవసరాలు చూసి, ఖాళీగా వున్నప్పుడు మిడిక్కోవచ్చు కదా? నీకు మిడకడానికే కాదు జీతం ఇస్తున్నది. కార్డులూ, కవర్లూ, స్టాంపులూ అమ్మాలి, రిజిస్టర్ కవర్లు తీసుకోవాలి....ఇలా బోళ్లు పనులు అప్పచెప్పారు కదా? ఇంకెప్పుడైనా నీ కిటికీ ముందు ఇద్దరో, ముగ్గురో క్యూలో కనపడినా నిన్ను శంకరగిరి మాన్యాలు పట్టిస్తాను జాగ్రత్త!" అని వ్రాసి, చక్కగా మడిచి జిగురుతో అంటించేసి, టు అడ్రెస్ లో "పోస్ట్ మాస్టర్..." అంటూ వాడి అడ్రెస్ వ్రాసి, ఫ్రమ్ అడ్రెస్లో, "పీ ఎం జీ, హైదరాబాద్" అని రబ్బర్ స్టాంప్ అకారంలో నల్ల సిరాతో చెక్కి, కవరుపై అంటించవలసిన స్టాంపు స్థానంలో "పోస్టేజ్ విల్ బి పెయిడ్ బై ది అడ్రెసీ" అని చిన్న అక్షరాల్లో ప్రింటులా వ్రాసి, వాడి పోస్టు డబ్బాలోనే ఓ సాయంత్రం పూట వేసేశాను. (దీనికి సాక్ష్యం, నాకు నేల టిక్కెట్టుతో సినిమా చూడ్డం నేర్పాడని చెప్పానుచూడండి--వాడే--భాస్కర రావు అనే నా కొండెగాడు). తరవాత యేమయిందో, రకరకాలుగా సీన్లు వూహించుకొంటూ, నవ్వుకుంటూ, యేకపాత్రాభినయాలు చేస్తూ, యెంతో ఆనందించేవాళ్లం! ఆ మర్నాటినుంచీ, కిటికీ ముందుకి యెవరు వచ్చినా, తన కళ్లజోడుపైనుంచి అనుమాన దృక్కులు పరుస్తూనే,&nbsp; గబగబా వాళ్ల పని చేసి పంపించేసేవాడు. క్యూ యెప్పుడూ కనపడలేదంటే నమ్మండి! నా కొండెగాడు ఇప్పటికీ అంటూ వుంటాడు--"అబ్బాయిగారి దెబ్బంటే....గోలుకొండ అబ్బా!" అని. అదీ పిట్టకథ. (బాగా వుపయోగించానంటారా.....ఇంగ్లాండు కవరుని?)<br /> <br /> ఇంక వార్తాహరుల గురించి అసలు విషయానికొస్తే, మా ఆవిడా నేనూ సరదాకయినా, సీరియస్ గా నైనా, వాదన లో పడితే, మేమిద్దరూ ప్రకటించే యేకాభిప్రాయం--"అసలు ఆ పోస్ట్ మ్యాన్ ని తన్నాలి!" అని!<br /> <br /> ఆ కథాక్రమంబెట్టిదనిన......<br /> <br /> 1972 చివర్లో, మేం నిరుద్యోగుల సంఘం తరఫున ప్రత్యేక ఆంధ్రోద్యమం చివర్లో వుండగా, మా ఇంటి వార్డు పోస్ట్ మ్యాన్ (ఆయన పేరు గుర్తు లేదు--ఇంటిపేరు 'పితాని '. మంత్రి పితానికి యేమైనా అవుతాడోలేదో తెలీదు.) నాకు ఆంధ్రా బ్యాంకులో వుద్యోగం వచ్చినట్టు అపాయింట్ మెంట్ లెటరు తెచ్చిచ్చాడు. ఇంటిల్లిపాదికీ ఆనందం. అందులో "త్వరలో మీకు వుత్తరం వ్రాస్తాము. మేము చెప్పిన తేదీల్లో, మెడికల్ టెస్ట్ కి హాజరు కావలసి వుంటుంది" అని కూడా వ్రాశారు. అక్కడనించీ, యెదురు చూపు ప్రారంభం. యెంతకీ ఆ వుత్తరం రాదు. ఓ రోజున, ఆ పోస్ట్ మ్యాన్ ఇంటికి వెళ్లిపోతుంటే, మా కాలవగట్టున అతన్ని ఆపి, మా ఇంటి అడ్రెస్ కి వుత్తరాలు యేమీ రాలేదా? అని అడుగుతూంటే, ప్రక్కన వున్న యెవరో, "ఈయనకి ఆంధ్రా బ్యాంకులో వుద్యోగం వచ్చింది. మెడికల్ టెస్ట్ కి ఇంకో వుత్తరం రావాలిట--అందుకనీ ఆతృత!" అనగానే, పోస్ట్ మ్యాన్ "మెసెంజరుగానా?" అని అడగడం, ప్రక్కాయన, "ఈయన బీ కాం సెకండు క్లాసు--కేషియరు వుద్యోగమే!" అనడం, పోస్ట్ మ్యాన్ "అబ్బో! ఇంకేం! నక్కని తొక్కారు" అనడం, నాకిప్పటివరకూ గుర్తే. కానీ ఆ మెడికల్ టెస్ట్ వుత్తరం మాత్రం రాలేదు! (దాని గురించి వ్రాస్తే ఇంకో ప్రహసనం! యెవరైనా అడిగితే, మరోసారి....)<br /> <br /> మొత్తానికి, 12-03-1973 న, ఆంధ్రా బ్యాంకు గాంధీనగర్, విజయవాడ శాఖలో వుద్యోగంలో చేరాను. (అప్పటికి వుప ముఖ్యమంత్రి బీ వీ సుబ్బారెడ్డి తన పదవికి రాజీనామా చేసి, వుద్యమంలో చేరడంతో, రాష్ట్రపతి పాలన విధించారో, విధించనున్నారో!) విజయవాడలో అన్ని బ్యాంకులూ, వాటి శాఖలూ, వారానికి రెండురోజులు మాత్రమే పని చేసేవి. (దాని ప్రభావం నా వుద్యోగమ్మీద సంగతి వేరే కథ.) <br /> <br /> అలా నా వుద్యోగంలో నేనుండగా.......<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> ........తరువాయి మరోసారి!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8857793215119075966?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-71974521934011955302011-07-06T01:23:00.000+05:302011-07-06T01:23:02.152+05:30<div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">.......సందేశాలూ</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">(మొన్న ఫణిబాబుగారు మన పోస్ట్ కవర్లగురించి "వుయ్ మిస్ యూ డియర్" అని వ్రాసిన టపా చదివాక)<br /> <br /> {నా చిన్నప్పుడు "కాశీ మజిలీ" లాంటి కథల్లో, ఓ అందమైన మాంత్రికురాలూ, ఆమె వెనక ఓ "తాంబూల కరండ వాహినీ" అని చదివి, ఇదేదో ఆ మాంత్రికురాలికన్నా గొప్పదేమో అనుకొని, తరువాత ఆవిడే హీరోకి సహాయం చెయ్యడం చదివి, ఆశ్చర్యపోయేవాడిని! ఇంతకీ ఆ మాటకి అర్థం తెలుసా మీకు?}<br /> <br /> నాకు "పోస్ట్ మ్యాన్" లంటే చచ్చేంత ప్రేమా, ఇష్టమూ, కృతఙ్ఞతా వగైరలన్నీనూ--వాళ్లు నాకు తెచ్చిచ్చిన/తెచ్చివ్వని వుత్తరాలూ, ఎం వో లూ, వీ పీ పీ మరియు 'నితర ' పార్సెళ్లకూ'! (అలాంటి 'నితర ' పార్చెళ్లలోనే వచ్చింది--నేను గత 36 యేళ్ల 17 రోజులుగా కాపురం చేస్తున్న మా ఆవిడ అనే "నా రాక్షసి"!). <br /> <br /> ఇప్పుడు పోస్ట్ మ్యాన్లు లేరు, వుమన్లూ లేరు--ఔట్ సోర్సింగ్ కాంట్రాక్టు కుర్రాళ్లు--పాపం యెండలో మా ఇంటికి వచ్చి, పనికిరాని కవర్లు పట్టుకొచ్చినా (మనం కనపడకపోతే కిటికీలోంచి లోపల పారేస్తారు వాటిని) కవరో యేదో "ప్రత్యక్షంగా" తీసుకొని, "బాబూ! మంచినీళ్లు కావాలా?" అనడిగి, ఫ్రిజ్ లోంచి గ్లాసుడిచ్చి, పంపిస్తూంటాను నేను. ఆ కృతఙ్ఞతలాంటిదీ!<br /> <br /> అద్ దానికి "వెనుక మెరుపు" (ఫ్లాష్ బ్యాక్) యేమన.......(అక్కడికే వస్తున్నాను! కొంచెం వోపిక పట్టండి మరి!)<br /> <br /> మా చిన్నప్పుడు, పోస్టు కార్డులుండేవి (ఇప్పుడూ వున్నాయి). ఆ కార్డులమీద ఓ స్టాంపు అచ్చయ్యి వుండేది (మూడు తలలు కనిపిస్తున్న శివుడూ, వెనక నాలుగో తల కనిపించకుండా). అప్పట్లో అలాంటి స్థూపం యేమైనా వుండేదేమో తెలీదు. తరవాత ఆ స్థానాన్ని "నాలుగు సిం హాలూ" ఆక్రమించాయి. కార్డులేకాకుండా, ఇంకాస్త పెద్ద వుత్తరాలని రాసుకోడానికి "ఇన్లేండ్" కవర్లని వుండేవి. వాటిమీదకూడా ఆ ఈశ్వరుడి స్టాంపులే. అవి కాకుండా, యెన్ని తెల్లకాయితాలమీదైనా వుత్తరాలు వ్రాసుకొని, వాటిని మడిచిపెట్టి పంపించేందుకు--యెన్వలప్స్ కూడా వుండేవి. వాటిమీదా ఆ ఈశ్వరుడే. కార్డులని అప్పటికీ ఇప్పటికీ "ఓ కార్డు ముక్క"గానే పరిగణిస్తున్నారు. రిజిస్టర్డ్ పోస్ట్ ఎక్నాలెడ్జ్ మెంట్ల బదులుగా, పుట్టుక, మరణ వార్తలు చేరవెయ్యడానికీ! మూడోదైన ఎన్వలప్ ల గురించి చెప్పఖ్ఖర్లేదు--అందరికీ తెలిసినవే. ఇంక రెండోవైన "ఇన్లాండ్" కవర్ల గురించే ఓ పిట్ట కథ.<br /> <br /> అదేం ఖర్మమోగానీ, దాన్ని, చదువుకున్నవాళ్లు కూడా, "ఇంగ్లాండ్" కవర్ అనే అనేవారు--యే కొద్దిమందో తప్పిస్తే. దానిమీద "ఈన్లాండ్ లెటర్--కార్డ్" అని ఇంగ్లీషులోనూ, "అంతర్దేశీయ పత్ర్--కార్డ్" అని హిందీలోనూ ముద్రించి వుండేది. "కార్డులు వేరే వున్నాయి కదా, దీన్ని కార్డ్ అని యెందుకు వ్రాస్తారూ?" అని ఇంగ్లీషు పండితులు రుంజుకుంటే, హిందీలో కార్డ్ ని "కాయీ" అని చదివిన హిందీ "ఎమెటర్" పండితులు ఆశ్చర్యపోయేవారు. ఇంక నిష్ణాత తెలుగు-హిందీ పండితులకైతే, భలే సందేహాలు. హిందీది కూడా, సంస్కృతం లాగానే, లండాచోరీ వ్యవహారం. హిందీలో, మనం తెలుగులో రాష్ట్రం అనేదాన్ని "దేశం" అంటారు, మనం దేశం అనేదాన్ని "రాష్ట్రం" అంటారు. అందుకనే, అంతర రాష్ట్రీయ అని మనం అనేదాన్ని, అంతర్దేశీయ అంటారు వాళ్లు. (మనం తెలుగులో "ఇంటర్నేషనల్" అనడానికి వుపయోగించే "అంతర్దేశీయ" లేదా "అంతర్జాతీయ" ని హిందీ వాళ్లు "అంతర్ రాష్ట్రీయ" అంటారు!) సరే. యెవరెలా యేడిస్తే మనకేం?<br /> <br /> ఈ ఇన్లాండ్ కవర్లమీద కొంత రీసెర్చ్ చేశాను నేను నా 15వ యేటనే. అప్పుడే తెలుసుకున్నాను--యే చెత్తకాయితం మీద మనం వుత్తరం వ్రాసినా, దాన్ని చక్కగా మడతపెట్టి, అప్పటి ఇన్లేండ్ కవర్ కి యెంత స్టాంపు విలువ వుంటుందో అంత విలువ స్టాంపూ అంటించి డబ్బాలో వేస్తే, చచ్చినట్టు అది గమ్యస్థానాన్ని చేరుతుంది--అని! ఇంకా, కొన్ని "ప్రచార" సంస్థలు, చేరవలసిన చిరునామా తమదిగా ముద్రించుకొని,&nbsp; మనకి ఇలాంటి ఇన్లేండ్ లెటర్స్ పంపించి, సమాధానం వ్రాయమనడం, వాటి మీద స్టాంపు స్థానంలో "పోస్టేజ్ విల్ బీ పెయిడ్ బై ది అడ్రెస్సీ" అని ముద్రించి వుండడం--బాగా గమనించాను.<br /> <br /> మా ఇంటికీ, కాలేజీకి మధ్యలో వుండే ఓ పోస్టాఫీసు దారిలో రోడ్డుమీదే వుండేది. మనకి యే అవసరం వచ్చినా (పోస్టలుకి సంబంధించి) అక్కడికే వెళ్లేవాడిని. (అప్పట్లో కథలూ, కవితలూ వెలగబెట్టడం, పోటీల్లో పాల్గొనడం చేసేవాణ్ని లెండి). కొన్ని గంటలో, రోజులో "ఖష్ట"పడి, ఓ కథో, కవితో వ్రాసుకొని, దాన్ని ఓ కవరుతయారుచేసుకొని, అందులో పెట్టుకొని, తుమ్మజిగురుతో అంటించి, తీరా పోస్టాఫీసుకెళ్లి (ఆ కవరు యెంత బరువుందో, యెంత విలువగల స్టాంపులు అంటించాలో తెలీదు) కిటికీ ముందు నుంచుంటే......<br /> <br /> ........తరువాయి మరోసారి!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7197452193401195530?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-58308725968724790312011-06-04T21:30:00.000+05:302011-06-04T21:30:05.280+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మనకి యెవార్డులు యెందుకు రావు?</b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;">(మొన్న తేట గీతి వారి టపా చదివాక)</div><br /> మనకి కథలకి కొరతా? జానారెడ్డి భాషలో మనకి "చితషుధి" వుంటే, మనం "సమ్యమ్నమనం" పాటిస్తే, ఆస్కార్, గీస్కార్, బూస్కార్ లాంటి అంతర్జాతీయ ఎవార్డులన్నీ మన తెలుగు సినిమా గుమ్మం ముందు నిలుచుంటాయి.<br /> <br /> యెటొచ్చీ, 1991 భారత సినీ జన్మోత్సవం నాటికి పరిశ్రమలో వున్నవాళ్లని వుంచి, తరవాత పరిశ్రమకి వచ్చినవాళ్లని "బ్యాన్" చెయ్యాలి.<br /> <br /> అక్కడనుంచీ, మన విఠలాచార్య సినిమాలనీ, కమలాకర కామేశ్వర రావు పౌరాణికాల్నీ, బీ ఆర్ చోప్రా తీసిన మహాభారత్ లెవెల్లో, కొత్త నటులనీ, నటీమణులనీ, సాంకేతిక నిపుణులనీ పెట్టి, అధునాతన "గ్రాఫిక్స్", "మేకప్స్", "స్టంట్స్", "డబ్బింగ్స్", "వాయిస్ ఓవర్స్", "డోఁయ్, డోఁయ్ మ్యూజిక్స్", "3డీ", '4డీ" ఎఫ్ఫెక్టులతో, పాబూ లాంటి దర్శకులతో, రె. కాఘవేంద్రరావు లాంటి కళా దర్శకులతో, కళా పతస్వి లాంటి "ఎడిటర్లతో", "బీరవాణి", "మేళయరాజా", "సీఎఫ్ బహ్మాన్" లాంటి దుబాయ్, పార్సీ, అఫ్ఘనీ, పాకిస్తానీ "మెట్ల"గాళ్లతో సంగీత దర్శకత్వంలో, "బంకర్ మహావేదన్"; "జీపే దేసుబాబు"; "భరిభరన్"; "భస్పీ"; (వీడితో టైటిలు సాంగు మాత్రమే పాడించండి!); "సౌకల్య"; "తుషా"; "భవదర్శిని"; "జుతాస" లాంటి లేడీ సింగర్స్ తో పాటలు పాడించేసి, సినిమాలు చుట్టేసి, విడుదల చేసేస్తే, యెవడికోసం వస్తాయి.....ప్రపంచవ్యాప్త ఎవార్డులు?<br /> <br /> అంతకన్నా హాలీవుడ్, బాలీవుడ్, మాలీవుడ్ లేమైనా పొడిచేస్తున్నాయా?<br /> <br /> కాబట్టి, ద్వారకానగరి దారిబట్టి, నీ క్లాసుమేటయిన బాల కృష్ణుని, బాల గోపాల కృష్ణుని, ఆ బాల గోపాల కృష్ణుని ఇంటర్వ్యూ సంపాదించి, మన దరిద్రాన్ని వదిలించవయ్యా......... అని.....!<br /> <br /> అదీ సంగతి!<br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-5830872596872479031?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-53406968906096505422011-05-30T21:25:00.000+05:302011-05-30T21:25:50.936+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......చింతకాయలూ!"</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">నేను తఱచూ నా టపాల్లో ప్రస్తావించే మా తెలుగు మేష్టారు (పేరి వారు) వ్యంగ్యంగా, "మంతరాలకి సింతకాయలు రాల్తాయేటి?" అని, మళ్లీ తనే "మర్రాలవేటి?" అని, "వొరే అప్రాచ్యులూ! మంత్రాలకి చింతకాయలేకాదు.....కొబ్బరికాయలూ, బుర్రకాయలూ కూడా రాల్తాయి....జాగ్రత్త!" అని కోపగించేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అఫ్ కోర్స్....ఆయన మంత్రాలూ, అనుష్టానాలూ, నమ్మకాలూ, దీక్షలూ ఆయనవి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ మధ్య, "ఓం! .......య విద్మహే! .....య ధీమహి! తన్నో/థన్నో/దన్నో/ధన్నో/తన్నః/ధన్నః ........ప్రచోదయాత్" అనే ఓ మంత్రాన్ని తరచూ వింటున్నాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వుదాహరణకి ".....వేంకటేశా......శ్రీనివాసా......విష్ణుః......" పెట్టుకోండి పై డేష్ లలో!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇలా, ".....మాతృదేవతా.......తలుపులమ్మా.....పార్వతీ దేవ్యః....." అంటూ, యే దేవీ దేవతలకైనా వాడేస్తున్నారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్న సాయిబాబాని సమాధి చేస్తున్నప్పుడు, చుట్టూ కర్టెన్లు క్రిందికి లాగేసి, గంటన్నర పాటు "ఓం సాయి దేవాయ విద్మహే....సత్యదేవాయ ధీమహి, 'తన్నః సర్వః' ప్రచోదయాత్!" అంటూనేవున్నారు సాయిసేవాదళ్ వలంటీర్లు. (సత్య, సాయి పేర్లూ అటూ ఇటూ అయ్యాయేమో సరిదిద్దుకోండి అవసరమైతే!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి ఇదేమి మంత్రం? దీని వ్యుత్పత్తి యెక్కడా? యెవరు మొట్టమొదట ప్రవచించారు? దాని అనుష్టాన విథానాలేమిటి? యే వేదంలో, వుపనిషత్తులో, పురాణంలో వుంది?....లాంటి తన ప్రశ్నలకి సరైన జవాబు ఇచ్చినవాళ్లకి "అర్థ రాజ్యమూ, తన కూతుర్నిచ్చి పెళ్లీ" అనీ, అలా చెప్పలేకపోతే, "శిరచ్చేదం చేసి" కోటగుమ్మానికి వ్రేళ్లాడగడతాననీ ప్రకటించేశాడు మా కొండె.....పెసిగాడు అనబడే ప్రసాద్ గాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(వాడి రాజ్యం గురించీ, కూతురి గురించే ఇప్పుడే చెప్పేకన్నా, మీ తలకాయలు భద్రంగా చూసుకోండి అని హెచ్చరిస్తూ, వాటి వివరాలు "రేపు చెపుతాను" అని కోటగోడమీద వ్రాస్తున్నా!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రయత్నించండి మరి!</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-5340696890609650542?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-60528916305348811882011-05-20T12:04:00.000+05:302011-05-20T12:04:26.479+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......అనబడే పాట్లు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">పెద్ద పెద్ద జీతాలు తీసుకొంటూ, పదవీ విరమణ చేశాక, "పింఛను" అనే వేణ్నీళ్లకి "ఇంకో జీతం" అనే చన్నీళ్లు తోడవుతాయంటూ కక్కుర్తి వుద్యోగాలు చేస్తున్నవాళ్ల పాట్లని చూస్తే, నవ్వు రావడమే కాదు....పగవాళ్లకి కూడా వద్దురా బాబూ....అనిపిస్తోంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా వూళ్లో వేదాంతం వెంకట సుబ్బయ్య అని ఒకాయన వుండేవాడు. వార్డు కౌన్సిలరు దగ్గరనించీ--దేశాధ్యక్షుడిదాకా అన్ని యెన్నికల్లోనూ నామినేషన్ వేసేవాడు ఇండిపెండెంట్ గా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తన సైకిలు కడ్డీ మీద కొన్ని పాత న్యూస్ పేపర్లు వ్రేళ్లాడేసి, అవి పడిపోకుండా ఓ తాడు కట్టి, ఓ చిన్న నిచ్చెనని ఓ ప్రక్క తగిలించుకొని, ఓ వాడేసిన పందుంపుల్లా, కాస్త నీలిమందూ, ఓ గిన్నెలో మైదా జిగురూ, ఓ హరికేన్ లాంతరూ పట్టుకొని బయలుదేరేవాడు. తనకి ముఖ్యం అనిపించిన సెంటర్లలో ఆగి, న్యూస్ పేపరు మీద నీళ్లలో తడిపిన నీలిమందులో పందుంపుల్ల ముంచి, "ఫలానా గుర్తుకే మీ వోటు" అని వ్రాసి, నిచ్చెన వేసుకొని, సినిమా వాల్ పోస్టరుల క్రిందో, ప్రక్కనో మైదా జిగురుతో అంటించి, అక్కడ మీటింగు పెట్టేవాడు. ఓ రేకు గొట్టం--పాత న్యూస్ రీళ్లలోనూ, బొలో స్వతంత్ర భారత్ కీ అనేవాళ్లు వుపయోగించిందీ--మూతి పట్టేంత వెడల్పు వుండి, తరవాత సన్నగా వుండి, పోనుపోనూ వెడల్పుగా ఓ 18 అంగుళాలు పొడవుండే గొట్టం--లోంచి మాట్లాడుతూ తనకి వోటు వెయ్యమని అభ్యర్థించేవాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఆయన యెప్పుడూ నెగ్గలేదు, డిపాజిట్ దక్కించుకోలేదు అని వేరే చెప్పఖ్ఖర్లేదుగా? కానీ "ప్రజాస్వామ్యం మీద" ఆయనకి అంత నమ్మకం మరి!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక, ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ ట్రోద్యమం లో, మా నరసాపురం మునిసిపాలిటీకి "రాబోయే యెన్నికల్లో కాబోయే ఛైర్మన్" గా తన పదవికి రాజీనామా ఇచ్చిన కొవ్వలి అయ్యన్న నాయుడి గురించి ఇదివరకోసారి వ్రాశాను. (తరవాత ఓసారి అసెంబ్లీ యెన్నికల్లో ఇండిపెండెంట్ గా పోటీ చేసి, ప్రథాన పార్టీల ప్రత్యర్థులకి షాకులమీద షాకులిచ్చాడు--కౌంటింగ్ పూర్తయ్యేదాకా.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తాత-మనవడు, స్వర్గం-నరకం, పాలూ-నీళ్లూ లాంటి జంట పదాలతో దా నా రా వరుసగా సూపర్ హిట్ సినిమాలు తీశాడు. అవన్నీ పకడ్బందీ స్క్రీన్ ప్లేతో, తన వెరయిటీ ట్రీట్మెంటూ, సింబాలిజాలతో, జనాలకి తెగ నచ్చేశాయి. మేఘం లో తన పేరు వేసుకోవడం కూడా అప్పట్లో ఓ వెరయిటీ! తరవాత కొన్ని "కళా ఖండాలు" కూడా తీశాడు--మేక...సారీ...మేఘ సందేశం; ప్రేమాభి.....ప్రేమకి పట్టాభి.....ఇలా!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కడుపులో చల్ల కదలకుండా వున్న చిరంజీవిని ముఖ్య మంత్రిని చెయ్యకపోగా, ముక్కు వూడిన మంత్రిని చేశాడు. ఇప్పుడు బాల కృష్ణ మీద పడ్డాడు. ఆయనేమౌతాడో మరి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇవన్నీ యెందుకు గుర్తు వస్తున్నాయంటే, కాలేజీల ప్రిన్సిపాల్ లగానూ, లెక్చరర్లగానూ పని చేసి, యూజీసీ స్కేళ్లతో యాభయ్యేసివేల రూపాయల జీతాలతో పదవీ విరమణ చేసినవారు, "వేణ్నీళ్లకి చన్నీళ్లు" అంటూ ప్రైవేటు కాలేజీలలో కరస్పాండెంట్లు, ప్రిన్సిపాల్ లు, సూపర్వైజర్లు గా, నెలకి 3 నుంచి ఫదివేల రూపాయలకి కుదురుకొంటున్నారు--బాగానే వుంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు వాళ్లని, వేసవి సెలవల్లో మీకు జీతం కావాలంటే, రాత్రి వేళల్లో మన కాలేజీ పబ్లిసిటీకి వాల్ పోస్టర్లు అంటించండి అనీ, పగలు యెండలో, డోర్ టు డోర్ తిరిగి, విద్యార్థులని మన కాలేజీలో చేర్పించండి అనీ వుత్తర్వులు జారీ చేస్తున్నారట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సంచీ లాభం చిల్లు తీర్చిందని, యెంత బాగున్నాయో--వేణ్నీళ్లూ, చన్నీళ్లూ--పాలూ, నీళ్లూ--!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ప్రతీ సంవత్సరం నవంబరు నెలలో "లైఫ్ సర్టిఫికెట్ కమ్ నాన్ రీ-ఎంప్లాయ్మెంట్ సర్టిఫికెట్" మాత్రం చిరునవ్వుతో సంతకంపెట్టి పారేస్తారు--లేకపోతే మొదటికే మోసం కదా మరి!)</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6052891630534881188?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-30194574488091270712011-04-16T21:07:00.000+05:302011-04-16T21:07:32.906+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>.......వ్రాతలు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">నాకు తెలుసు.....గోడమీది అనగానే, పిల్లులూ, బల్లులూ వగైరా అనే అనుకుంటారని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ నేను వ్రాసేది "వ్రాతల" గురించి. అంటే........</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">1960 ల లోనో, ఇంకా ముందేనో, ఈ 'గోడమీది వ్రాతలు' వ్రాయబడేవి. సినిమాలలో చూపించినట్టు కాదు--ప్రకటనల రూపం లో. నీటిమీది వ్రాతలకి ఇంగ్లీషులో యేదైనా పేరు వుందో లేదో తెలీదుగానీ, ఈ గోడమీది వ్రాతలకి ఓ పేరుంది "గ్రాఫిట్టీ" అని. దీంట్లో "గిన్నిస్ బుక్" లోకి యెక్కినవి కూడా వున్నాయి(ట).</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సిమెంటు ఇటికలతోనో, మామూలు ఇటికలతోనో మనం ప్రహరీ కట్టించుకుంటాం మన ఇంటి చుట్టూ. దాని తడి ఇంకా ఆరదు. కొంతమేర తెల్లగా సున్నం వేయబడి వుంటుంది తెల్లారేసరికల్లా! మనం గమనించం. ఆ మర్నాటికి, ఆ చోటులో ఓ ప్రకటన ప్రత్యక్షం! అదీ రోడ్డున పోయేవాళ్లు మనకి చెపితేనే తెలిసేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పట్లో--"అదేదో; లీకో; కాల్ గ్యాస్" అనే ప్రకటన ముఖ్యమైనది. మొదటిది నాకు ఙ్ఞాపకం లేదు. యెవరైనా గుర్తు చేస్తే సంతోషం. రెండోది, 'క్రమ షడ్భుజాకారంగా' వుండే లీకో బొగ్గులు. అవి ప్రత్యేకంగా 'నైవేలీ లిగ్నైట్ కార్పొరేషన్' వారు తయారు చేసేవారు. మూడోది నేటి మన వంట గ్యాస్. ఇంటింటికీ కావిళ్లలో మోసుకొచ్చి, సిలిండర్లూ, స్టవ్ లూ ప్రదర్శించి, కేవలం రెండువందల రూపాయలో యెంతో, కొనుక్కోమని బ్రతిమలాడేవారు. "ఊహూ...." అనేవారు చాలా మంది. (తరవాత కథ అందరికీ తెలిసినదే!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక, "సీతా మలమా"; "సపట్ లోషన్; మలమా"; "దాద్, ఖుజ్లీ కీ దవా--జాలిం లోషన్" లాంటి ప్రకటనలు తరవాత వచ్చేయి.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా ముఖ్యంగా, యెన్నికలు వచ్చినప్పుడు, "ఫలానా పార్లమెంటు అభ్యర్థి.....కీ; ఫలనా అసెంబ్లీ అభ్యర్థి......కీ 'మాత్రమే' మీ వోటు వేయండి. యెన్నికల గుర్తు ఫలనా, యెన్నికల తేదీ ఫలానా!" అని ప్రకటనలు తెల్లారేసరికల్లా అనేక గోడలమీద, అంతకు ముందటి ప్రకటనలని తుడిచేసి ప్రత్యక్షమైపోయేవి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">టీ ఎన్ (అల్) శేషన్ పుణ్యమా అని అవి రద్దు అయిపోయాయి. (వాడు లేడు కాబట్టి, మేము ఇప్పుడు తెగిస్తాం అనేవాళ్లెవరూ రాకపోవడం మన అదృష్టం.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇందులో క్యామెడీ యేమి వుంది అని మీరడగొచ్చు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా తెలుగు మేష్టారు ఒకాయన చెప్పారు--విజయనగరంలో ఓ అర్టిస్ట్ వుండేవాడట. గోడలమీది ప్రకటనల్లో స్పెషలిస్ట్. "ఫలానా....ఫలానా" అని ప్రకటన వ్రాసేసి, ఓ మూల చిన్న అక్షరాల్లో తన పేరు/సంతకం చేసేవాడట "నందెం గవయ్య" అని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేము మా మాస్టారిని యెక్కువగా అల్లరిచేసి విసిగించేసినప్పుడు ఆయన "నా మొహం మీద నాపేరు నం|| గ|| అనిరాసుందేమిట్రా?" అని ఖోప్పడేవారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక యెలెక్షన్ గ్రాఫిట్టీలకొస్తే, మా కొండెలు "జమ్షీద్", "యజ్దానీ" అని వుండేవారు. (ఆవి వాళ్ల అసలు పేర్లు కాదు) జమ్షీద్ మంచి ఆర్టిస్ట్. తెలుగు, ఇంగ్లీష్, హిందీ అక్షరాలనీ, అప్పట్లో వచ్చే సినిమా టైటిల్సునీ "యెలా వున్నవి అలా" వ్రాసేసేవాడు. సహజంగా, యెన్నికల్లో అభ్యర్థులు వాణ్ణి పిలిచి, నీకు ఇన్ని గోడ బోర్డులకి ఇంత ఇస్తాం అని కాంట్రాక్టు కుదుర్చుకొనేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి యజ్దానీ తక్కువ తిన్నాడా? తనకి యే భాష అయినా 'వంకర టింకరగా' వ్రాయడమే వచ్చు. పైగా, రంగులు యెలా కలుపుకోవాలో, వాటికి ముడి పదార్థాలు యేమిటో, బ్రష్షులు యేవి వాడాలో--ఇలాంటివి వాడికి తెలీదు. కానీ, ప్రయోగాలు చేసేసేవాడు. జమ్షీద్ గాడు కుదుర్చుకున్న అభ్యర్థికి ప్రత్యర్థిని యెంచుకొని, వాడికన్నా 'తక్కువ రేటు' కి తాను వ్రాస్తాను అని కాంట్రాక్టు కుదుర్చుకొని, ఇంక మొదలెట్టేవాడు--పెట్రోమాక్స్ లైట్లు వెలిగించుకొని, (జమ్షీద్ పగలే వ్రాసేసేవాడు--తనకి భయం లేదు కదా!) తెల్లవార్లు ఓ పది పదిహేను బోర్డులు చాలా ఖష్టపడి వ్రాసేసి, తెల్లవారాక ఇంటికివెళ్లి పడుకొనేవాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రొద్దున్నకల్లా, ఆ బోర్డులు--పెయింట్లు రంగులు కారుకొంటూ, గడ్డకట్టి, భయంకరంగా అయిపోయి--దర్శనం ఇచ్చేవి జనాలకి!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అంతకు ముందే హిందీలో "గుమ్ నామ్" (అంటే అర్థం రహస్యంగా అనేమో) సినిమా వచ్చింది. దాని టైటిల్ అలా 'రక్తం కారి గడ్డకట్టినట్లు' చిత్రీకరించారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పటినించీ యజ్దానీని "గుమ్ నామ్ ఆర్టిస్ట్" అని యేడిపించేవాళ్లం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పాపం జమ్షీద్ 50 యేళ్లకే వెళ్లిపోయాడు. యజ్దానీ మాత్రం ఇంకా ఓ జర్నలిస్టుగా వున్నాడట. కలుస్తాడేమో చూద్దాం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-3019457448809127071?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-44612091616464481972011-01-11T00:46:00.000+05:302011-01-11T00:46:09.350+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......ఓ బ్యాంకు మేనేజర్ పాట్లు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">"హమ్మయ్య! ఈరోజు శనివారం. అయినా, శుక్రవారాంతానికి హెడ్డాఫీసుకి పంపించవలసిన 'టీ డీ ఎల్' మధ్యాహ్నం 12.30 లోపల పోస్టువాళ్లకి అందించడంతో, రెండుకల్లా బ్యాంకు శాఖ మూసేసి, మధ్యాహ్నం రావఖ్ఖర్లేదు." అనుకొని, 'పంగనామాల' ఇంటిపేరున్న ఆ బ్యాంకు మేనేజరు, ఇంటికెళ్లి, భార్య వండిన కూరా, పచ్చడీ, చారూ, మజ్జిగతో భోజనం ముగించి (మామూలు రోజుల్లో ఆ అదృష్టం వుండదు పాపం!) రేడియోలో పాటలు వింటూ, నెమ్మదిగా నిద్రలోకి జారిపోయాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్లావిడకూడా, 'పాపం! యెన్నాళ్లకో ఈయనకి ఈ సౌఖ్యం!' అనుకుంటూ, తన పని తను చేసుకొంటోంది--ఆయన్ని లేపకుండా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సాయంత్రం ఆరవుతోంది--బ్యాంకువారు తన ఇంటికి ఇచ్చిన ఫోను మోగింది--"మేంజరు గారూ...'మీ గేదె' కోరమాండల్ క్రింద పడి....." అంటూ. (లం. కో! ఆ గేదె రోజుకి 10 లీటర్లు పాలు ఇచ్చినప్పుడు నీదా....అది 'ఇప్పుడు' నా గేదా?! అని తిట్టుకొన్నాడు!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దెబ్బతో నిద్రమత్తు వదిలిపోయిన ఆయన, బట్టలు వేసుకొని (అంటే అప్పటి వరకూ లుంగీలో వున్నాడనే!) స్కూటరు స్టార్ట్ చేసుకొని, రైలు గేటు దగ్గరకి పరుగెట్టాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రైలుగేటు దగ్గరకి చేరేసరికి, అక్కడ జనం కొంతమంది మూగి వున్నారు.....'యెక్కడా?' అని ఆయన ప్రశ్నిస్తూండగా, రైల్వే ట్రాక్ మీద ఓ పదిహేను మీటర్ల దూరం ఈడ్చుకుపోబడి, అసువులు బాసిన గేదె కళేబరాన్ని చూసి, 'హమ్మయ్య ' అనుకొనేంతలో, తమ బ్యాంకులోనే అప్పుతీసుకొన్న ఓ గొడారివాడు 'నమస్కారం సార్!' అనగా, 'ఓ! నువ్వా! సరే, సరే, ముందు ఆ చెవుల చివర వున్న 'ట్యాగ్' లని కత్తిరించు!' అని పురమాయించి, ఆ చెవుల్ని పట్టుకొని, దగ్గర్లో వున్న ఓ షాపులోకి వెళ్లి, 'మీ ఫోనోసారి వాడుకుంటా....' అని అడిగి, ఇన్ స్యూరెన్సు ఇన్స్ పెక్టరుకి ఫోను చేస్తాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">........మిగతా మరోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4461209161646448197?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-71281755356777104172011-01-02T00:50:00.000+05:302011-01-02T00:50:21.395+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>నా యిష్టం....!</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఈ శీర్షికతో, ఎన్‌డీటీవీలో రాత్రి పదీ, ఆ తరవాతా ప్రసారమౌతున్న రోశయ్య, కిరణ్ కుమార్, కేసీఆర్, చిరంజీవీ వగైరాల 'న్యూస్ బులెటిన్లు', తరవాత మియా-మామా లూ చూస్తున్నారా? భలే వుంటున్నాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రత్యేకంగా, 'నా వార్తలు, నాయిష్టములు...' అంటూ, న్యూస్ రీడర్ 'సోనియా' చెపుతున్న వార్తలు భలే గమ్మత్తుగా వుంటున్నాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ ఆర్టిస్టు యెవరోగానీ, వాయిస్ యెనాలిసిస్ చేసినా పెర్ఫెక్ట్ గా కుదిరే గొంతుకతో, సోనియాని మిమిక్ చేస్తూంది! హేట్సాఫ్!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రోజూ చూడండి--ఇవాళ మామా-మియాలో--నిత్యానందా, రంజిత గురించీ......!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తప్పక చూడండి.....మీ యింట్లోనే.....ప్రతీరోజూ, మీరు కోరినన్ని ఆటలు......త్వరపడండి....ఆలసించిన ఆశాభంగం!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7128175535677710417?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-86104338716732062082010-12-09T23:33:00.000+05:302010-12-09T23:33:32.071+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......యెద్దేవాలూ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">........వేళాకోళాలూ, వెక్కిరింతలూ, కొక్కిరింతలూ, కు.కా.చె.దె లూ, చతుర్లూ, వ్యంగ్యాలూ.....ఇవన్నీ తెలుగు సాహిత్యంలోనూ, మన సంస్కృతిలో భాగాలే! అవునంటారా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మీ రుమాలా" అంటే, "అవును--మాదిగా" నుంచి, "మీవూళ్లో గాడిదలెక్కువ సుమండీ" అంటే, "వున్నవిచాలక ప్రక్కవూళ్లనించి కూడా వచ్చేస్తున్నాయిస్మండీ" వరకూ కోకొల్లలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">12 డిసెంబరు (మానాన్నగారి జయంతి)--బ్లాగర్ల దినం--సారీ, దినోత్సవంట! అందరికీ శుభాకాంక్షలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇదేమిటి--(బ్లాగుల్లో) దినాల వుత్సవాల సందర్భంగా శుభాకాంక్షల్ని విశ్వనాధవారిచేత యెద్దేవా చేయించిన వీడేమిటీ.....ఇప్పుడు శుభాకాంక్షలంటాడూ.....అంటారా! ఇదీ యెద్దేవాయేనండోయ్!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నా బాధల్లా, టపాలు పూర్తిగా చదివో, చదవకుండానో, ఓ పాయింటు పట్టుకొని కామెంట్లు పెట్టేస్తున్నారు చాలా మంది. బాగుంది. సరే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొన్ని విషయాలనీ, వ్యక్తులనీ యెంత ఘాటుగా విమర్శించినా, చదువరులు (చదువరి పేరుతో బ్లాగులు వ్రాసేవారు కాదండోయ్!) యెందుకో వాళ్ల వాళ్ల 'కామెంటుచేసే' రైట్ ని 'రిజర్వ్' చేసేసుకొని, వ్యాఖ్యానించడంలేదు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దీనిక్కారణం......? (భయమా, సంకోచమా, బిడియమా.....ఇలా ప్రశ్నిస్తే మళ్లీ విరుచుకు పడతారేమో!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అయినా, నా నోరాగదు! నోరా వీపుకు తేకే అన్నట్టు! యేంచేస్తాం! యెప్పుడూ చెఱువుమీద కోపమే నాకు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరోసారి 'శుభాకాంక్షలు!'</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బ్లాగండి, బ్లాగించండి, బ్లాగులనే శ్వాసించండి! (యెలా వుంది?)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8610433871673206208?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-89373560252012505852010-11-27T20:45:00.000+05:302010-11-27T20:45:17.643+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>రాజకీయ శంకలు</b></span></div><br /> "గురువుగారూ! నాకు లఘుశంక వచ్చింది!"<br /> <br /> "హారి నీ! అయితే నాదగ్గరెకెందుకొచ్చావు?"<br /> <br /> "లఘుశంక అయినా, గురుశంక అయినా మీదగ్గరకే కదండీ రావాలి?"<br /> <br /> "నీ భాషా పరిఙ్ఞానం మండా! చిన్న సందేహం, పెద్ద సందేహం అనా నీ వుద్దేశ్యం! సరే, యేమిటది?"<br /> <br /> "దానికన్న ముందు ఇంకోటి......."<br /> <br /> "అదేదో చెప్పేడూ!"<br /> <br /> <div style="text-align: justify;">"తమరు భక్తులచేత చేయించడమేగానీ, ఆచమానం చేస్తున్నట్టు యెప్పుడూ నేను చూడలేదు....అసలు చేస్తారా? అని"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"హారినీ! రోజూ 'దేవతార్చన ' చేసేటప్పుడు మనసులోనే చేస్తానులే! అదే కాకుండా, నా కమండలం లోంచీ, తాబేటికాయలోంచీ ఆరారగా తీర్థం పుచ్చుకొంటూ, ఫలాలూ అవీ ఆరగిస్తూ, రెండుమూడు గంటలకోసారి 'అల్పాచమనం', రోజూ ఒకటి రెండు సార్లు 'అధికాచమానం' చేస్తూనే వుంటాను లే! ఇంతకీ నీ శంక యేమిటీ?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మా వాళ్లని పదవులనించి తప్పించాం! కమలం వాళ్లు యెడ్డప్పని తప్పించడం లేదు అని ఇటాలియమ్మ యాగీ చేస్తోంది కదా, మరి కమలం వాళ్లు దీటుగా జవాబివ్వట్లేదు యెందుకంటారు?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"బాగుంది నీ శంక! ఆవిడ దృష్టిలో పదవినించి తప్పించడం ఓ ఘోర శిక్ష! ఆ పదవి కల్మాడీ లాంటివాడి 'ఫలానా రోజున ఫలానా టైముకి మీటింగు వుంది ' అని వుత్తరాలు వ్రాసే అత్యున్నత పదవి అయినా సరే! అంతేగానీ, వాళ్ల మీద ఈగకూడా వాలకూడదు. ఈ పదవీదారులు యేమి చేసినా, వెనకాల వుండేది అధికార గణం. వాళ్ల మీద కూడా ఈగ వాలకూడదు. అదేపని చెయ్యమని కమలం వాళ్లకి వుద్బోధిస్తోంది!"</div><br /> "బాగా చెప్పారు! ఇంకో గురు శంక వుంది గానీ, ఇంకోసారి!"<br /> <br /> <div style="text-align: justify;">"నీ భాషా పరిఙ్ఞానం మరోసారి మంటెట్టా! అసలు ఈ 'శంకలకీ' 'ఆచమానాలకీ' అర్థాలు తెలుసుకొని మరీ యేడు ఈ సారి!"</div><br /> శుభంభూయాత్.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8937356025201250585?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-17469776339551795212010-11-26T21:03:00.000+05:302010-11-26T21:03:54.074+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>.....అల్లుడిరికం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">"గురువుగారూ! ఒక పెద్దమనిషిని--మేథావీ, ఆర్థిక వేత్తా, వున్నత పదవిలో వున్న మచ్చలేని వ్యక్తీ అయిన ఆయన్ని, బొత్తిగా "నిష్ క్రియాపరుడు" అంటూ నిందించడం యేమి బాగుంది?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఆవును శిష్యా! ఆయన నిజం గా 'నిష్కామ కర్మ యోగి!' అలా అనడం తప్పే!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అదేంటండోయ్! అంత గొప్ప బిరుదిచ్చేశారు!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అవును నాయనా! ఆయన వొప్పుకున్నదే ఇల్లరికపు అల్లుడిరికానికి. దానికి తగ్గ 'క్రియలే' చేస్తున్నాడు--నిష్కామంగా!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నాకర్థం కాలే!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"చెపుతా విను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వెనకిటికో అత్తగారు వుండేది--'మా అల్లుడు బహుమానస్తుడు--ఆతనికి యేపనియు చెప్పము--ఐనంగానీ, తగు మూడు పనులు చేయను--ఇల్లలుకను, పేడ చేయ, యెంగిళ్లెత్తన్!" అని గర్వం గా చెప్పేదట ఇరుగుపొరుగులతో.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే, ఇలాంటిపనులకి వొడబడే ప్రథానిత్వం స్వీకరించాడు అత్తగారిలాంటి ఆవిడ అధికారానికి యేమాత్రం లోటు రానివ్వకుండా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆయన నిష్కామంగా చేస్తున్న పనులు 1. తన పదవిని కాపాడుకోవడం--లేకపోతే, తన స్థానం లో ఇంకో చేటపెయ్యని వెతుక్కోవడం ఆవిడకెంత కష్టం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">2. తన ప్రభుత్వాన్ని నిలబెట్టుకోవడం--లేకపోతే చీమదూరే సందిస్తే యేకంగా యేనుగులని దోపెయ్యడానికీ, కోట్లు గుమ్మరించి కోటలో పాగా వెయ్యడానికి కార్పొరేట్ రాజకీయులు సిద్ధం గా వున్నారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">3. తన పార్టీని కాపాడుకోవడం--ఆవిడ అధికారానికి తిరుగులేకుండా, పార్టీని చక్కని కేకుగా భద్రపరచి, వీలైతే దానిమీద చెర్రీలూ వగైరా అలంకరించి, రేపు ఆవిడ కొడుకుకి అప్పగించాలి మరి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా, తానే ప్రభుత్వం అని మరచిపోయి, 'అవినీతిరహిత పరిపాలనని అందించవలసిన బాధ్యత ప్రభుత్వం మీద వుంది' అని కూడా సెలవిచ్చారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇలా మూడు పనులని ప్రతిఫలం ఆశించకుండా నిర్వహిస్తున్న ఆయన కర్మ యోగి కాడూ మరి?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నిజమేనండీ గురూగారూ!"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-1746977633955179521?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-9806418684913031002010-11-02T19:55:00.000+05:302010-11-02T19:55:03.675+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మన తెలుగు</b></span></div><br /> "రేప్పండక్కి యేం చేస్తున్నావొదినా?"<br /> <br /> "కొంచెం వెరైటీగా వుంటుందని 'నువ్వుపప్పు' పాయసం చేద్దామనుకొంటున్నానొదినా!"<br /> <br /> "యేమిటీ? 'నువ్వు పప్పా'?"<br /> <br /> "అవునొదినా".<br /> <br /> "అయితే, 'నువ్వు' పప్పా?"<br /> <br /> "భలేదానివే. నేను కాదొదినా! 'నువ్వు' పప్పు!"<br /> <br /> "బాగుంది. ఇవాళ ఈనాడు వసుంధర లో "నువ్వుల పాయసం" అంటూ వ్రాశారు! ఓ సారి చూడు."<br /> <br /> "చూశానొదినా. వాళ్లు పెట్టిన ఫోటో లో మాత్రం చక్కగా తెల్లగానే వుంది. కానీ, నువ్వులతో యెవరైనా పాయసం చేస్తే, అలా వుంటుందంటావా? మరి రుచెలా వుంటుందో?"<br /> <br /> "భలేదానివొదినా! ఇంకా నువ్వులతో చేసేశావు కాదు! నువ్వులంటే యేమిటనుకుంటున్నావు? వాళ్ల తెలుగులో 'నువ్వు పప్పు'!"<br /> <br /> "వీళ్ల తెలుగు మంటెట్టా! మా యింటి దగ్గర్లో, నా చిన్నప్పుడు తెలుకులవాళ్లు జల్లెడలా చిల్లులుపొడిచిన డ్రమ్ముల్లో&nbsp;నువ్వులనివేసి, నానపెట్టి, చాలా కష్టపడి పొట్టు వొలిచి, పప్పు చేసి, యెండబెట్టడం చూసేదాన్ని! అలాంటిది యెంత తేలిగ్గా నువ్వులు అని వాడేస్తున్నారు వీళ్లు!"<br /> <br /> "అంతే కాదొదినా. మీ అన్నగారు ఈ మధ్య తన వుద్యోగానికి&nbsp;నువ్వులూ, నీళ్లూ వొదిలేశారుగా? అప్పుడే తెలిసింది--నువ్వులు అంటే నాకు విశదం గా!"<br /> <br /> "ఆవునొదినా! పెద్దవాళ్ల ఆబ్దికాలకి కూడా, తర్పణాలకీ వాటికీ నువ్వులే వాడతారు. అందుకే నాకూ డౌటొచ్చింది!"<br /> <br /> "సరే! వాళ్ల తెలుగు మంటెట్టా అన్నావుగా. అలాగేకానీ! పాయసం మాత్రం నాకు కొంచెం పంపించుమీ.....మీ అన్నగారికి!"<br /> <br /> "అలాగే వొదినా".<br /> <div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-980641868491303100?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-20845060655046213132010-10-17T16:04:00.000+05:302010-10-17T16:04:22.222+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>"బ్లాగ్వెఱ్ఱి"</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">(కవి సామ్రాట్ విశ్వనాధ సత్యనారాయణ బ్లాగ్ వ్రాయడం మొదలుపెడితే.......అనే&nbsp;ఆలోచనతో--ఈ సరదా రచన. యిక కొన్ని వందల అరసున్నాలు టైపు చేసే వోపికలేక, యిలాగే ప్రచురిస్తున్నాను--వుండవలసినచోట అవి వున్నాయని భావించే&nbsp;చదువుకోవలసిందిగా మనవి)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"యింద్రజాల మహేంద్రజాలముల ను వింటిమి. యిప్పుడిది యేమో అంతర్జాలమనుచున్నారది యంతటిదే యేమో.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్న నా నూఱవ బుట్టినరోజున నా మనుమడు నాకొక 'గణన యంత్రము ' (దీనిని యాంగ్లమున&nbsp;గoప్యూటరందురట) బహూకరించినాడు. దీనిద్వారా&nbsp;యంతర్జాలమును జేరుట జాల సులభము. అదియొక జిత్రము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యీ యంతర్జాలములో యనేకమంది వ్రాయు రచనలను బ్లాగులందురట. నేను గూడ నొక బ్లాగును బ్రారంభించితిని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దీనిలో జిత్రమేమనగా, వొకడు దన బ్లాగు (యీ బ్లాగులను గొంతమంది యాంతర్యములను బేరుతో బిలచుచున్నారట) లో నొక లేఖ వ్రాయును. దానిని జదివినవారు వారి యభిప్రాయములను వ్యాఖ్యలుగాబెట్టుదురు. వీనిని వీడు జదువుకొని,&nbsp;బ్రతివ్యాఖనుగూడ పెట్టవచ్చును. అదియట్లుండనిండు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వీడు యితరుల ఆంతర్యములను జదువ వచ్చును, దన వ్యాఖ్యలనందుంచవచ్చును. దానికి బ్రతి వ్యాఖ్య యేమైన వచ్చినదేమో గూడ జూచుకొనవచ్చును. యీ బ్రక్రియకోసము,&nbsp;సంకలినులు బ్రవేశబెట్టబడినవట. బాగుగయున్నది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యీ సంకలినులయందు గొన్ని వ్రేల లేఖలుండవచ్చును.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వొకడు యీ యంతర్జాలమున తన లెఖలే వ్రాయునా, వాటి మీది వ్యాఖ్యలేజూచుకొనునా, వాటికి ప్రతివ్యాఖ్యలేజేయునా.....!? యివిగాకుండ సంకలినులలోని వేనవ్రేల లేఖలనేజదువునా, వాటిపై వ్యాఖ్యానించునా, మఱల బ్రతి వ్యాఖ్యలేజదువుకొనునా.......!?...యేమో....దీనియంతుబట్టకున్నది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అయిననూ నేనొక సులభమార్గమును గనిబెట్టితిని--</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యదియేమన...సాధారణముగా లేఖలు వ్రాయువారికి యది యొక వ్యసనముగా మారును.వ్రాయువాడెవడైన దానందరికంటె బాగుగా వ్రాయుచున్నానని యనుకొనును. పాడువాడెవడైన దాను మిగతయందరికంటె బాగుగాబాడుచున్నాననియే యనుకొనును. యిది మరియొక జిత్రము.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వీరిలోగొంతమంది రోజుకొక లేఖ వ్రాయవలెనను నియమముబెట్టుకున్నవారుందురు, గొందరు రోజునకెన్నైన వ్రాయుదునని సవాలు విసిరినయట్లు వ్రాయుదురు. మరిగొందరు యే యెండకో, వానకో నొకటి వ్రాయుదురు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యిక బండుగులు, సెలవు దినములు, బ్రపంచ "యేదో" దినములు వచ్చినప్పుడందరునదే విషయమును గురించి వ్రాయుదురు....యిది యింకొక జిత్రము. శుభాకాంక్షలను దెలుపుకొనుట గూడ బాడియే! యింకొకనికి జాకిరేవు బెట్టుకొని, వుతికియారవేయుటే నియమము. వేరొకనికి దేవుళ్ల దేవుళ్లాటలు, వేదములు, బురాణములు, మట్టీ, మసేనము బ్రముఖముగాదోచును. మరిగొందరికిదమ బాకశాస్త్రబ్రావీణ్యము బ్రదర్శింపవలెననిపించును.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యివియన్నియు మనముజదువక్కరలేదనుకొన్న, జదువవలసినవి వ్రేళ్లమీద లెక్కింపదగును. యిది జిత్రములలోకెల్ల జిత్రము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యివ్విధమున నా యాంతర్యముల బఠనమును గొనసాగింప నిశ్చయించుకొంటిని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యిక మరియొక గల్పవృక్షమునో, గామధేనువునో వ్రాయ సంకల్పించితిని నా యాంతర్యములో. మరల గలసికొందుము.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యితిశ్రీః"</div><div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2084506065504621313?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-8229245012131117602010-10-12T15:11:00.000+05:302010-10-12T15:11:28.486+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>......"అదుర్స్" కార్డులు!</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">బ్రిటన్ లోని యూనివర్సిటీ ఆఫ్ సౌతాంప్టన్ వాళ్లు, వ్రేలి ముద్రలూ, చేతి ముద్రలూ, ఐరిస్ లూ లాగే "చెవులని" కూడా బయోమెట్రిక్ పధ్ధతిలో స్కాన్ చేసి, ఆయా వ్యక్తుల వివరాలని గుర్తించే విధానాన్ని రూపొందించారట! కేవలం 252 మంది చెవులని మాత్రమే పరిశీలించి, ఈ పధ్ధతి విజయవంతం అవుతుందని తేల్చేశారట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరింకేం! మనం కూడా ఈ "చెవోమెట్రిక్" విధానం లో కార్డులు జారీ చేసేద్దాం!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ ఇప్పటికే, రైతులకీ, చిన్న వ్యాపారులకీ, పేదలకీ, వుపాధి వాళ్లకీ, వోటర్లకీ, విద్యార్థులకీ, గిరిజనులకీ రక రకాల చెత్తా చెదార కార్డులిచ్చేశామే?! మరి కొత్త కార్డులెవరికి ఇవ్వాలి?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అదుర్స్" కార్డుల పేరుతో మన రా నా లకి ఇచ్చేస్తే పోలా? సురక్షితం గా "మన పని" కానిచ్చుకోవచ్చు, పైగా వాళ్లు వాళ్ల జీత భత్యాలనీ, ప్రభుత్వం నించి రావలసిన బిల్లులనీ, అలవెన్సులనీ వగైరా ఈ కార్డు తో డ్రా చేసుకొని, ఆదాయ పన్ను రిటర్న్ లని యేమాత్రం శ్రమ పడకుండా సమర్పించడానికి అనుకూలంగా వుంటుంది! (ఇవన్నీ వైటే కదా--పైగా ఆడిటర్లకి ఇచ్చే ఫీజు కలిసొస్తుంది!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రభుత్వం వారూ--టెండర్లు యెప్పుడు పిలుస్తారు?</div><div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-822924501213111760?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-69474104366746369082010-10-08T22:31:00.000+05:302010-10-08T22:31:09.251+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>ఆ ముగ్గురే.....</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">జోగీ జోగీ రాసుకుంటే?......బూడిద రాలుతుందంటారు. ఇక్కడలా కాదు......స్కాములు రాలాయిట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్నోరోజు "పొన్నాల లక్ష్మయ్య అసమర్థ మంత్రి. అందుకే నీళ్లన్నీ సముద్రం పాలయిపోతున్నాయి" అన్నాడట రఘువీరా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"నువ్వు మాత్రం తక్కువా? గోదాముల్లో &nbsp;ఎరువులున్నా, రైతులకి ఎదురుచూపులు తప్పడం లేదు!" అన్నాట్ట పొన్నాల.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రక్కనే వున్న జూపల్లి ని "నువ్వు మహబూబ్ నగర్ జిల్లాకే మంత్రివా? రాష్ట్రానికి కూడానా?" అనడిగాడట రఘువీరా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">జూపల్లి, "నువ్వు అనంతపురానికే అమాత్యునివా? లేక రాష్ట్రానికా?" అనడిగాడట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పొన్నాల నవ్వుతూ "దొందూ దొందే"! మంచోళ్లే దొరికారు--అన్నాడట. (దొందూ దొందే కథ గుర్తుందా?)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అవండీ మన మంత్రుల (స్కాము)జోకులు!&nbsp;</div><div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6947410436674636908?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-86153145740835851522010-09-25T13:30:00.001+05:302010-09-25T13:30:16.094+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>కంప్యూటర్ వెర్రి</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఎం బీ యే--అంటే, యెంత పెద్ద వ్యాపారాన్నైనా, తన కొనగోటితో అలవోకగా నిర్వహించి పారేశేవాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఎం సీ యే--అంటే, తెల్లారి లేస్తే, పళ్లు తోముకోవడం దగ్గరనించీ కంప్యూటరు చేతే చేయించుకోగల మాయల మరాఠీ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇవీ <b>ఒకప్పటి చాలామంది అభిప్రాయాలు.</b></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అమ్మాయి ఎం ఎస్ సీ (కంప్యూటర్ సైన్స్) రెండో సంవత్సరం చదువుతూండగానే (ఆంధ్రా యూనివర్సిటీలో ఆ కోర్స్ లో వాళ్లదే మొదటి బ్యాచ్), మా ఆవిడ సతాయింపు యెక్కువై, సరే, ఇప్పటినించీ పెళ్లి సంబంధాలు చూస్తే మంచిదే కదా అని నిశ్చయించుకొని, ఈనాడు పెళ్లి పందిరిలో, త్వరలో (పెళ్లి కోసమే) ఇండియా రానున్న ఓ అమెరికా పెళ్లికొడుకు వివరాలు నచ్చి, వాళ్లిచ్చిన ఫోను నెంబరు కి చేశాను--ఓం ప్రథమం గా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అటునించి, అబ్బాయి తండ్రి "అమ్మాయేం చేస్తూంది?" అనగానే, ఇలా ఎం ఎస్ సీ అని చెపుతున్నాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">త్రాచుపామంత కోపం వచ్చింది ఆ పెద్దాయనకి! "మేము ఎం సీ యే గానీ, బీ టెక్ గానీ అయితేనే కాంటాక్టు చెయ్యమని చాలా క్లియర్ గా చెప్పామే?" అంటూ గై గైలాడుతుంటే, "చాలా సంతోషం! ఇకముందు కూడా అంత క్లియ్యర్ గానే వుండండి" అని ఫోను పెట్టేశాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(నా ఙ్ఞాపకం గా ఆ మూర్ఖుడి అడ్రెస్సూ, ఫోను నెంబరూ వగైరా మాత్రం నా డైరీలో భద్రపరచుకున్నాను!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా జిల్లాలో మొన్న జరిగిన ఎంబీయే, ఎంసీయే కోర్సుల ప్రవేశాలకోసం జరిగిన కౌన్సెలింగ్ చూస్తే, ఎంసీయే కి 36 కళాశాలల్లో వున్న 2150 సీట్లకీ, 10 కళాశాలల్లో పది నించి పదిహేనుమందీ, ఇంకో 16 కళాశాలల్లో ఒక్కడంటే ఒక్కడూ చేరారట. మిగిలిన 10 కళాశాలలకీ అది కూడా లేదట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక యాజమాన్యాలు తలలు పట్టుక్కూర్చున్నాయట! ఒక్కడికోసం అంతమంది టీచర్లనీ, లేబ్ లనీ యెలా మేపాలిరా భగవంతుడా! అని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మీ ద్వారా యెవరినైనా చేరిస్తే, మీకు ఇంత కమీషన్ ఇస్తాం అని కన్సల్టెన్సీ వాళ్లని బతిమాలుతున్నారట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఎంబీయేల సంగతి కొంచెం మాత్రమే మెరుగుట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేము యూత్ గా వుండగా, సినిమాలు విడుదలైన రోజే చూసేసి, తరవాత అడిగినవాళ్లకి మా అమూల్యాభిప్రాయం వుచితం గా చెప్పేవాళ్లం. ఫ్లాప్ సినిమా ఐతే, "థియేటరు వాడు మనం వెళ్లగానే, మెడలో దండ వేసి, పేపర్ ప్లేట్లో ఓ సమోసా చేతికిచ్చి, తింటుండగానే గ్లాసుతో నీళ్లు ప్రక్కన పెట్టి, వేడి వేడి ఇరానీ టీ ఇచ్చి, అయ్యాక, రండి రండి అంటూ ఓ పది మంది మనల్ని లోపలకి తీసుకెళ్తున్నారు!" అని చెప్పేవాళ్లం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడీ కాలేజీ యజమానులు, పాతకాలం మహారాజుల లగా, చేరేవాళ్లకి "అర్థరాజ్యం, కూతురుని ఇచ్చి పెళ్లీ" కూడా ఆఫరు చేస్తారేమో ఇంక!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దటీజ్ ఎంసీయే!</div><div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8615314574083585152?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-69827303022721975812010-09-21T21:43:00.000+05:302010-09-21T21:43:02.422+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>కన్నడ పాఠం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">"చింతపండు అయిపోయింది....చూసుకోలేదు....వచ్చేటప్పుడు ఓ పావుకేజీ తెస్తారా?" సాయంత్రం నడకకి బయలుదేరుతున్న నన్ను వినయపూర్వకం గా ఆఙ్ఞాపించింది మా ఆవిడ ఓ రోజు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అదెంత భాగ్యం" అంటూ బయలుదేరాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేం అనంతపురం జిల్లా, రాయదుర్గం లో వున్నప్పుడు సాయంత్రం పూట అలా బళ్లారి వెళ్లే రోడ్డుకో, ఇలా చెళ్లికెరె మీంచి బెంగుళూరు వెళ్ళే రోడ్డులోనో, ఇటు కళ్యాణదుర్గం వెళ్లే రోడ్డులోనో, ఓ మూడుకిలోలు దూరం వెళ్లి, మళ్లీ తిరిగి రావడం అలవాటు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బాగా వెలుగుండగానే బయలుదేరి, చీకటి పడుతూండగా తిరిగి వచ్చేవాణ్ని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ఇంటి ముందే వుండేది--ఓ కిరాణా-కమ్-ఫాన్సీ-కమ్-బడ్డీ కొట్టు. యెప్పుడైనా చిన్న చిన్నవి అవసరమైతే అక్కడ తీసుకొనేవాళ్లం. రాయదుర్గం లో అందరూ దాదాపు ఇంట్లో కన్నడమే మాట్లాడుకుంటారు. మహమ్మదీయులు ఉర్దూలో మాట్లాడుకుంటారు. తెలుగు మాట్లాడినా, కన్నడం కలిపే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే, తిరిగి వచ్చేటప్పుడు యెంతసేపు తీసుకొని ఇంట్లోకి వెళ్లాలిలే అనుకొని, నడక సాగించాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నడక అయ్యాక, ఆ కొట్టు దగ్గర ఆగి, "బాబూ ఓ పావుకేజీ చింతపండు ఇవ్వు" అన్నాను. అప్పటికి చీకటిపడి, లైట్లు వెలిగించేశారు వీధి లైట్లతో సహా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"లైట్ హెలిగిత్తది--హిగ్గది" అన్నాడు వాడు కన్నడం లో, పైనుంచి వేళ్లాడుతున్న లైటుని చూపిస్తూ! (నాకలా వినిపించిందో!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అంత సీరియస్ గా అంటున్నాడు, కన్నడం లో యేమైనా తిట్టాడా అని నేను అనుకుంటుంటే, మళ్లీ వాడే, "అఫ్టర్ లైట్, నో సేల్, చింతపండు!" అన్నాడు. ఆహా, రాత్రి అయితే చింతపండు అమ్మకూడదు అని వాళ్ల సెంటిమెంటు అన్నమాట అనుకొని, సరేలే అని ఇంట్లోకి చేరాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ఆవిడ చింతపండేదీ? అనడిగితే, నేను కూడా, "లైట్ హెలిగిత్తది--హిగ్గది" అన్నాను సీరియస్ గా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సంగతి చెప్పాక, పడీ పడీ నవ్వు! "పోనీలెండి, ఇవాళకి వుప్మాతో సరిపెట్టుకుందాం!" అంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదీ మా కన్నడ పాఠం ప్రహసనం.</div><br /> <br /> <div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6982730302272197581?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-78900915688836454412010-09-10T11:33:00.000+05:302010-09-10T11:33:41.909+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>........సెలవులూ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">అదేదో సామెజ్జెప్పినట్టు, బ్యాంకు వుద్యోగులకి సెలవొచ్చిందన్న&nbsp;ఆనందం యేమాత్రం వుండదు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు చూడండి--దాదాపు నెలరోజుల క్రితం&nbsp;నించీ, వరసగా 3 రోజులు&nbsp;సెలవలు వస్తున్నాయని (బ్యాంకులకి ఈ సందర్భం చాలా అరుదు),&nbsp;చాలా కాలం తరవాత సొంత వూళ్లకో, వేరే వూళ్లకో ప్రయాణాలు&nbsp;పెట్టుకొని, రిజర్వేషన్లూ గట్రా చేసుకొని, గురువారం సాయంత్రానికి బ్యాంకు వ్యవహారాలు చక్కబెట్టుకొని, పడుతూ లేస్తూ స్టేషన్ కో, బస్ కాంప్లెక్స్ కో చేరి, దారిలో యే విజయవాడకో చేరాక, ప్రభుత్వం ఓ రాత్రివేళ--శుక్రవారం (10-09-2010) సెలవు కాదు అని&nbsp;ప్రకటించేసింది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అది కూడా, రాష్ట్ర ప్రభుత్వం వారు "ప్రభుత్వ కార్యాలకు సెలవు లేదు" అని ప్రకటించి వూరుకుంటారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక బ్యాంకువాళ్లకి సంకటం మొదలు. శంఖం లో పోస్తేగానీ తీర్థం కానట్టు--ఆ సెలవుగానీ, సెలవు లేకపోవడం గానీ "నెగోషియబుల్ ఇన్స్ట్రుమెంట్ చట్టం క్రింద" వర్తిస్తాయా లేదా--అని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బ్యాంకులవాళ్లు మళ్లీ ప్రత్యేకం గా ప్రభుత్వం వారిని అడిగాక,ఇంకో గంటో, రెండు గంటలో పోయాక, అప్పుడు ప్రకటిస్తారు--అసలు సంగతి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇదివరకోసారి (నా 'ఓ ప్రపంచపౌరుడు ' బ్లాగులో) వ్రాశాను--ప్రస్తుతం ఈ నె. ఇ. చట్టం బ్యాంకులకి సెలవలు ప్రకటించడానికి మాత్రమే వుపయోగించబడుతోంది గానీ, వేరే యే విధం గానూ అమలు కావడం లేదు అని. అది వేరే సంగతి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(అన్నట్టు, "ఈ నె. ఇ. చట్టం క్రింద" అనేదానికి ఈనాడు వారు తమకే తెలిసిన ఓ కొత్త నిర్వచనం ఇచ్చారు--"ప్రైవేటు సంస్థలకు వేతనం తో కూడిన సెలవు" అని!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొత్తసంవత్సరం ఇంకా రాకుండానే, వచ్చే కేలెండరు సంవత్సరం లో, యేయే రాష్ట్రాల్లో యేయే రోజులు సెలవలు అనేది ప్రభుత్వం నిర్ణయించాక, బ్యాంకులు తమ ప్రణాలికల్ని రచించుకుంటాయి.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి వాటి మీద నిలబడి, 'సెలవులు యెప్పుడో ప్రకటించేశాం, ఇక&nbsp;మార్చం--మీరు తన్నుకు చస్తే చావండి ' అనే ధైర్యం ఈ&nbsp;ప్రభుత్వాలకి లేదు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(అమ్మో! ఇంకేమైనా వుందా--మతభావాలు దెబ్బతినవూ?)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక మత పెద్దలు చూడాలి--చంద్రుడు కనపడ్డాడనో, కనపడలేదు అనో, తిథి మిగులు వుంది అనో, ఇంకా</div><div style="text-align: justify;">తగులుకోలేదు అనో, మా ఇమాం చెప్పాడు అనో, రాత్రి కలలో 'విఖనో మునీంద్రుడో, 'పాంచరాత్రేశ్వరుడో' కనపడి చెప్పాడు అనో--పండగల్ని ఓ రోజు ముందుకో, వెనక్కో మార్చేస్తూ వుంటారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అసలు ఆ చంద్రుడు ఢిల్లీలోని ఆ ఇమామ్ కే యెందుకు కనిపించాలో, కనిపించకుండా వుండాలో, ఆ మునీంద్రులో ఈశ్వరులో ఫలనా జీయరు స్వామికే యెందుకు చెప్పాలో నాకు అర్థం కాదు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(నిజం చెపుతున్నాను--గత యాభై యేళ్లలో నేనెప్పుడూ ఈ విఖనో&nbsp;మునీంద్రుడో, విఖన మునీద్రుడో--వీడి పేరు యెక్కడా వినలేదు.&nbsp;ఈ మధ్య మాత్రం యేకం గా వాడికి విగ్రహాలు పెట్టేసి, గుడులు&nbsp;కట్టెయ్యడమో, వున్న గుళ్లలో ప్రతిష్ట చేసెయ్యడమో చేస్తున్నారు! అలాగే వాల్మికికీ, వ్యాస భట్టారక/మునీంద్ర/భగవాన్ కీ కూడా. ఇక ప్రతీ గుడిలోనూ మంటపాలపైనో, గోడల పైనో సప్త ఋషుల్నీ విగ్రహాలు పెట్టేస్తున్నారు--అందరికీ నెత్తిమీద పెద్ద పెద్ద చుట్టలూ, గడ్డాలూ, మీసాలూ కామను).&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అసలు మన జాతీయ వుత్సవాలు--స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం, గణతంత్ర దినోత్సవం, గాంధిజీ జన్మదినం--ఈ మూడింటికి మాత్రమే సెలవులు ఇచ్చి, శని ఆదివారాలు రెండూ సెలవలుగా ప్రకటించి, మిగిలిన సెలవలు అన్నీ రద్దు చేసేస్తే యెంత బాగుండును!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక బ్యాంకు వుద్యోగుల పాట్ల గురించి మరోసారి.&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7890091568883645441?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-8941481791597865442010-08-23T10:28:00.000+05:302010-08-23T10:28:25.605+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>కలలు కనండి</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఇక్ష్వాకుల దగ్గరనించి, శాతవాహనుల దగ్గరనించి, కృష్ణదేవరాయలు దగ్గరనించి, టంగుటూరీ, పీవీ, లేటేస్ట్ శ్రీరామ్ వరకూ యెందరో తెలుగు తేజాలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పాతవాళ్లకి మన కలామ్ లాంటివాళ్లెవరైనా "కలలు కనండి, వాటిని సాకారం చేసుకోండి!" అని చెప్పారో లేదో తెలియదు గానీ, శ్రీరామ్ లాంటి వాళ్లకి మాత్రం ఆయన చెప్పింది శిరోధార్యం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదేమిటోగానీ, మన తెలుగు వాళ్లకి వచ్చే కలలు కూడా అంత గొప్పగా వుండవేమో అనిపిస్తూంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దేవుడికోసం తపస్సు చేసి, ప్రత్యక్షమవగానే, "మా మేనమామ చెవుల్లో వెంట్రుకలు మొలిపించు" అని కోరుకున్నవాడు మన తెలుగువాడే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">డబ్బు సంపాదించడమే కాదు దాన్ని "సద్వినియోగం" చెయ్యడం కూడా తెలియాలంటారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందాలరాముడు సినిమాలో ముళ్లపూడివారనిపించినట్టు--"ఓ వందరూపాయలనోటుని అలా గాలిలో యెగరేసి, పెసరట్టు తెమ్మంటే తేదూ?" (ఈ డైలాగు ఇలాగే వుండకపోవచ్చు)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, మన ప్రస్తుత తెలుగు తేజం కేవీపీ రామచంద్రరావు చాణక్యుడి వంటివాడయితే, జగన్ చంద్రగుప్తుడివంటివాడు కాదూ? (గాలి ని పర్వతకుడనుకోవచ్చు)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ లెవెల్లో, ప్రథాన మంత్రి సీటుకి ప్రయత్నించకుండా, బోడి ముఖ్యమంత్రి యేమిటండీ?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యాత్రలవల్ల వోట్లు రాలితే, చిరంజీవి ఇప్పటికే ముఖ్యమంత్రి అయ్యేవాడుగా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కుంచం మామూలుగా కొలవడం కుదరకపోతే, తిరగేసి కొలవమన్నారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తగిన వ్యూహం తో ముందుకెళితే ప్రథానమంత్రి పదవి ఓ లెఖ్ఖలోది కాదు--మన పీవీ, సోనియా చూపిన మార్గాలెలాగూ వున్నాయి!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పుడు అన్ని రాష్ట్రాలవాళ్లూ ముఖ్యమంత్రి పదవులకోసం మన కాళ్ల ముందరే పడి వుంటారు కదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చిన్న సమస్య యేమిటంటే, ప్రత్యర్థి రాహుల్ ని యెదిరించాలంటే, అంతర్జాతీయ ఇటాలియన్ కనెక్షన్ తో పెట్టుకోవాలి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మనకి రస్ అల్ ఖైమాలూ, మారిషస్ కనెక్షన్లూ వున్నాయి కదా! అదెంతపని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">జగన్! ఆలోచించు! 2014 కల్లా జగన్ ని ప్రథాన మంత్రిని చెయ్యాలి అనే ఆశయంతో ముందుకు సాగడమే మా వంతు అని తమ అనుచరులుతో అనిపిస్తే యెలావుంటుందో!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">శుభస్య శీఘ్రం!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-894148179159786544?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-67040642773987402812010-07-03T22:56:00.000+05:302010-07-03T22:56:22.849+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మా 'జిమ్మీ' కథ</b></span></div><br /> <div style="text-align: center;">(శ్రీ పంతుల జోగారావు గారి సాలూరు 'టామీ' కథ చదివాక)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా తమ్ముడు యెనిమిదో క్లాసులో వుండగా, శంకర్, చోటూ అని ఇద్దరన్నదమ్ములు మా నాన్నగారిదగ్గర చదువుకోడానికి వచ్చేవారు. శంకర్ యేడో క్లాసులో, సన్నగా, కొంచెం పొడుగు అనిపించేలా వుండేవాడు. చోటూ అయిదో క్లాసులో, బొద్దుగా, గుండులా వుండేవాడు. సాయంత్రం వచ్చి, చదువుకొని, రాత్రి మా యింట్లోనే ఆరుబయటో, వీధి గది లోనో పడుకొని, పొద్దున్నే వెళ్ళేవారు. వీళ్ళిద్దరినీ మా మామగారు సరదాగా 'లవకుశులు ' అనేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కథేమిటంటే, ఓ కుక్కపిల్ల (టామీ లో సగం వుంటుందేమో) రోజూ వాళ్ళు చదువుకుంటున్నంతసేపూ ఓ ప్రక్కన పడుకొని, వాళ్ళనే చూస్తూ వుండేది. తరవాత, వాళ్ళు పడుకొన్నప్పుడు రాత్రి యెప్పుడో వాళ్ళిద్దరి మధ్యనీ వెచ్చగా పడుకొనేసేది! రోజూ ఇదే తతంగం అవడం తో, మా తమ్ముడితో సహా వాళ్ళిద్దరూ--జిమ్మీని (ఈ పేరు ఇప్పుడే నేను పెట్టాను) యెలా వదిలించుకోవాలా? అని తీవ్రం గా ఆలోచించి, కార్యాచరణలోకి దిగారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొదట, దాన్ని ఓ చేతి సంచీలో మూటకట్టి, ఓ కిలోమీటరు దూరం మోసుకెళ్ళి, పెద్దకాలవ గట్టున సంచీలోంచి బయటికి తీసి, వదిలిపెట్టి, వచ్చేశారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మర్నాడు, ఓ గోనె సంచీలో పెట్టి, మోసుకెళ్ళి, మళ్ళీ నిన్నటి చోటుకి ఇంకొంచెం దూరం లో, సంచీ పళంగా వదిలేసి వచ్చేశారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ మర్నాడు, దీని పని ఇలా కాదు అనుకుంటూ, పెద్దకాలవమీద బల్లకట్టు యెక్కి, అవతలి వొడ్డుకి చేరి, అక్కడనించీ ఓ వంద అడుగులు వెళ్ళి, నిర్జన ప్రదేశం లో వదిలేసి వచ్చేశారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ మర్నాడు, 'దీనికీ కాలవ రూటు బాగా తెలిసి పోయింది. పైగా అడుగుజాడల వాసన పసికట్టి తిరిగి వచ్చేస్తోంది ' అని తీవ్రం గా ఆలోచించి, సైకిలు మీద మూడు కిలోమీటర్లు ప్రయాణించి, రైల్వే స్టేషన్ చేరి, బయలుదేరబోతున్న గుంటూరు పాసింజెరు బండిలో యెక్కి, దాన్ని ఓ పెట్టెలో వదిలేసి, బండి కదిలే ముందు దానిక్కనపడకుండా దిగి వచ్చేశారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఓ రెండు మూడు రోజుల తరవాత, 'చీ చీ! అది పాసింజెరు బండి కదా! స్లోగా వెళుతుంది. ఈ సారి......' అనుకొని, మళ్ళీ హైదరాబాదు ఎక్స్ ప్రెస్ లో వదిలేసి వచ్చేశారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చిత్రమేమిటంటే, కాలవ దగ్గరా అక్కడా వదిలేసినప్పుడు, వాళ్ళకంటే ముందుగానే, అడ్డదారిలో ఇల్లు చేరేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రైళ్ళలో వదిలితే, ఆ మర్నాడో, రెండురోజులకో మళ్ళీ ఇంటికి చేరేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చివరాఖరికి, ఓ రోజున దాన్ని సంచీలో మూటకట్టి, తాడు గట్టిగా బిగించి, హైదరాబాదు రైల్లో, పది కిలోమీటర్లు ప్రయాణించి, దాన్ని ఓ సీటు క్రింద వదిలేసి, పాలకొల్లు లో దిగిపోయి, మళ్ళీ తిరిగి వచ్చే రైలు లో వాళ్ళు ఇంటికి చేరేసరికి రాత్రి పది అయ్యింది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అమ్మ 'యెందుకురా దాన్ని అలా హింస పెడతారు?' అని రోజూ తిట్లు. ఆ రోజునైతే, ఇంట్లో అందరూ వాళ్ళని తెగ తిట్టేశాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ, ఆ జిమ్మీ మళ్ళీ తిరిగి రాలేదు! యేమయిపోయిందో ఇప్పటివరకూ తెలియదు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదండీ సంగతి!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6704064277398740281?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-69512353856099427792010-07-02T00:12:00.000+05:302010-07-02T00:12:16.499+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>పరస్పర డబ్బా</b></span></div><br /> "ఆడ వాళ్ళు"--'ఆడ' అంటే మన సినీ రచయితలూ, దర్శకులూ ఇచ్చిన నిర్వచనం--'ఈడ' (పుట్టింట్లో) కాదు, 'ఆడ' (అత్తింట్లో) అని.<br /> <br /> కానీ నా అనుమానం, 'ఆడ' అంటే 'వంటిల్లు' అనే అర్థం యెక్కడైనా వుందేమోనని! (యే సూర్యారాయాంథ్ర నిఘంటువులోనో ఈ అర్థం దొరక్కపోదు)<br /> <br /> యెందుకంటున్నానంటే, బ్లాగుల్లోకూడా వంటల గోలే!<br /> <br /> (ఓ యాభై యేళ్ళ క్రితం మాలతీ చందూర్ వ్రాసిన వంటలూ, పిండి వంటలూ దగ్గర నించీ, భానుమతి వ్రాసిన వంటల నించి, ప్రతీ పత్రికలోనూ, టీవీ ఛానెల్లోనూ వస్తున్న 'రుచి-అభిరుచి', 'మీ ఇంట మా వంట', 'మా వూరి వంట' వరకూ ఇవే వంటలు)<br /> <br /> <br /> అన్నట్టు 'అవడా మామిడికాయలతో' యేమి వంటలు చెయ్యచ్చో మీకెవరికైనా తెలుసా?<br /> <br /> యేనుగుల-వడ చెట్లుంటాయని వాటికి కాయలుంటాయని తెలుసా?<br /> <br /> <br /> దీనికి తోడు, ఓ పాప్యులర్ దినపత్రిక ఓ రోజు 'బ్లాగుల్లో షడ్రుచులు' అనో, యేదో వ్రాస్తే, ఇక పరస్పర డబ్బాలు.<br /> <br /> నాలాంటివాడు యేదో ఓ వ్యాఖ్య వ్రాస్తే, ఓ 'తెల్లారిలేస్తే తరవాత ముద్ద గురించి ఆలోచించేవాడో యెవడో' ఈయనకి ఇక్కడేమి పని? అని ప్రశ్నిస్తాడు!<br /> <br /> ఇదేమి చోద్యమో?<br /> <br /> 'ఆడవాళ్ళూ--వంటింట్లోంచి, పూలూ, మొక్కలూ, మొగుళ్ళ డబ్బాలు కొట్టడాలూ--వీటినించి బయటికి రండి! మీకు పోయేదేమీలేదు--........తప్ప!'<br /> <br /> (డేష్ లో యేమిటో మీరే పూరించుకోండి)<br /> <br /> ==&gt;ఇది కేవలం సరదాకోసం వ్రాసినదే తప్ప, అమ్మల్ని, అమ్మాయిల్నీ నిందించడానికి కాదు. గమనించి, దాడి చెయ్యకండి!<br /> <br /> చేసినా మరేం ఫర్వాలేదు--నా సోదరులే నాకు రక్ష.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6951235385609942779?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-70269341776176713692010-06-23T10:27:00.000+05:302010-06-23T10:27:24.674+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>"మాతాతలూ............</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">......నేతులు తాగారు!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఇప్పుడు మా మూతులు వాసన చూడకండి!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యెందుకంటే, మేమూ నేతులు తాగాం మరి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యేదైనా కార్యం జరిగితే, వూరి బ్రహ్మణ్యానికంతా పిలుపులు వెళ్ళేవి--భోజనాలకి రమ్మని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కనీసం రెండు మూడు పిలుపులు వచ్చేవి--అసలు పిలుపు కాకుండా--'మడి కట్టుకోమన్నారండి ' అనీ, 'విస్తర్లు వేసేశారండి ' &nbsp;అనీ, 'వడ్డనలు అయ్యాయి ' అనీ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ పిలుపు తరవాత, పట్టు పంచెలు కట్టుకొని, మరచెంబుల్లో నీళ్ళు నింపుకొని, చెప్పులు లేకుండా నడుచుకుంటూ, భోజనాలకి బయలుదేరేవాళ్ళు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కనీసం రెండు చెంచాల నెయ్యి అభికరించాక, పరిషేచన చేసి, యెడమ చేతి మధ్యవేలితో ఉదకం ముట్టుకున్నాక, ఓ పెద్దాయన 'భోజన కాలే, గోవింద నామ స్మరణా--గోవిందా' అనగానే, అందరూ 'గోవింద ' అని, విస్తర్లో కాస్త అన్నం ముందుకు జరుపుకొని, ముద్దపప్పు అందులో వేసుకోగానే, పెద్ద నేతి జారీ చెంబులతో వడ్డన బ్రాహ్మలు ప్రత్యక్షం--ప్రతీవాళ్ళూ 'వెయ్యండి ' అంటూంటే, 'లోపలికి పుచ్చుకోండి ' అని పుడిషిటి నిండా నెయ్యి పోసేవారు. తరవాత పప్పూ అన్నం లోకీ, ముందుకి తీసుకోగా మిగిలిన అన్నం రాశి లోకీ, ధారగా నెయ్యి వడ్డించేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదే కాకుండా ప్రతీ ఆధరువూ కలపడం మొదలెట్టగానే, మళ్ళీ నేతి జారీలతో వడ్డనే!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కూరలూ, పచ్చళ్ళూ అయ్యాక, ఇక పిండివంటల వంతు--పులిహోర, గారెలూ, బూరెలూ, పరవాణ్ణం--మారు వడ్డనకి వచ్చి, మళ్ళీ జారీలతో నెయ్యి వడ్డించేవారు. 'నెమ్మదిగా కూచోండి--ఇంకా అపరాహ్ణం కాలేదు ' అంటూ, కావలసినంత సమయం ఇచ్చేవారు. మధ్యలో ఇంకో పెద్దాయన, 'భోజన మధ్యకాలే గోవింద నామ స్మరణా--గోవిందా' అనడం మిగిలినవాళ్ళు 'గోవింద ' అనడం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పిండి వంటలయ్యాక, ఇక 'ధప్పళం' (పులుసు), చారు. మళ్ళీ నెయ్యి! (అప్పటిదాకా మరచెంబుల్లో మడినీళ్ళు తాగేవాళ్ళు, ఇక మడి అక్కర్లేదనుకుంటా--మిగిలిన నీళ్ళని హోస్టు పెట్టిన అరలీటరు పట్టే కంచు, ఇత్తడి గ్లాసుల్లో పోసేసుకొని, చెంబుల్ని పిండివంటలతో నింపేసుకొనేవారు--నెయ్యితో సహా!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరవాత మజ్జిగ, కలుపుకోడానికీ, నోట్లోకి పుచ్చుకోడానికి, అయిపోయాక గ్లాసులో వేరే తాగడానికి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మళ్ళీ, ఓ పెద్దాయన 'భోజనానంతరే గోవింద నామ స్మరణా--గోవిందా' అనగానే, అందరూ 'గోవింద ' అని వుత్తరాపోశన పట్టి, బంతిలో అందరూ ఒకేసారి లేవాలి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరవాత, తాంబూల సేవనం, 'అన్నదాతా సుఖీభవ ' అని నిష్క్రమించడం--ఇళ్ళకి చేరేసరికి--సాయంత్రం మూడు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి ఇప్పుడో?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(అది మరోసారి!)</div><br /> <br /> <div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7026934177617671369?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-6733102472780560652010-05-07T17:13:00.000+05:302010-05-07T17:13:48.532+05:30<div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">నత్తి</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">నన్నన్నన్నన్నత్తి అంటే.....</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా...మా...మా...మాటలని....</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సలిగ్గా....</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదేంటీ.....బల్కలేపోవడం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇవి 'నత్తి' అని వ్యవహరించే అవకరం లో కొన్ని వెరైటీలు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇది వరకు కొక్కొండ వెంకట రత్నం పంతులు కీ, బహుశా గిడుగు రామ్మూర్తి పంతులికీ అనుకుంటా--ఒకళ్ళ సాహిత్య పంథా ఒకళ్ళకి నచ్చక, పత్రికల్లో వ్యాసాలు వ్రాసుకొనేవారట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అది యెంతవరకూ వెళ్ళిందంటే, ఓ నాటకం లో ఓ నత్తి పాత్రని ప్రవేశపెట్టి, ఇంకో పాత్ర చేత 'నీ పేరేంట్రా?' అని అడిగించి, నత్తి పాత్ర చేత, 'కొ..క్కొండ వెంకడండీ!' అని చెప్పించేవరకూ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నిజానికి, చాలామంది, చాలా మాటలు స్పష్టం గా పలకలేరు. అది యే భాషైనా.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మనకి కాస్త వినోదం అనిపించినా, మనం కూడా అప్రయత్నం గా వాళ్ళ భాషలోనే మాట్లాడతాం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చిన్న పిల్లల విషయం లోనైతే, వాళ్ళముద్దు ముద్దు మాటల్ని మనం అలాగే అనుకరిస్తాం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఓ హిందీ ఆవిడ వాళ్ళ పక్క పోర్షన్ లో వున్న తెలుగావిడని అడిగిందట--"మీరు మొన్న చాలాసేపు 'పపో....తాలందీ' అనే మాట చాలా సార్లు అన్నారు! దాని అర్థం యేమిటండీ?" అని అడిగిందట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పాపం ఆ తెలుగావిడకి, యెప్పుడూ ఆ మాట వినలేదే--నేను అన్ని సార్లు ఆ మాట వాడానా! అని ఆశ్చర్యం అయ్యిందట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మళ్ళీ ఆ హిందీ ఆవిడే సహాయ పడిందట. "మీ పాపా, మీరూ పకపకా నవ్వారు చాలా సేపు!" అని చెప్పి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పుడు తెలుగావిడకి గుర్తుకొచ్చిందట--వాళ్ళ మూడేళ్ళ పాపని కిటికీలో నిలబెడితే, ఆ పాప తన చిన్నెల్లో భాగం గా, ఓ కాలు క్రిందకి వేస్తూంటే, ఆవిడా 'ఒద్దండీ! పడిపోతారండీ' అనడానికి, 'పప్పోతాలందీ' అని అందట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదీ సంగతి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">1979 లో మేం మొదటిసారి బొంబాయి (ప్రస్తుతం ముంబై) వెళ్ళినప్పుడు, మాకు బట్టలుతుక్కునే ప్లాస్టిక్ బ్రష్ అవసరమై, షాపుల్లో అడుగుతూ పోతుంటే, షాపు వాళ్ళు 'కట్లెరీ కీ దూకాన్ మే మిల్తా హై' అనేవారు. సరే, ఇంకా కొన్ని ప్లాస్టిక్ సామానుల షాపుల్లో అడుగుతూ పోతుంటే, యెవరూ తెలీదనే అంటున్నారు. ఓ షాపువాడు, 'కప్డే ధోనేకీ బ్రష్' అని అడిగితే, "ఓ....ఆప్ కో 'బురూస్' చాహియే!" అని వెంటనే తీసిచ్చాడు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే, ఓ ఫోన్ నెంబరు అవసరమై, హోటెల్ రిసెప్షన్ లో యువతిని 'ఫోన్ డైరెక్టరీ ఓ సారిస్తారా?' అనడిగితే, ఆవిడకి అర్థం కాలేదు! మా పక్కనున్న మా స్నేహితుడు, దొందూ దొందే అన్నట్టు--చేతి వేళ్ళని లావైన పుస్తకాన్ని సూచించేంత వెడల్పు గా పెట్టి, 'ఫోన్ బుక్ ప్లీజ్...ఫోన్ బుక్!' అన్నాడు. (ఆ రోజుల్లో బొంబాయి టెలిఫోన్ డైరెక్టరీ అంటే, 'బాట్లిబాయ్' ఎకౌంటెన్సీ టెక్స్ ట్ కన్నా లావుగా వుండేది!) ఆ అమ్మాయి (బహుశా గోవన్ అయి వుంటుంది) ఆశ్చర్యం గా '....ఫోన్...బూక్?...' అంది. కొంచెం వెలిగినట్టుంది--'యూ మీన్ ఫోన్ డిరెక్టొరీ?' అనడిగింది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నేను వెంటనే, అమెరికన్ ఏక్సెంట్ లో, 'యా! ద టెలిఫోన్ డిరెక్టోరీ' అనగానే, మనోహరం గా నవ్వుతూ, అది నా చేతుల్లో పెట్టింది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా రూం బాయ్ ని 'చిప్స్' తెమ్మంటే, వాడు గ్రీకో, లాటినో విన్నట్టు ముఖం పెట్టేవాడు. వాడికి వివరణ ఇస్తూ, 'పొటాటో చిప్స్--ఇలా వుంటాయి--' అని వివరిస్తే, వాడు 'ఓ! బటటా చిప్స్? అభీ లావూంగా!' అని వెళ్ళిపోయాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అత్తగారి వూరులో, ఓ పదేళ్ళ అమ్మాయి 'అమ్మా! పప్పువుల్లాతి' అనేది! ఆ మాట తప్పితే, ఇంకో మాట రాదు పాపం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ఆడపిల్లలెవరైనా కొంచెం నంగి గా వుంటే, మేం 'పప్పు వుల్లాతి లా వున్నావు!' అని యేడిపిస్తాం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రేలంగి నించి, బాల కృష్ణ, కేవీ చలం, రాజ బాబు--బ్రహ్మానందం దాకా, ఇలాంటి హాస్య పాత్రలు వేసినవాళ్ళే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ, ఇలాంటి అవకరం వున్నవాళ్ళని, ఓ రకం వికలాంగులని (ఫిజికల్లీ ఛాలెంజ్డ్ అంటున్నారిప్పుడు!) అనుకరించి, హాస్యం పిండుకోవడం ఓ రకం గా అమానుషత్వమే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కదూ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-673310247278056065?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-9656741301198459982010-05-05T23:11:00.000+05:302010-05-05T23:11:30.773+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మా అమ్మమ్మ-4</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">మేం అక్కడ వుండగానే, మా చిన్న మామయ్య వాళ్ళ ఆవుకి ఓ దూడ పుట్టింది. పూర్తిగా కాషాయరంగులో, యెక్కడా మచ్చలేకుండా, ముద్దొస్తూ వుండేది అది. చెంగు చెంగున పరిగెడుతూ మాతో బలే ఆడేది. అప్పుడు మేం నేర్చుకున్న ఇంకో కొత్తమాట--'తువ్వాయి!'</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ వూళ్ళోనే, 'పురెల గాదెలూ', 'వరల గాదెలూ' మొదటిసారి చూసి తెలుసుకున్నాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా చిన్న మామయ్యకి ఓ సవారీ బండి వుండేది. ఓ రోజు ఆ బండి కట్టించి, మమ్మల్ని మా చిన్న దొడ్డ వుండే వూరు (అక్కణ్ణించి ఓ పదిహేను కిలో మీటర్లుంటుందనుకుంటా) పంపించారు. ఆ దారి లోనే మేము 'పల్లకీ బొంగు'లున్న వెదురు పొదల్ని చూసింది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ బండి తోలిన అబ్బాయి మా నాన్నతో మాట్లాడుతూండగా, మేం విన్న మరో కొత్త మాట 'కాబోలు బాకీలు.' అప్పట్లో అర్థం తెలియకపోయినా, అదో వింత మాటగా గుర్తుంచుకుని, తరవాత విరిగిగా వాడేసేవాళ్ళం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ రోజు రాత్రి కూడా మా దొడ్డా వాళ్ళింట్లో వుండి, మర్నాడు పొద్దున్న బయల్దేరి, మా అమ్మమ్మగారి వూరు వచ్చేశాం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్ళ వూరికో ప్రత్యేకత వుండేది. వూళ్ళో ఓ 30; 40 ఇళ్ళుండేవి. అన్నీ తాటాకు పైకప్పు వున్న ఇళ్ళే. దాని పైన గడ్డి పరిపించేవారు. మా తాతగారిదే రాళ్ళ పునాదులతో, ఇటుకలతో కట్టిన ఇల్లు. మిగిలినవన్నీ మట్టి ఇళ్ళే. పై కప్పు క్రింద, గోడల లెవెల్ వరకూ ఓ మేదరి తడికో, వెదురు తడికో బిగించి, దాన్ని మట్టి తో మెత్తేవారు. పైకి యేమైనా చేర్చడానికి మనిషి పట్టే ఓ కన్నం వుంచేవారు. దానికో వెదురో, చెక్కో నిచ్చెన వుండేది. తడిక పై భాగాన్ని 'మిద్దె' అని వ్యవహరించేవారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రత్యేకత యేమిటంటే, ప్రతీ సంవత్సరం వేసంకాలం లో ఆ వూళ్ళో ఇళ్ళన్నీ 'పరశురామ ప్రీతి' అయిపోయేవి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొన్ని సార్లయితే, సంవత్సరం లో రెండు, మూడు సార్లు కూడా ఇళ్ళన్నీ అగ్నికి ఆహుతి అయ్యేవి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">'ఆ సూరప్ప లంజె (వెనకింటావిడో, పక్కింటావిడో) జీడిగింజలు కాల్చుకొని, కుంపటి ఆర్పి, మిద్ది మీద పెట్టేసిందటే! నిప్పు మళ్ళీ రాజుకొని, ఇళ్ళన్నీ తగలబడ్డాయి!' అనేది మా అమ్మమ్మ మా ఇంటికి వచ్చేసి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా పెద్ద మామయ్య అప్పటికే తన వుద్యోగ రీత్యా రాజమండ్రి లో వుండేవాడు. (అప్పటికి ఆయనకి ఓ మునిసిపల్ స్కూల్లో ఉపాధ్యాయుడుగా వుద్యోగం అయ్యింది). చిన్న మామయ్య తన సొంత ఇంట్లో వుండేవాడు అదే వూళ్ళో. అమ్మమ్మ ఒక్కతే ఆ యింట్లో వుండేది. కొన్నాళ్ళకి మా చిన్న మామయ్య ఆ యింటికి మళ్ళీ తన పొలం లోంచి తాటి పట్టెలూ, తాటాకులూ, కొబ్బరాకులూ, గడ్డీ తో పై కప్పు వేయించి, ఓ కార్డు ముక్క వ్రాసేవాడు. మళ్ళీ ఈవిడ ప్రయాణం తన సొంత ఇంటికి! &nbsp; &nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరవాత మా చిన్న మామయ్యకి కూడా ఆ వూరికి రెండు కిలో మీటర్ల దూరం లో ఓ పల్లెలో ప్రాధమిక పాఠశాలలో హెడ్ మాస్టర్ గా వుద్యోగం రావడం, దాంతో పాటు ఆయనని ఆ వూరి పోస్ట్ మాస్టర్ గా నియమించడం తో, ఆయన ఆ వూళ్ళో ఓ ఇల్లు కట్టుకొని, అక్కడికి మారి పోయారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆక్కడనించి, మా అమ్మగారి ఇల్లు యేమయిందో, యెవరు స్వాధీనం చేసుకొని అనుభవిస్తున్నారో యెవరికీ తెలియదు!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">--ఇంకొన్ని గుర్తు తెచ్చుకొని, మరోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-965674130119845998?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-26409946688297078242010-04-26T21:38:00.000+05:302010-04-26T21:38:14.189+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మా అమ్మమ్మ-3</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఆవిడ చిన్నప్పుడు బడులు లేవు--కనుక చదువు ప్రసక్తే లేదు. అయినా చదవడం, వుత్తరం వ్రాయడం నేర్చుకొంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే భగవద్గీత, సుందరకాండ లాంటివి చదివేసేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆవిడకి ఆ పాండిత్యం యెక్కడనించి వచ్చిందోగానీ, యెవరిదైనా ఇంటిపేరు చెప్పగానే, వాళ్ళ శాఖా, గోత్రం, ఋషులూ అన్నీ చెప్పేసేది. (18 మందీ, 23 మందీ ఋషులు కూడా వున్న గోత్రాలు వున్నాయట!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆవిడ ఇంకో లక్షణం యేమిటి అంటే, కళ్ళు అంతగా స్పష్టం గా కనపడని దశ వచ్చినా, కనపడిన కాయితాన్ని, అది యేదైనా, కూడబలుక్కుని చదవకుండా వదిలేది కాదు! ఇతరభాషా పదాలు తెలుగు లిపిలో వుంటే, 'ఇదేభాషరా?' అని అడిగేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఒక్కొక్కప్పుడు, గది వూడ్చి, తుక్కు యెత్తడానికి ఓ కాయితం సంపాదించి, ఆ కాయితం లో యేమి ప్రింటు చేసి వుందో చదువుతూ కూర్చొని, తుక్కు సంగతి కాసేపు మరిచిపోయేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తనకి తెలుసున్నవాళ్ళందరివీ జన్మ నక్షత్రాలు, వాళ్ళు పుట్టిన తెలుగు సంవత్సరాలతో సహా గుర్తుండేవి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తమాషా యేమిటంటే, మేము 'అమ్మమ్మా! నీదే నక్షత్రం?' అని అడిగితే, 'నేనూ--పితూరీషా నక్షత్రయుక్త సరీసృప లగ్న పుష్కరాంశ లో పుట్టానురా!' అనేది! నిజం మాత్రం యెప్పుడూ చెప్పలేదు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేము ఎలిమెంట్రీ స్కూల్లో వుండగా, ఓ సారి వాళ్ళ వూరు వెళ్ళాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ వూళ్ళో 'ధర్మారం మేష్టారు' అనే ఆయన వీధి బడి వుండేది. మా మేనమామ కొడుకు అప్పుడు అక్కడే చదువుకొనేవాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ బడి పుణ్యమా అని, కొన్ని కొత్త, వింత అనిపించే పదాలు నేర్చుకొని, నవ్వుకొనేవాళ్ళం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యెవరింటినించి అయినా ఓ 'బరకం' పట్టుకెళ్ళాలి రోజూ--బళ్ళో పిల్లలు కూర్చొనేందుకు--మేష్టారింటి అరుగు మీద.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అరుగు నిండిపోయి, ఆలస్యం గా బడికి వచ్చేవాళ్ళు యెవరి 'చదర' వాళ్ళు తెచ్చుకోవాలి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పొద్దున్న బడి అయిపోగానే, 'యాల గంజి' కి ఇంటికి వచ్చి, మళ్ళీ రెండో పూట బడికి వెళ్ళాలి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">--ఇంకొన్ని గుర్తు తెచ్చుకొని, మరోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2640994668829707824?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-32854315580937121702010-04-12T23:33:00.000+05:302010-04-12T23:33:03.733+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మా అమ్మమ్మ-2</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">మా అమ్మకి ఓ పదేళ్ళు వచ్చేసరికి, వాళ్ళ అమ్మమ్మ (ఆవిడపేరు నాకు గుర్తులేదు) కి 60 యేళ్ళు వుండేవట. అప్పటికే ఆమెకి మతిస్థిమితం తప్పిందట. ఆవిడకి 13 మంది సంతానం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరదాకి మా అమ్మ వాళ్ళ అమ్మమ్మని 'నీకెంత మంది సంతానం?' అనడిగితే, వ్రేళ్ళతో లెఖ్ఖ ప్రారంభించి, "పెద్దబ్బీ, చిన్నబ్బీ, నారాయుడూ (మా అమ్మమ్మ), దద్ద, సోదెమ్మ......మళ్ళీ పెద్దబ్బీ, చిన్నబ్బీ...."ఇలా వ్రేళ్ళన్నీ అయిపోయినా ఆవిడ లెఖ్ఖ తేలేది కాదట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ "దద్ద" మా అమ్మ మేనమామ. దాదాపు 8 1/2 అడుగుల పైగా పొడవూ, 4 1/2 అడుగుల కైవారం వుండి, 24 కుంచాల ధాన్యాన్ని బస్తాలో భుజం పై నరేంద్రపురం నించి (రాజమండ్రి--కోరుకొండ--కోటి కేసరం దారిలో వుండేది) మోసుకు వెళ్ళి, రాజానగరం లో మిల్లు ఆడించి, బియ్యం బస్తాతో తిరిగి సాయంత్రానికి ఇంటికి చేరేవాడట--నడుచుకుంటూ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నిన్న మొన్న, మా ఆవిడ 'బియ్యం అయిపోతున్నాయి, తెప్పించండి' అంటే, మా దగ్గరలో వున్న షావుకారుకి ఫోనుచేసి, బియ్యం రేటు యెలా వుంది అనడిగితే, 'సోనా మసూరి బస్తా 850/- వుందండి' అన్నాడు. అబ్బా! కేజీ 8-50 కి తగ్గిందే! అని ఆశ్చర్యపోయి, ఓ పది కేజీలు పంపించమంటే, 340/- రూపాయలు బిల్లు వేశాడు! (బస్తా అంటే ఇప్పుడు లెక్క 25 కేజీలు అని ఆ తరవాత నాకు తెలిసింది!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే.............వాళ్ళమ్మ వాళ్ళ సంగతి అలా వుంచితే, మా అమ్మమ్మ..........భలే చిన్నెలు చేసేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆవిడ వొంటిమీద చిన్నమెత్తు బంగారం కూడా వుండేది కాదు! (వుంటే ఆవిడ జీవితం యెలా వుండేదో!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొడుకుల ఇంట్లో వున్నా, కూతురు ఇంట్లో వున్నా, కొన్ని బియ్యం అమ్మేసి, ఓ బేడ డబ్బులు (అంటే పాత 24 పైసలు) జాగ్రత్త పెట్టుకొనేది--తన శిరో ముండనం ఖర్చుకి! ఇంకో యెర్రకాణీయో (అంటే 3 పాత పైసలు) యెంతో యెక్కువగానే జాగ్రత్తపెట్టుకొనేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొడుకు ఇంట్లోంచి వచ్చేటప్పుడు, వాళ్ళ ఇంట్లో వున్న ఇత్తడి గిన్నెల్లో "పి కొం" అని చెక్కివున్న (పిరాట్ల కొండయ్య--ఆవిడ భర్త పేరు) గిన్నె ఒకటి సంగ్రహించి, సంచీలో వేసుకొని, పైన తన సైను పంచెలు కప్పెట్టి, బస్సులో వచ్చేసేది. తీరా బస్సు దిగేటప్పుడు, ఆ సంచీ మరిచిపోయి, దిగిపోయేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్ళ ఇంట్లో, దొంగతనం ఆరోపణ, ఫలితం దక్కకపోవడం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇదీ ఆవిడ స్థితి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(పాపం--ఆ కాణీ మాత్రం నాకే ఇచ్చేది--యేదైనా కొనుక్కోరా! అంటూ)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">--మళ్ళీ ఇంకోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-3285431558093712170?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-34099106844472567772010-04-04T23:32:00.000+05:302010-04-04T23:32:31.340+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>మా అమ్మమ్మ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">పిరాట్ల సత్యనారాయణమ్మ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆవిడతో నా తొలి ఙ్ఞాపకం--మా అమ్మకి నా తరవాత మా చెల్లెలు పుట్టినప్పుడు ఆ పాపకి స్నానం చేయించి, యెర్రని గౌను తొడిగి, జల్లెడలో గుడ్డ పరిచి పడుకోబెట్టి, 'చూడరా నీ చెల్లెల్ని--ముండ యెంత ముద్దొస్తూందో!' అనడం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా తాతగారు పిరాట్ల కొండయ్యగారు మా అమ్మ చిన్నప్పుడే, పెళ్ళి కాకముందే పోయారట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్ళకి ఇద్దరు కొడుకులూ, నలుగురు కూతుళ్ళూ. మా అమ్మ మూడోది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అమ్మమ్మకి కోడళ్ళతో పడేది కాదు--కొడుకుల్నీ వాళ్ళనీ కలిపి తిడుతూండేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాని వాళ్ళ ఇళ్ళకి వెళ్ళడం మానేది కాదు! యేడాదికి మహా అయితే ఓ నెల పెద్దకొడుకుదగ్గరా, ఓ నెల చిన్న కొడుకుదగ్గరా వుండి, వాళ్ళతో తగువాడి, 'మా నరిసిమ్మూర్తి (మా నాన్న) వున్నాడు--నాక్కొడుక్కన్నా యెక్కువ ' అంటూ మా యింటికి వచ్చేసేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా చెల్లెలు పుట్టాక మా నాన్నగారు ఓ తాటాకిల్లు కొనుక్కొని, అద్దె యింట్లోంచి సొంత యింట్లోకి మారారు. రెండుపక్కలా దాదాపు ఐదున్నర అడుగుల యెత్తు మట్టి అరుగులూ, మధ్యలో అడుగున్నర యెత్తు 5 మెట్లూ, సిం హ ద్వారం తరవాత ఓ హాలు, యెడంపక్కన పడగ్గదీ, వెనుక వసారా లోకి పడగ్గది లోంచి ఒకటి, హాలు లోంచి ఒకటీ గుమ్మాలూ, వాటికి క్రిందకి మెట్లూ....ఆ వసారాయే సగం వంట గదీ, సగం&nbsp;భోజనాల గదీ, వెనక్కాల కావలసినంత పెరడూ, వెనకాల వుమ్మడి బావీ! ఇంటి ముందు కూడా స్థలం వుండేది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అన్నకీ, నాకూ, చెల్లెలికీ మూడేసి యేళ్ళ యెడం. అప్పుడు నాకు నాలుగు దాటి అయిదు వచ్చాయి. అన్నయ్య ఒక్కడే స్కూలుకి వెళుతున్నాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా అమ్మమ్మ రాత్రుళ్ళు నన్ను తన పక్కన పడుకోమని, 'అచ్యుతం, కేశవం, నారాయణం, నమః కృష్ణ, దామోదరం, శ్రీధరం....' ఇలా స్త్రోత్రం చదివించి నిద్రపుచ్చేది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందులో నాకు గుర్తున్న కొన్ని భాగాలు--'దశరథనందన లోకగురో, రావణమర్దన రామనమో, భక్తంతే, పరిపాలయమాం, నామ స్మరణ, ధన్యోపాయం, నహిపశ్యామం, భవహరణే, రామ హరే, కృష్ణహరే, తవనామ వదాను సదాను మతే!'</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఈ స్తోత్రం యెవరికైనా పూర్తిగా గుర్తుంటే, అది ప్రచురిస్తే సంతోషిస్తాను.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా 'చుంచు దువ్వి పింఛం కడుదురా--గోపాల కృష్ణా--పంచదార పాలు పోతురా' లాంటి పాటలు నేర్పేది. భయం వేస్తోందంటే, ఆంజనేయ దండకం పఠింప చేసేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"శ్రీ ఆంజనేయం, ప్రసన్నాంజనేయం, ప్రభా దివ్య కాయం, భజే వాయుపుత్రం, భజే వాలగాత్రం, భజేహంపవిత్రం, భజేహం, భజేహం, భజేహం. సాయంత్రమున్నీనామ సంకీర్తనల్జేసితే, పాపముల్ బాసునో, భయములున్ దీరునో, భాగ్యముల్గలుగునో, ఓ వానరాకార, ఓ వర్థగంభీర, ఓ పుణ్య సంచార, నీవేసమస్తమున్.........శాకినీ ఢాకినీ పిశాచమ్ములన్, గాలి దయ్యంబులన్ నీదు వాలంబునంజుట్టి, నేలంబడంగొట్టి...... నమస్తే, నమస్తే, నమః!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(అంటూ సాగే ఆ దండకాన్ని కూడా పూర్తిగా చెప్పగలవాళ్ళు యెవరైనా ప్రచురిస్తే ఇంకా సంతోషిస్తాను--పుస్తకాల షాపుల్లో కూడా హనుమాన్ చాలీసా లభిస్తోందిగానీ, ఈ దండకం దొరకడంలేదు.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ముగ్గురికీ ఓ పెద్ద కంచం లో 'చల్ది వణ్ణం' పెట్టేది మా అమ్మమ్మ. (అది ఆవిడ పరిభాష! అప్పటికే ఆవిడ వయస్సు దాదాపు 60-65 మధ్య)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">రాత్రి యెక్కువ అన్నం మిగలకపోతే, ప్రత్యేకం గా చల్ది వణ్ణాల కోసం మళ్ళీ వండి వార్చేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పెద్ద కంచం లో అన్నం మూడు, నాలుగు కరుళ్ళుగా వడ్డించి, ఆవిడ అరచేతినిండా పచ్చడి (కందిపప్పో, శెనగపప్పో, గోంగూరో, వుసిరికాయో, చింతకాయో, నిమ్మకాయో, ఆవకాయో, మాగాయో, తొక్కుపచ్చడో--ఇంకా చాలా!) పట్టుకొని, చాకచక్యం గా తన బొటన, చూపుడు వ్రేళ్ళతో నిమ్మకాయంత గోళీ చేసి రడీగా వుండేది. అన్నయ్య&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">'పచ్చడి' అనగానే, ఆ గోళీని కంచంలో వేసేది. అన్నయ్య వెంటనే 'నూని' అంటే, అప్పటికే నూనె గిన్నె పట్టుకుని, చెంచాలో నూనెతో రడీగా వున్న ఆవిడ, 'బోడిగుండుమీద వెయ్యమంటావా? వెధవా! కలపండిరా!' అని విసుక్కొనేది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కలుపుకొని ముగ్గురం ఆబగా తినేయ్యగానే, మళ్ళీ అన్నం వడ్డించి, 'ఇప్పుడేమిటి?' అనేది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అన్నయ్య 'పచ్చడి' అనగానే (అప్పటిదాకా ఆ పచ్చడి ఆవిడ అరచేతిలోనే వుండేది) మళ్ళీ వ్రేళ్ళతో ఓ గోళీకాయంత పచ్చడి 'ఊఁ' అంటూ కంచంలో పడేసేది. కావలసినంత అన్నం కలిపి, 'ఇంకొంచెం పచ్చడి' అనగానే, ఇంకో చిన్న గోళీకాయంత పచ్చడి మళ్ళీ 'ఊఁ'. మళ్ళీ 'ఇంకొంచెం పచ్చడి' అంటే, మరో బుల్లి గోళీకాయంత పడేసి, మళ్ళీ 'ఊఁ'!--ఇలా ఓ అరగంట సాగేది ఆ కార్యక్రమం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">--మళ్ళీ ఇంకోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-3409910684447256777?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-47782566487704919422010-03-16T22:43:00.000+05:302010-03-16T22:43:52.682+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>కథలు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">కథ; కవిత; నాటిక; గల్పిక; నాటకం; నవల; కావ్యం--ఇలా సాహిత్యం లో అనేక ప్రక్రియలు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వీటిలో మొదటిది కథ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దీని ఉపరూపాలు--కధ; ఖద; ఖత; కత; కద--ఇలాంటివి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వుదాహరణకి, కధ--అంటే బరువైన ఇతివృత్తం కలిగినది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఖద అంటే, విషాదం తో కూడిన ఫ్లాష్ బ్యాక్.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కత అంటే, అబధ్ధం! 'కతల్సెప్పమాక!' అనేది రావుగోపాలరావు మేనరిజం! &nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కద అంటే, ఓ సామాన్య కథనం! చప్పగా, పేలవం గా వుంటుందన్నమాట.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక ఖత అంటే--చదివే, వినే వాళ్ళని ఖతం చేసేదాకా వదలదన్నమాట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రతీ మనిషికీ--ఆడైనా, మగైనా--వెనకో కథ వుంటుంది. &nbsp;దాన్ని కొంతమంది చెపుతారు, కొంతమంది చెప్పరు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">చెప్పేవాళ్ళు చెప్పే విధానం లో అవి వివిధ రూపాలు సంతరించుకుంటాయి--కద, కత.....ఇలాగ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సాధారణం గా ఆత్మకథలు (ఆటో బయోగ్రఫీ) వ్రాసేవాళ్ళు అబధ్ధాలు వ్రాయరు. ఇంకొకరి ఆత్మకథ (బయోగ్రఫీ) వ్రాసేవాళ్ళు మాత్రం, వాళ్ళ జీవితాల్లోని గొప్ప విషయాలనే వ్రాస్తారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక భార్యా భర్తల మధ్య నడిచే కతలు చాలా వుంటాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నిజజీవితం లోంచే సాహిత్యం పుట్టుకొస్తుంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అవునా, కాదా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4778256648770491942?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-72906880479539848502010-03-07T10:08:00.000+05:302010-03-07T10:08:24.220+05:30<div><br /> </div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>ఛాంపియన్ షిప్</b></span></div><div><br /> </div><div>ఈ టోర్నమెంట్ లో ప్రపంచ ఛాంపియన్ శ్రీ ప్రకాష్ 'పడుకొని ' కూడా ఆడే అవకాశం వుంది!</div><div><br /> </div><div>ఓ ఇరవై/పాతికేళ్ళక్రితం, ప్రకాష్ పదుకొణె ప్రపంచ బాడ్మింటన్ ఛాంపియన్ గా వుండగా, ఒక టోర్నమెంట్ నిర్వాహకుల ప్రకటన ఇది--పేపర్లలో వచ్చింది!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7290688047953984850?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-23387322192466291552010-01-17T23:36:00.001+05:302010-01-17T23:45:27.487+05:30<span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large; font-weight: bold;">ఆశీర్వాదాలు!</span><br /> </div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">84 యేళ్ళ ఒకాయన--ప్రభుత్వం లో మంచి వుద్యోగం చేసి, పదవీ విరమణచేసి, 24 యేళ్ళు అయ్యింది.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆయన సుమారు యెత్తుగా (పొట్టిగానే) వుంటారు. సాక్స్ లేకుండ రెయిన్ బూట్లు, పొడుగు లాగు, దానిమీద పంచెకట్టు, అఫీషియల్ లాల్చీలాంటి చొక్కా (కఫ్ లింక్స్ తో), మెడచుట్టూ కండువా (ఒకే రంగు అంచు--అత్తా కోడళ్ళంచు కాదు), నుదుట విభూతి పుండ్రాలు, మధ్యలో కుంకం బొట్టు (గంధం బొట్టుమీద కాదుస్మీ!), చేతిలో ఒక ప్లాస్టిక్ బస్తాలాంటి, పర్సులాంటి ఫోల్డరూ, బ్రాహ్మణ తేజస్సు వుట్టిపడుతూ--వస్తారు మా బ్యాంకుకి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఓ 35 యేళ్ళ క్రితం మా బ్యాంకు బ్రాంచి ప్రారంభించినప్పుడు, మొట్టమొదటి ఖాతాదారుగా, సేవింగ్స్ బ్యాంకు ఎక్కౌంట్ నంబరు '1' ఆయనదే! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆయనకి ఆ గౌరవం యెప్పుడూ ఇస్తూవుంటుంది మా బ్యాంక్; బ్రాంచీ! ఖాతాదారుల సమావేశామైనా, కొత్త 'ప్రొడక్ట్ లాంచింగ్' అయినా, యేదైనా ప్రారంభించాలన్నా, ఆయన చేతుల మీదుగానే! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆయన ఈ బ్రాంచిలో ఖాతా పెట్టిన ఆరునెల్లకి, నేను కేషియర్ గా ఈ బ్రాంచికి వచ్చాను. నా వయస్సు 23 యేళ్ళు. ఆయన వయస్సు 49 యేళ్ళు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆయన బ్యాంకుకి రాగానే, అందరికీ చేతులుజోడించి, 'నమస్కారం' అంటూ వచ్చేవారు! మేనేజరుతోసహా అందరూ ప్రతి నమస్కారం చేసేవారు--చేతులు జోడించి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">నేను మాత్రం, ఆయన నా ముందు చేతులు జోడించగానే, 'పెద్దవారు! నాకు చేతులు జోడించితే నాకు ఆయుక్షీణం!' అంటూ ఆయన చేతుల్ని విడదీసి, కాళ్ళకి నమస్కరించేవాడిని--ఆయన--'అయ్యో!' అంటూండగా. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇప్పుడు ఆయన వయస్సు--చెప్పానుగా--84 యేళ్ళు! నా వయసు--58 యేళ్ళు! ఇప్పుడు మళ్ళీ అదే పరిస్థితి--ఆయన రెటైర్ అయిపోయినా, మా బ్రాంచికి ముఖ్యమైన 'కస్టమర్ '! నేను ఈ బ్రాంచిలో వుద్యోగిని! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆయన అన్నీ ఆలోచించుకొని, ఇంటిలో ప్రాక్టిసు చేసుకొని మరీ వస్తారు మా బ్రాంచికి! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">జ్యోతిబాసు లెవల్లో, మా పేటకే పెద్దాయన ఆయన! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">లోపలికి రాగానే, ముందు నేనే వుంటాను--నా సీటులో! ఆయన చేతులుజోడించి, 'నమస్కారం' అంటే, నాది స్టాండర్డ్ డైలాగు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అందుకని, ఆయన ప్రవేశిస్తూనే, "ఆశీర్వచనాలు! ఆశీర్వచనాలు!" అంటూ వస్తారు--కానీ, ఆయన చేతులు జోడించే వుంటాయి మరి! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఈ 'ప్రెడికమెంట్' గురించి మీరేమంటారు?</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2338732219246629155?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-25210901908004451282010-01-15T12:16:00.002+05:302010-01-15T12:18:11.760+05:30<div style="text-align: center;"><span style="font-family: monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-large; white-space: pre-wrap;"><b><br /> </b></span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-weight: bold; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: x-large;">సాగేశ్న నిత్య నారాయణ యాజు</span></span><br /> </div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">"ఇక నా రేపటి 'క్షుద్ర రహస్యాలు '--387 వ ఎపిసోడ్ లో &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'నిశాచరులకి నిమ్మకాయలంటే ఇష్టమా? భయమా'? &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">తప్పక చూడండి!"</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2521090190800445128?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-77317672366143068242010-01-08T21:10:00.001+05:302010-01-08T21:13:15.351+05:30<span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large; font-weight: bold;">'అన్నీస్' రికార్డు</span><br /> </div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">నా ప్రశ్నలకి సమాధానం:- &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">1. 'తదితరులు' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">2. 'మున్నగువారు' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">3. 'మొ. వారు' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">వీళ్ళు నటించని సినిమాగానీ, పాల్గొనని ఫంక్షన్ గానీ ఇప్పటివరకూ ప్రపంచం లో లేదు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అంతెందుకు--ఎలక్షన్లలో ఫలితాన్ని ప్రభావితం చేసేది కూడా వీళ్ళే! </span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7731767236614306824?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-76440823527771752802010-01-07T22:00:00.001+05:302010-01-07T22:01:36.006+05:30<span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large; font-weight: bold;">'అన్నీస్' రికార్డు</span><br /> </div></span><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఈ ప్రపంచం లో ఇప్పటివరకూ తీసిన 'అన్ని సినిమాలలో' నటించినవారు, ప్రతీ దేశం లో, ప్రతీ మీటింగులో, ప్రతీ ఫంక్షన్ లో పాలుగొన్నవాళ్ళు--అత్యధికం గా--యెవరు? &nbsp;</span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">1, 2, 3 ఇలా రేటింగులు ఇవ్వండి............!</span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">O kay? </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7644082352777175280?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-73971985271840751862009-12-20T22:21:00.001+05:302009-12-20T22:29:12.976+05:30<div style="text-align: center;"><span style="font-family: monospace; font-weight: bold; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">తడబాటు</span></span><br /> </div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మా వూరి మునిసిపల్ చైర్మన్ గారు వుండేవారు--ఆ రోజుల్లో మొదటిసారిగా లక్ష రూపాయలు ఖర్చుపెట్టాడు ఎలక్షన్లలో! డబ్బైతే బాగా సంపాదించాడు, తెలివైనవాడు--కాని కాస్త చదువే తక్కువ--తడబాటు యెక్కువ! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">యేదైనా స్పీచ్ ఇవ్వవలసి వస్తే ఆయనతో కలిసి చదువుకున్నవాళ్ళలో కొంత తెలివైనవాళ్ళని సలహా అడిగి, పాయింట్లు చిన్న కాయితమ్ముక్కమీద వ్రాసుకొని, పాయింటుకి అనుగుణం గా వుపన్యాసం కొనసాగించేవాడు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మా వూరి ప్రజల అదృష్టం కొద్దీ, ఓ సారి ఘంటసాలవారు వచ్చారు--వారికి సన్మానం! అధ్యక్షులు--శ్రీ చైర్మన్ వారే! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అధ్యక్షుని తొలిపలుకుల్లో 'ఈయన ఘంటసాలగారు--ఈయన తెలియనివాళ్ళు యెవరూ వుండరు--ఈయన పాట విననివాళ్ళు వుండరు! మీకు మరోసారి గుర్తుచేస్తున్నా--మన సినిమాలలో, నాగేశ్వరరావుకీ, రామారావుకీ, రేలంగోడికీ, సావిత్రికీ--ఇలా అందరికీ పాటలు పాడేది--ఇంకెవరు? ఈయనే!' జనాలు ఘొల్లున నవ్వుతున్నా, ఇలా సాగింది ఆయన వుపన్యాసం! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">తరువాత మరోవక్త, ఆయనని కవర్ చెయ్యలని, 'మన చైర్మన్ గారు చెప్పింది నిజంగా నిజం--ఘంటసాలవారు సావిత్రికి కూడా పాడారు--మాయాబజార్ సినిమాలో, అహనాపెళ్ళంట అంటూ' అనగానే, అప్పుడు పండింది అసలు కామెడీ--ముందు ఆయన మాట్లాడినప్పుడు గమనించనివారుకూడా, ఇప్పుడు గ్రహించి, చప్పట్లే చప్పట్లు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">పాపం ఆయనకి కాస్త కన్ఫ్యూజన్ యెక్కువ--ముఖ్యం గా 'ముదావహం' 'శోచనీయం' అనే రెండు పదాలు నేర్చుకున్నాడు గానీ వాటిని వాడడం లో తడబడేవాడు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఓ సంతాప సభలో, 'ఈ రోజు ఫలానావారు--నిన్నటివరకూ మన మధ్యనేవున్నవారు--ఇప్పుడు మనమధ్య లేకపోవడం చాలా ముదావహమైన విషయం! ప్రభుత్వం వారు ఆయన సేవలని ఇన్నాళ్ళూ గుర్తించకపోవడం ఇంకా ముదావహం! గుడ్డిలో మెల్లగా ఈ మధ్యనే ఆయనకి పదవోన్నతి ఇవ్వడం మాత్రం నిజంగా శోచనీయం!............' అంటూ, వెనకవున్నవాళ్ళు గోకుతున్నా, పావుగంటలో పదహారు ముదావహాలూ, శోచనీయాలూ వాడేశాడు--జనం గొల్లుమంటూ వుండగా! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇంకో విషయం యేమిటంటే, ఆయనకి ఆవేశం వస్తే, మాటలు ముందువి వెనక్కీ, వెనకవి ముందుకీ మారి పోయేవి! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మావూళ్ళో మొదటిసారి ప్రత్యేకాంధ్ర వుద్యమం సందర్భంగా అనుకుంటా పోలీసుకాల్పులలో ఒకరు చనిపోయినప్పుడు, 'ఇలా తుపాకీ వారి సీ ఆర్ పీ గుళ్ళకి నా పౌరులు మరణిస్తూ వుంటే నేను చూస్తూ వూరుకోలేను--నా రాజీనామాకి పదవిని ప్రకటిస్తున్నాను' అన్నారు--బహిరంగ సభలో!&nbsp;(జనం చాలా బాధపడ్డారు!) &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">పాపం అయన ఆత్మ శాంతిగానే వుండి వుంటుంది! <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-7397198527184075186?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-46504991250946298132009-12-05T21:59:00.000+05:302009-12-05T21:59:40.161+05:30<span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>నిజమైన హాస్యం</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> తెలుగు సినిమాల్లో ‘కామెడీ’ విషయానికొస్తే, విజయా వాహినీలే మొదట చెప్పుకోవాలి. శ్రీ హెచ్ ఎం రెడ్డిగారు, కే వీ రెడ్డిగారు మంచి హాస్య ప్రియులు! <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">చక్రపాణి సినిమాలో ‘డాక్టరు గారింట్లో నెయ్యికేమి కొదువ! అందులోనూ పశువుల డాక్టరు గారింట్లో!’ లాంటి సంభాషణలు మచ్చు తునకలు. <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇక మిస్సమ్మ విషయానికొస్తే, స్వయంగా ఏ ఎన్ ఆర్ తనకి ఆ (డిటెక్టివ్) పాత్ర ఇమ్మని అడిగానని ప్రకటించారు—అది ఆ సినిమాకి ఆయువుపట్టులాంటి పాత్ర! <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">నటుల్లో అంజిగాడి దగ్గర్నుంచి, రేలంగి, రమణా రెడ్డి, పద్మనాభం, అల్లు రామలింగయ్య—ఇంకా రాజ బాబు, కేవీ చలం, చలం—తమదైన బాణీల్లో హాస్యం ఒలికించారు! <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మన జంధ్యాల ప్రత్యేకం గా తెలుగు లో ‘హాస్య ప్రధానమైన’ సినిమాలకి ఒరవడి చుట్టారు. <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘గుడ్డు తండ్రి గాండ్రిస్తున్నాడు’; ‘తవికలు ‘; ‘నా ఆశ్వాన్ని తిసుకురండి’; ‘నా కొడుకూ కూతురూ రెండు పుర్రెలూ, యెముకలూ తీసుకెళ్ళి……………’ లాంటి సంభాషణలతో చెరగని తమ ముద్ర వేశారు కదా! <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇలాంటి చమక్కుల వెనక ఓ రహస్యం వుందట! <br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అదేమిటో మరోసారి!</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4650499125094629813?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-63308463297124704352009-11-14T21:54:00.001+05:302009-11-14T21:59:50.421+05:30<span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><b>మహా</b></span><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; font-family: Arial; white-space: pre;"><span style="font-size: x-large;"><b>హాస్యం</b></span></span><br /> </div></span><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మొన్నోసారి టీవీలో ప్రమాదవశాత్తూ ఓ కార్యక్రమం చూశాను. అదే ఛానలో గుర్తులేదు గానీ, కార్యక్రమం మన అక్కినేని నాగేశ్వర రావు జన్మదినోత్సవం. ఈ మధ్యే జరిగిందో, పాతదై యేమైనా మళ్ళీ వేశారో కూడా తెలియదు.</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ బాల సుబ్రహ్మణ్యం వ్యాఖ్యాత అనుకుంటా! అక్కినేనిని స్టేజ్ మీదకి పిలిచినట్టున్నాడు--ఇద్దరూ చెరో స్టాండ్ మైక్ ముందూ నించున్నారు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇంతలో, రంగప్రవేశం చేశాడు 'వారి డొంకల వారు!' (ఆయన స్క్రిప్ట్ సిధ్ధం చేసుకోడం గానీ, అక్కడ అలా చేద్దామని గానీ ముందు అనుకోలేదనుకుంటా.) &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'యేమిటసలు? యేం జరుగుతోందిక్కడ?' లాంటి డైలాగ్ తో ఆయన మొదలు పెట్టారు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ, 'అదిగో! ఆయనకి సన్మానం' అన్నట్టున్నాడు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">రావి : 'ఆయనెవరు?' అని అక్కినేని వంకచూసి, 'ఈయనెవరో నాకు తెలీదు! అసలెవరీయన?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ : 'ఆయన సినిమా యాక్టరు! చాలా సినిమాల్లో హీరోగా నటించారు.' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">రావి : 'ఆహా! కృష్ణుడు వేషాలూ, దుర్యోధనుడు వేషాలూ వేస్తూ, పాండవ వనవాసం లో భీముడు వేషం వేశారు, గంభీరం గా డైలాగులు చెపుతారూ--ఆయనా?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ : 'హబ్బే! ఆయన అన్నగారు ఎన్ టీ ఆర్. ఈయన నాగేశ్వర రావు.' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">రావి : 'యేమోలే! హీరో అంటే ఆయననుకున్నా. ఇంతకీ మీరెవరు?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ : "నన్ను 'భస్పీ మాల భభ్రమణ్యం' అంటార్లెండి' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">రావి : 'అలాగా! మీరూ యాక్టరేనా? భీముడి వేషం చేసింది మీరేనేమిటి--ఆయన కాదంటున్నారు?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఎస్పీ : 'కాదు లెండి--పాటలూ అవీ పాడుతుంటాను.' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">రావి : 'యేమోలే. నీ పెర్సనాలిటీ చూసీ అలా అనుకున్నాను. ఇంతకీ ఆయనెవరు?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">.............ఇలా సాగింది కొంతసేపు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">కామెడీ కంటే, 'క్యామెడీ' యెక్కువైనట్టు అనిపించింది నాకు మాత్రం. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'మహా హాస్య నటుడు' అంటూ తెలుగు లో చెప్పుకోవలసి వస్తే, కొంతవరకూ శ్రీ నాగభూషణం ని చెప్పుకోవాలి.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">తరవాత ఈ రోజుల్లో, శ్రీ బ్రహ్మానందం! (ఈయన కూడా కొన్నాళ్ళు 'స్టీరియో టైపు' నటన చేసి విసుగెత్తించినా, తరవాత కంట్రోలు అయ్యారు.) &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇక, 'వారి డొంకలవారు' ఇలాంటివి ప్రయత్నిస్తే, ఇలాగే వుంటుంది. అదే 'క్యామెడీ!' </span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6330846329712470435?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-28299348084613191262009-11-01T22:41:00.002+05:302009-11-01T22:49:01.621+05:30<div style="text-align: center;"><span style="font-family: monospace; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: x-large;"><b> బెందాళం</b></span></span><span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> &nbsp;</span><br /> </div><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మా చదువులు పూర్తయ్యాక, వుద్యోగాలు రావడానికి ముందు దాదాపు ఓ యేడాది ఖాళీగా బలాదూరు తిరగవలసొచ్చింది. ఆ సమయం లో ఓ యేడేనిమిదిమంది చిన్నప్పటి స్నేహితులు--అందులో కొంతమందికి కొంతవరకూ చదువొచ్చింది, కొంతమందికి అదీ లేదు--ఓ గ్యాంగ్ గా కలుస్తూండేవాళ్ళం. మేం చెయ్యని అల్లరి లేదు (ఒక్క ఆడపిల్లల్ని యేడిపించడం తప్ప). &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">తెలిసినవాళ్ళ ఇళ్ళలో పెళ్ళిళ్ళు జరిగితే, మేం హాజరు. అక్కడ మాత్రం, ఆడపిల్లల్ని ఆకర్షించడానికి మంచి డ్రెస్సులూ, బూట్లూ, మేకప్ తో హాజరు అయిపోయేవాళ్ళం. ఇంకా వాళ్ళని అల్లరల్లరిగా ఆటపట్టించి, వాళ్ళ దృష్టి ఆకర్షించడానికి పోటీ పడేవాళ్ళం. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఓసారి, మా గ్యాంగ్ లో భాస్కర రావు (నా కొండెగాడు కాదు) చెల్లెలి పెళ్ళి వచ్చించి. మా గ్యాంగ్ హాజరు--ఆడపెళ్ళివారి తరఫున! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మధ్యాన్నం రెండింటికో యెప్పుడో ముహూర్తం. వేసవి కాలం. పొద్దున్న 8.00 కల్లా వచ్చేశారు మగపెళ్ళివారు.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">యెదురుకోళ్ళూ అవీ జరిగాయి--భాస్కర రావు మా సలహాపై 'గోల్డ్ స్పాట్' లు తెప్పించాడు వేసవికాలం కదా అని. యెందుకో మగపెళ్ళివారు కొంచెం యెక్కువగా 'డిమాండ్లు ' మొదలెట్టారు. వాళ్ళలో ఆడవాళ్ళు మరీ! స్నానాలదగ్గరనించీ యేవో కోపతాపాలు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">కొంతసేపయ్యాక, మగపెళ్ళివారు 'కూలింగ్ వాటర్ ' అడుగుతున్నారని కబురు. మా భాస్కర్ అప్పటికీ ఓ డ్రమ్ము నీళ్ళలో ఐస్ వేసి పెట్టాడు. కొందరికి గోల్ద్ స్పాట్లు యెలాగూ ఇస్తున్నారు. అవి చాలేలా లేదు. మళ్ళీ తెమ్మని ఒకణ్ణి మార్కెట్ కి తోలాము. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇంతలో మా భాస్కర్ విసుగ్గా--'కొంచెం బెందాళం పుచ్చుకొంటారేమో అడగండ్రా' అన్నాడు. మాకూ తెలీదు బెందాళం అంటే. వాణ్ణి అడిగితే మా చెవుల్లో చెప్పాడు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇక మేము విజృంభించాం--'యేమండీ--కూల్డ్ వాటరు తాగారా, గోల్డ్ స్పాట్ తాగుతారా? పోనీ ఓ గ్లాసు బెందాళం తెమ్మన్నారా?' అంటూ.</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">వాళ్ళు మొహమాటంగా 'వద్దండీ' అనేవారు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఒకడు బెందాళం అనగానే, రెండోవాడు, 'మరే! బిందెడు బెందాళం రడీగా వుంది--వేడి వేడిగా! వేసంకాలం కాబట్టి, ఐస్ కూడావేసి చల్లటి బెందాళాన్ని కూడా సిధ్ధం చేశాం! ముగ్గురు నలుగురు పెద్దవాళ్ళు అడిగి మరీ తాగారు! మన వయసువాళ్ళకి ఇది తెలేదు లేరా!' అనేవాడు! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">భోజనాలు అయ్యి ముహూర్తం సమీపించే వేళకి, ఆడ పిల్లలూ, మగపిల్లలూ ఒకటే ముసిముసినవ్వులు బెందాళం పేరు చెప్పగానే! (మరి మావాడొకడు హీరోగా ఓ అమ్మాయిదగ్గర బెందాళం గురించి లీక్ చేశాడు!) &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అలా జాలీగా పెళ్ళి జరిపించేశాము. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఇంతకీ బెందాళం అంటే 'గంజి' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అదండీ సంగతి!</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2829934808461319126?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-61524758368749943682009-09-28T18:39:00.001+05:302009-09-28T18:44:16.756+05:30<blockquote style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>తరవాయి</b></span> &nbsp;</blockquote><span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">గుళ్ళో ప్రసాదంగా ఇచ్చిన కొబ్బరి చిప్పతో పచ్చడి చేద్దామని ముచ్చటపడిన మా ఆవిడ, ఆ చిప్ప పీచు తక్కువగా, చిన్న సైజులో వుండడంతో, 'దీన్ని పగలకొట్టకుండా కొబ్బరి తియ్యగలరేమో ప్రయత్నించండి' అని నా ముందు పడేసింది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">నేను దాన్ని పరిశీలించి, అది 'ఐ న్యూస్' చానెల్లో 'జీవన రహస్యాలు' బోధించే మంతెనవారు చెప్పిన 'లైసెన్స్ లేని (ముదిరిన) కాయ' అని గమనించి, చాకుతో చక్కగా ఒలిస్తే, బయటికి వచ్చేసింది కొబ్బరి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అది ముచ్చికవైపు చిప్ప అవడంతో, పలచగా వున్న ఓ కన్నుని గట్టిగా నొక్కి, రంధ్రం చేసి, 'ఇప్పుడు దీంతో జిలేబీలు వేసుకుంటే బలేవుంటుంది కదోయ్?' అన్నాను సరదాగా. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'మీది మరీ చోద్యం! చిల్లుకొబ్బరిచిప్ప వుంటేచాలు జిలేబీ యెలా వచ్చేస్తుంది?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'మరదే! నీకు చూపుడువేలుంది, కొబ్బరి చిప్పవుంది--ఇక జిలేబీలు రావడమే తరవాయి!' అన్నాను! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'ఇదేం సంబడం! ఆ రెండూ వుంటే జిలేబీలు యెలా వచ్చేస్తాయి?' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'మాకలాగే వచ్చేవి! ఆ కథాక్రమంబెట్టిదనిన.....' అంటూంటే, కత్తిపీట ముందేసుకుని కొబ్బరి తరుగుతూ, 'మొదలెట్టారుగా, కొనసాగించండి.....నాకూ కాలక్షేపం!' అంది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'మన పాతింట్లో పడమరవైపు మూడుగదులుండేవి గుర్తుందిగా? ఆ పోర్షన్ అద్దెకిచ్చేవాళ్ళం. అందులో ఓ అన్నయ్యా, వదినా, వాళ్ళ చంటిపిల్లా దిగారు. అతనికి ఇద్దరు తమ్ముళ్ళూ, ఓ చెల్లీ కూడా వుండేవార్లే--అందుకని అందరికీ అన్నయ్య అయిపోయాడు. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ఆ వదిన ఒకరోజు ఇలాగే ఓ చిల్లుకొబ్బరిచిప్ప మా అమ్మకి చూపిస్తే, ఆవిడ--ఇకనేం. జిలేబీచేసెయ్యి! అంది సరదాగా!' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'ఇక ఆ వదిన, యెలా చెయ్యాలో మా అమ్మనడిగి, పుస్తకం లో వ్రాసుకొని, వాళ్ళాయన్ని తరిమి పిండీ, బెల్లం వగైరా తెప్పించి, జిలేబీలు వేసి, మాక్కూడా నాలుగు ఇచ్చింది! పాకం అంటుకొనీ, అంటుకోక, మెత్తటి జంతికల్లా వున్నాయనుకో--అది వేరే సంగతి!' అన్నాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'బాగుంది! అయితే ఇక మిమ్మల్ని తోలడమొకటే తరవాయి అన్నమాట ' అని అంటించింది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'వెనకటికి నీలాంటివాడే, దారిలో కాలికి ఓ గుఱ్ఱపునాడా తగిలితే అది జేబులోవేసుకొని--ఇక మూడు నాడాలూ, ఓ గుఱ్ఱమూ దొరికితే చాలు అనుకున్నాట్ట!' అంటే 'నాలాంటివాడెందుకు అవుతాడు....' అని తగువు పెంచబోతుంటే..... &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'రాముడు కూడా అలాంటివాడే తెలుసా? అసలైన సీత లేకుండా, గుఱ్ఱం వుంది, నేనున్నాను--ఇక అశ్వమేధయాగం చేసేస్తాను! అన్నాడట.' &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'నాకుతెలియకడుగుతా--అసలు సీతెందుకండీ?' అంది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">'నా శృంగార చానెల్లో టపా చదువు '. అని ముగించాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మరి చదివిందో లేదో--ఇంకా తెలీదు.</span><br /> <span style="font-family: monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-6152475836874994368?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-17872576892354578842009-08-29T18:10:00.000+05:302009-08-29T18:10:53.309+05:30<div style="text-align: center;"><span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 24px; font-weight: bold; white-space: pre-wrap;">దొడ్డుబియ్యం</span></div><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">భోజనానికి ఇంటికి వచ్చే సరికి మధ్యాన్నం రెండున్నర అయి పోయింది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘వడ్డించేశాను! రండి!’ అన్న నా భార్యామణికి ఓ శుష్కహాసం చదివించి, చొక్కా వొక్కటే విప్పి, ముఖం కాళ్ళూ చేతులూ కడుక్కొని, డైనింగ్ టేబులుదగ్గరకి చేరేసరికి ఫ్యాన్ ఫుల్ స్పీడ్ లో పెట్టి, అన్నీ సిద్ధంగా వుంచింది మా శ్రీమతి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">నిజం చెప్పొద్దూ—భోజనానికీ భోజనానికీ మధ్య మంచినీళ్ళు తప్ప, టీ కాఫీలూ వగైరా తాగడం, చిరుతిళ్ళు తినడం అసలు అలవాటు లేకపోబట్టి, ఆకలి నకనకలాడుతోంది!&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">పొద్దున్న యేడు గంటలకి మా జోనల్ ఆఫీసునించి వచ్చిన ‘రికవరీ టీం’ తో జీపులో బయల్దేరాను—పొద్దెక్కితే జనాలు తమ తమ పనుల్లోకి వెళ్ళిపోతారాయే! ఇంటిదగ్గర వుండరు! మరి వాళ్ళ అడ్రెస్ లు మాత్రమే కలిగున్న మేము, వాళ్ళు ఇంటిదగ్గర లేకపోతే—ఇంకేమి రికవరీ? &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘కెవ్వు’ అనరవబోయాను—అర్థాంగి కంచం లో వడ్డించిన పదార్థాలని చూసి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘ఇవేమిటే?’ అన్నాను—గరిటెలోంచి కంచంలోకి జారిన పసుపురంగు ‘అర్థగోళీలని’ గమనించి. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘రాజన్న కందిపప్పు వద్దూ—మిగతా పప్పులు వండుకోండీ అన్నాడని, పిల్లలు కాలక్షేపానికి వేయించుకు తిండానికి తెచ్చుకున్న పసుపు బథాణీలని ముద్దపప్పు వండానండీ’ అంది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">“మరి పప్పు’లు’ కనిపిస్తున్నాయేగాని, ముద్దేదే?” అంటే, ‘మీది మరీ చోద్యం!’ అంటూ అన్నం వడ్డించింది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">మరొసారి ‘కెవ్వు’…..—ఇదేమిటీ! ‘గంజిగంజి గావున్న ఈ పెద్ద పెద్ద పదార్థాలేమిటీ?’ అనడిగాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘రాజన్నా—దొడ్డు బియ్యం వండుకోండీ—సన్న బియ్యమే అక్కర్లేదూ అన్నాడు గదాని, అవే తెచ్చాను మన షావుకారు కొట్లోంచి.’ అని వడ్డించింది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">కలుపుకోడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ—‘అయితే 15-50 కే దొడ్డు బియ్యం ఇచ్చారన్నమాట?’ క్రొశ్నించాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">“మీరు భలే క్యామెడీగా మాట్లాడతారండీ—రాజన్నకైతే వదిన చెప్పగానే, సూరీడు తెలంగాణా శకుంతల లెవెల్లో—‘ఒరే పిచ్చిరెడ్డీ! పెంట్రెడ్డీ! యెరుకల్రెడ్డీ! యానాదిరెడ్డీ! బండ్లు తియ్యండ్రా!’ అంటూ ఓ పాతిక సుమోల్లో బయలుదేరితే, బస్తాలకి బస్తాలు దొడ్డు బియ్యం వాళ్ళకి (కేజీ 15-50 చొప్పున బిల్లులతోసహా) చదివించి, ‘దయవుంచన్నా’ అని యెదురు కేజీకి పదో పరకో ముట్టచెపుతారుగానీ, మనకి యెవరిస్తారండీ? షావుకారు కేజీ 20 రూపాయలకమ్ముతున్నాము—మీక్కాబట్టి 19-50 కి ఇస్తాను అని ఇచ్చాడండి!” అంది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అప్పటికి ఆ అన్నాన్నీ పప్పునీ కలపలేక పక్కకి తోసేసి, ‘పచ్చడేమైనా వెయ్యి’ అంటే, ఓ చిన్న గిన్నెలోంచి అదేదో ఆకుపచ్చని జిగురు పదార్థాన్ని చెంచాతో వడ్డించింది! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘ఇదేం పచ్చడి?’ అనడిగితే—“మరిచాను—చింతపండుకూడా ప్రియం అయిపోయింది—నిన్న ఈనాడులో యెవరో చింతపండుకి బదులుగా ‘చైనా నిమ్మకాయల్ని’ యెండబెట్టి గుజ్జుతీసి వాడుతున్నాను’ అని చెప్పింది. మనకి చైనా నిమ్మకాయలు లేవుకదా అని, బ్రిలియంట్ గా ఆలోచించి, మన దొడ్లోని నిమ్మా, నారింజా, కమలా, పంపరపనసా ఆకుల్ని—అవి యెంత పుల్లగా వున్నాయో—చింతపండుకి బదులుగా మిక్సీలోవేసి, మనదొడ్లోనే వున్న కరేపాకునీ, రెండు పచ్చి మిరపకాయల్నీ, వుప్పునీ వేసి పచ్చడి చేశాను! అందులో రాజన్న చెప్పినట్లు కాసిని పచ్చి బటానీలనికూడా వేశానండోయ్! మీరే అంటారుగా—‘వుప్పూ, కారం, చింతపండూ సమపాళ్ళలో తగిలితే, గడ్డితోకూడా రుచికరమైన పచ్చడి చెయ్యొచ్చు!’ అని” &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">పాతాళభైరవిలో తోటరాముడు ప్రవేశించిన, కత్తులు తిరుగుతున్న మార్గం లో లాంటి కత్తులు నా మెదడులో తిరుగుతున్నట్టు అనిపిస్తూండగా—‘బాగుంది గానీ, మరి చారూ, పులుసూ లాంటివి యేమన్నా…….?’ అని నసుగుతూంటే…. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">భార్యామణి, మరో గిన్నెలోంచి మరో చిప్ప గరిటెతో—ఓ బూడిదరంగు ద్రవ/ఘన పదార్ధాన్ని వడ్డించబోతూంటే, ‘ఇదేమేటే?’ అనడిగాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘వులవ పప్పులుసండీ’ అంది! &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘వులవ చారు విన్నాం—వులవల్ని వుడికించిన నీళ్ళతో పెడతారు—వులవల్ని పశువులకి తినిపిస్తారు—ఈ వులవ పప్పులుసు యెక్కడిదీ?’ అన్నాను దీనం గా. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">“భలేవారే! రాజన్నేం చెప్పాడు? కంది, పెసర, మినప, శెనగ పప్పుల్తప్ప, ఇంకే పప్పులైనా వుపయోగించుకోండి—ధరలెందుకు తగ్గవో నేను చూస్తాను—అన్లా? అందుకే………..ఇంకా ఈనాడులో కూడా వులవలూ, బొబ్బర్లూ, అలచందలూ, గోరుచిక్కుడూ--ఇలాంటి వాటితో చేసుకోగల విచిత్ర వంటకాలన్నీ ప్రచురిస్తున్నారు కదా!” &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘నీ రాజన్నో!’ అని మనసులో అనుకుంటూ, 'చెల్లెలు సబితని హోం మంత్రిని చేసినట్టు, నిన్నుకూడా యే వంటల మంత్రో చేసేస్తాడేమో! పోనీ వూరగాయలేమన్నా…………’ నసిగాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘అయ్యయ్యయ్యో! చిన్న జాడీలలోకి తీసినవన్నీ నిన్ననే అయిపోయాయి—ఇవాళ పొద్దున్న తీద్దాములే అనుకున్నాను—తీరా చేసి, ఇవాళ కాస్త ముక్కు బురుబుర్లాడుతూంటే, తల స్నానం చెయ్యలేదు—తలస్నానం చెయ్యకుండా వూరగాయ జాడీలు ముట్టుకోడమెందుకనీ……..!’ అంటొంది. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘పోనీలే—కాస్త మజ్జిగపోసెయ్యి’ అని, ఆ జిగట జిగట మజ్జిగ్గంజి అన్నాన్ని రెండు ముద్దలు నోట్లో వేసుకొని మింగినట్టు నటించి, చెయ్యి కడిగేసుకొంటూంటే, నా ధర్మపత్ని, ‘పాపిష్టిదాన్ని! అర్థాకలితోనే లేచిపోతున్నారు!’ అంటూ కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకొంటూంటే &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘పిచ్చిదానా! మొగుడు అర్థాకలితో లేస్తే పాపం గానీ, పూర్ణాకలితో లేస్తే పాపమేమీ కాదు! వూరుకో!’ అన్నాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘ఈ సారి ఆ పాపిష్టివాడికి వోటేస్తే వొట్టు’ అంటూంటే &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">‘ఇదేదో తెనాలిరామలింగడి పిల్లి వ్యవహారం లాంటిదని నేననుకుంటాను గానీ, మన పెళ్ళయిన గత 35 యేళ్ళలో ఇవన్నీ మనకి మామూలే కదా? పైగా రాష్ట్రం లో అందరు ఆడాళ్ళూ చేస్తున్నదే నువ్వూ చేశావు—అంతే!’ అన్నాను. &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">(మనసులో ‘మీ రాజన్న సలహాలకి పాడెకట్ట!’ అనుకున్నాననుకోండి!) &nbsp;</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">అదీ సంగతి!</span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><br /> <span style="font-family: -webkit-monospace; font-size: medium;"><span style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-1787257689235457884?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-39128473621715702922009-08-22T22:26:00.002+05:302009-08-22T22:40:45.732+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><blockquote>కరవా మజాకా</blockquote></b></span></span><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘బావా! నీ కొలువుకూటము రాను రాను రణరంగ మగుచున్నదేమయ్యా?’ అంటూ ప్రవేశించాడు—మా ‘తక్కెళ్ళ రెడ్డి’--నిన్నటి అసెంబ్లీలో కన్నా వేడి వేడి గా జరుగుతున్న మన ‘రాష్ట్రం లో కరువు’ గురించి మా 'సోల్ ' లో జరుగుతున్న చర్చలోకి! </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అన్నట్టు మా కుమ్మరదాసుడికి బదిలీ అయిపోయి, ఈ ‘టీ’ ఇంటిపేరుగల ‘అదేదో’ రెడ్డి బ్రాంచి మేనేజరుగా వచ్చాడు. ఆయనకి మేము పెట్టుకున్న ముద్దు పేరు ‘తక్కెళ్ళ రెడ్డి!’ ఆయనకి సందర్భానుసారం ‘కురుక్షేత్రం’ నాటకం లోని పద్యాలు వాడుకోవడం ఓ సరదా. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">వాళ్ళ వూరు తక్కెళ్ళపాడు కాకపోయినా, ‘చాలా బ్యాలెన్సుడు గా వుంటాడు’ అని ఇష్టపడేవాళ్ళూ, ‘తక్కెడలా కాసేపొకవైపూ, ఇంకాసేపు ఇంకొకవైపూ వుంటాడు’ అని ఇష్టపడనివాళ్ళూ అంటారు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘అదికాదు బావా! నీదేమైనా నాలుకా—తాటి పట్టా? ఓ పక్క మీనం తరవాత మేషమా, మేషం తరవాత మీనమా, అదెన్నోది, ఇదెన్నోది అని లెక్ఖెట్టుకుంటావా! మరో పక్క వెకిలి నవ్వు నవ్వుతూ మీరు ప్రజలని భయపెట్టకండి—మేము కమిటీలు వేశాము, సరియైన సమయం లో కరువుని ప్రకటిస్తాము—అసలు ప్రకటించినా, ప్రకటించకపోయినా తేడా యేమీ లేదు—అంటావా?’—అనరిచాడు—మా సుందరయ్య. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘నేనా?’ అని దీనం గా మా తక్కెళ్ళ రెడ్డి అడుగుతూంటే, అందరూ ఫక్కున నవ్వి, వాతావరణం కాస్త చల్లబడింది! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“మొదట ‘ఆగష్ట్ మొదటివారం లో అందరూ విత్తనాలు చల్లుకుంటారు—అది పూర్తయితేగానీ, బ్యాంకులు ఋణాలు ఇవ్వవు—అందుకని ఆగాం!’ అన్నాడు—యే బ్యాంకైనా రైతులు విత్తనాలు చల్లారా లేదా పరిశీలించి మాత్రమే పంట ఋణాలు ఇస్తోందా? అసలు సారవా కి జూన్ నెలలోనే ఋణాలు ఇవ్వడం మొదలెట్టేస్తారు కదా?” అన్నాడు మా బాలగంగాధర తిలక్. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“చూడండి! ‘మనం ఇప్పుడే ప్రకటిస్తే, బ్యాంకులు ఇంక ఋణాలు ఇవ్వవు—అందుకే—అందరూ ఋణాలు తీసుకునేవరకూ ఆగాలి’ అన్నాడు తరవాత! అంటే, అందరూ ఋణాలు తీసుకున్న తరవాత యే మాఫీయో ప్రకటిద్దాం, అప్పుడు పోయేవి బ్యాంకులూ, పడే వోట్లు మనకీ అనేనా?” అన్నాడు మా కేషియర్ వెంకట నాగభూషణం. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“తరవాత ‘రేపు జరగబోయే బ్యాంకర్ల సమావేశం లో కొన్ని నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు—అందుకని అదయ్యేవరకూ ఆగాల్సిందే’ అన్నాడు—బ్యాంకర్ల మీటింగుకీ, కరువుకీ యేమిటి సంబంధం అసలు?” క్రొశ్నించాడు మా బాలగంగాధర తిలక్. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“మూడో వారం వచ్చేటప్పటికి, ‘అసలు ప్రకటించనే ప్రకటించం—యెడం చెయ్యి పెట్టినా, పుర్రచెయ్యి పెట్టినా తేడా యేముంది? ప్రతిపక్ష రాజకీయం కాకపోతే? మీకేమి కావాలో చెప్పండి—విత్తనాలా? ఇస్తాము, నీళ్ళా? ఇస్తాము, యెరువులా? ఇస్తాము, గడ్డా? యేర్పాటు చేస్తాము, గొర్రెలా? ఇప్పిస్తాము, బర్రెలా? ఇప్పిస్తాము, ఇంకేమి కావాలి కరవుని యెదుర్కోడానికి? మరెందుకు ప్రకటన?’ అంటున్నాడు! మరి ఇప్పటికే ప్రకటించిన రాష్ట్రాలూ, సహాయం ప్రకటించిన కేంద్రం, పర్యటిస్తున్న కేంద్ర అంచనా బృందాలూ, ఇవన్నీ మిథ్యా? వాళ్ళందరూ వెర్రివాళ్ళా? యెవరి చెవుల్లో పువ్వులు పెడతాడు?” అంటూ మళ్ళీ రగిలిపోయాడు మా కామ్రేడ్ సుందరయ్య. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“అవన్నీ కాదు—తీరా ప్రకటించాక, రైల్వే బడ్జెట్, కేంద్ర బడ్జెట్ అనుభవాలు యెదురై, కేంద్రం మొండిచెయ్యి చూపిస్తే, వాళ్ళతో దెబ్బలాడే మొగాడు యెవడూ లేడుకదా—అందుకని భయం!” అన్నాడు మా వెంకట నాగభూషణం. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">“పిచ్చివాళ్ళలారా! అసలు రహస్యం నేచెప్పనా? మన తెలుగువాడెవరైనా, పదిమందితోపాటు ‘జై’ అంటున్నా, ‘తొయ్’ అంటున్నా, ప్రతివాడికీ తనకే ప్రత్యేకమైన ఒక ‘స్వంత అజెండా’ వుంటుంది! అదే వాడికి భావం, భాగ్యం, ప్రాణం, ప్రణవం! అర్థమయ్యిందా?” అన్నారు చిద్విలాసం గా మా సర్వంబొచ్చు స్వామి! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఇంకెవరైనా మాట్టాడితే వొట్టు!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నా అలవాటు ప్రకారం నా సిగరెట్టు నేను కాల్చుకుంటూ చిరునవ్వుతో వుండిపోయాను--చర్చ రగలేసిన నేను!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-3912847362171570292?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-56355579852981999812009-07-31T21:54:00.000+05:302009-07-31T22:31:31.766+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><b><blockquote> <span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">......ఫులికథ!</span></blockquote></b></span></span><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ఒక వూరిలో రచ్చబండదగ్గర మరో వూరినించొచ్చిన ఓ తిప్పరాజుగారు చుట్టూ వున్న జనానికి వినోదం కలిగిస్తూ మంచి కథా కాలక్షేపం చేస్తున్నారు—‘టంగుటూరు మిరియాలు తాటికాయలంత’ లాంటి కబుర్లతో, జనాలు ‘ఆహా! ఓహో’ అంటుండగా! </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘ఇక్కడ మా వూరివాళ్ళు యెవరైనా వున్నారా?’ అని అడిగాడు హటాత్తుగా. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘యెవరూ లేరు గానీ, యెందుకలా అడిగారు?’ అన్నాడొకడు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘యేమీ లేదు—మీకు పులికథ చెపుదామని!’ అన్నాడు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘పులికథేమిటి? చెప్పండి….చెప్పండి’ అన్నారందరూ. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">మనవాడు మొదలుపెట్టాడు—‘నేను మొన్నామధ్య వేటకి అడివిలోకి వెళ్ళినప్పుడు, హటాత్తుగా, చాలా దగ్గర్లో, గాండ్రింపు వినిపించింది! తీరా చూద్దునుగదా—నా ముందు సరిగ్గా ఓ యాభై గజాలలో ఓ పెద్ద పులి!’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘అయ్యబాబోయ్! మరేమి చేశారు?’ అని అడిగారు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">తరవాత కథ మీకందరికీ తెలుసుగా? </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">దాదాపుగా ఇలాంటి సన్నివేశమే నాకెదురయ్యింది ఓ సారి! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ఓ ఇరవై యేళ్ళ క్రితం, మా బ్యాంకులో ‘కంప్యూటర్ డేటా ఎంట్రీ ఆపరెటర్లుగా పని చెయ్యడానికి ఉత్సాహం వున్నవారు దరఖాస్తులు పెట్టుకోండి’ అన్నారు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">వాళ్ళకి ఇంగ్లీషులోనూ, లెఖ్ఖల్లోనూ చిన్న చిన్న పరీక్షలు పెట్టేవారు—అవి పాస్ అయినవాళ్ళని యెన్నిక చేసుకొనేవారు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">అలా యెన్నికైనవాళ్ళలో మా మల్లిఖార్జున ప్రసాద్ ఒకడు—‘చెట్లు లేని చోట ఆముదం చెట్టే మహా వృక్షం’ అన్నట్టు, పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్, కావలసిన సర్వీసు, ఇతర వాళ్ళడిగిన అర్హతలున్నవాడు, దరఖాస్తు పెట్టినవాడు మా చుట్టుపక్కల వాడొక్కడే! దానికి తోడు—పరీక్ష కూడా పాస్ అయ్యాడు మరి! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ఓక రోజు సాయంత్రం బ్యాంకు మూసేశాక, యెవరితోనో మాట్లాడాలని వాళ్ళ ఆఫీసుకి వెళ్ళాను. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">అక్కడ మామూలుగా మీటింగులూ అవీ జరిగే బల్ల చుట్టూ ఓ పది మంది కొలీగ్స్ మధ్య మా ప్రసాద్ కూర్చొని, చెప్పేస్తున్నాడు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘……మనాఫీసులో వున్న ‘సగం’ గాడ్రెజ్ బీరువాలంత వుంటాయి కంప్యూటర్లు! అలాంటివి ఒక్కొక్కటి మన ఒక్కొక్క బ్రాంచికి సరిపోతాయి! మన హెడ్డాఫీసులోనైతే, ఓ పెద్ద రూమునిండా అలాంటి కంప్యూటర్లు వుంటాయి—అదే పెద్ద పెద్ద కంపెనీల్లో, ఓ బిల్డింగులో ఓ ఫ్లోర్ అంతా ఇలాంటి కంప్యూటర్లు వుంటాయి—నాసా వాళ్ళదగ్గరా, పెంటగాన్ లోనూ అయితే, పెద్ద నాలుగైదంతస్తుల బిల్డింగుల్లో అన్ని ఫ్లోర్లలోనూ కంప్యూటర్లే వుంటాయట………’ ఇలా అప్పటికే కాలక్షేపం అయిపోయిందట—తరవాత మిగిలినవాళ్ళు నాకు చెప్పి, ఒకటే నవ్వడం! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">సరే, నేను వెళ్ళేటప్పటికి అవుతున్న టాపిక్—‘రేపు మన బ్యాంకులో వుపయోగించబోతున్నవి—బేసిక్, కోబాల్ మాత్రమే! మీక్కొంచం కష్టమేగాని, నాలాంటివాళ్ళకి కొట్టినపిండి—యెందుకంటే, ఇవి సాఫ్ట్ వేర్లు ! ఇంకా, పాస్కల్, ఫోర్ట్రాన్ లాంటివి వున్నాయి—ఇవన్నీ హార్డ్ వేర్లు—చెపితే నమ్మరు—మేము నేర్చుకునేటప్పుడు, కొట్టీ, కొట్టీ, కొట్టీ మా వేళ్ళు వాచిపోయేవి—వేళ్ళ కీళ్ళు చచ్చుబడిపోయేవి…..’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">అప్పటికి నేను నిజం గా కంప్యూటర్ని చూడకపోయినా, ఓ పుస్తకాల పురుగుగా వాటిగురించి కనీస పరిఙ్ఞానాన్ని సంపాదించి వుండడంచేత—‘అహ్హహ్హహ్హా’ అని నవ్వాను! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘యేంటిగురూ! అలా నవ్వుతావు?’ అనడిగాడు చిన్నబుచ్చుకొంటూ. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">‘పులికథ బాగానే చెపుతున్నావుగానీ, మీ వూరివాళ్ళెవరైనా వున్నారేమో అడగడం మరిచిపోయావు కదా—అందుకని!’ అని నేనంటే—వుడుక్కున్నాడు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">తరవాత విషయాలు విని, అందరూ ‘పాపం వాడి గాలి అలా తీశేశారేమిటి’ అని ఒకటే నవ్వులు—వాడు పారిపోగానే! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ఇలాంటి తిప్పరాజులెందరో! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-5635557985298199981?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-85231598734847547302009-07-27T22:01:00.000+05:302009-07-27T22:18:14.007+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><blockquote>పప్పులుడుకుతున్నాయి </blockquote></b></span></span><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">(కాకినాడలో, రెండిళ్ళమధ్య వున్న ప్రహరీగోడకిరుప్రక్కలా వున్న మహిళల సంభాషణ)— </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘పనైపోయిందా వదినా? యేమి వండావు?’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘అయినట్టేనమ్మ! చారు మరుగుతోంది—కరేపాకు రెబ్బలకోసం దొడ్లోకి వచ్చాను!’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘చాలానే వండినట్టున్నావే? ఇవాళ ఆదివారమొకటి కదా!’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘అదే వండడం వొదినా—మీ అన్నయ్య సంగతి తెలుసుగా—వారం రోజులూ గాలితో బ్రతికినట్లు—ఆదివారం వారం రోజుల భోజనం ఒకేసారి చేస్తారు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అందుకనే—ఓ పదహారు కందిపప్పులు జాగ్రత్తగా దాచి, ఇవాళ పదికట్టల గోంగూరలో వేసి పప్పు చేశాను! మొన్న రేటు తక్కువున్నప్పుడు ఓ వందగ్రాములు దొండకాయలు తీసుకున్నాలే—వాటిని కాస్త బెల్లం పెట్టి కూర చేశాను! పోపుల పెట్టెలో ఓ నలభై రెండు శనగపప్పులుంటే, కాస్త కారం, చింతపండూ వేసి, పచ్చడి చేశాను—నాలిక్కి రాసుకోడానికి! ఊరగాయలు యెలాగా వున్నాయి—ఇక చారు, మజ్జిగ—మామూలే! ఇంతకీ నువ్వేమి వండావు?’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘నేనా వదినా—నీలా ముందుచూపు లేకపోయింది నాకు—కాసిని కంది బద్దలూ, శనగబద్దలూ నిలవెయ్యలేకపోయాను! అయినా, మా దొడ్లో తోటకూర వుందిగా, దాన్ని జీడిపప్పులో వేశాను! కూరకి, ఆనపకాయ ముక్క, నువ్వుపప్పులో వేశాను! పచ్చడికి వేరుశనగ వాడాను! పులుసులోకి, బాదం పప్పు వేశాను! నువ్వన్నట్టు వూరగాయలు వున్నాయి—మజ్జిగ మామూలే!’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘ఇవన్నీ యెప్పుడు నేర్చావొదినా? నాకు తెలియలేదే?’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘పిచ్చిదానా! యెప్పుడైనా వంటచెయ్యడానికి బధ్ధకం వేసినప్పుడు మన సుబ్బయ్య హోటల్ నించి ఓ బుట్ట తెప్పించుకుంటాం కదా? వాడు అన్నిట్లోనూ జీడిపప్పులూ, బాదం పప్పులూ, నువ్వుపప్పులూ వేసేస్తున్నాడు అని విసుక్కొని, ఇక తెప్పించడం కూడా మానుకున్నాం కొన్నాళ్ళనించీ—ఇప్పుడవే అక్కరకొస్తున్నాయి మరి!’ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">(యెలక్షన్లకి ముందు వున్న రేట్లతో పోలిస్తే, కంది, శనగ, పెసర, మినప్పప్పూ, చింతపండూ విపరీతం గా పెరిగాయిగానీ, జీడి పప్పూ, బాదం పప్పూ, నువ్వు పప్పూ, వేరుశనగ పప్పూ పెద్దగా పెరగలేదు—అందుకని అందరూ ఇవే వండుకుంటే పోతుందిగదా—వెరైటీగానూ వుంటుంది, ఖరీదైన భోజనం చేసినట్టూ వుంటుంది!) </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">(పప్పులలో ఫ్యూచర్స్ ట్రేడింగ్ జరుగుతోంది—నూనె గింజల్లో బ్యాన్ కొనసాగుతోంది!)</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8523159873484754730?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-81751165031762749582009-06-28T23:09:00.000+05:302009-06-28T23:19:46.429+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><b> ......శ్రీ పీతన్న!</b></span> </div><div> </div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">రానే వచ్చారు—చెయ్యెత్తుమనిషి, ఒడ్డుకుతగ్గ లావు, పూర్తి బట్టతలా, వెనక చుట్టూ తెల్లని జుట్టూ, విశాలమైన నుదుటిమీద పట్టెవర్ధనాలూ, తెల్లని లాల్చీ, పెద్దంచు చేనేత లుంగీ, భుజమ్మీద వేళ్ళాడే సంచీ, మందపాటి టైరుచెప్పులూ—లాల్చీ విప్పితే లోపల సైనుగుడ్డతో కుట్టించిన కబ్బా (చేతుల్లేని బనియను)—ఇదీ ఆయన ఆహార్యం! </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">మామూలుగానే మర్యాదలు జరుగుతున్నాయి—మూడు పూటలా—ఫలహారాలతో సహా! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">‘ఒరే కృష్ణుడూ—గురువుగారి పేరే పెట్టాడు నీకు మీ నాన్న’—అని నన్ను ముద్దు చేశేవాడు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">స్నానానికి వెళ్ళి, మా పిల్ల కాలవలో నీళ్ళ మీద తేలుతూ ఓ అరగంట శవాసనం వేస్తే, జనాలందరూ విచిత్రంగా చూసి, గట్టు మీదనించే దణ్ణం పెట్టుకొని వెళ్ళిపోయేవారు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఓ వారం గడిచింది—భూదేవిలాంటి మా అమ్మకీ కాస్త సహనం తగ్గింది—ఇంకెన్నాళ్ళు వుంటాడో ఈయన? ఓ పక్క సంబారాలు చూసుకోవాలి, ఓ పక్క చాకిరీ—యెలాగో లాక్కురావాలి—అనుకొంటోంది! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అనుకోకుండా తన నోటినించి వచ్చేసింది ‘పీతన్నగారి స్నానం అయిందేమో చూడరా’ అని! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అప్పటిదాకా ‘శ్రీ పీతాంబరధరుడు గారు’ అనలేక చచ్చేవాళ్ళం—ఇప్పుడు నాకు హుషారు— ‘పీతన్నగారు! పీతన్నగారు!’ అంటూ హుషారుగా పరిగెట్టాను—పిల్లకాలవ వంతెనమీదకి! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఇంకో వారం గడిచింది—నెలాఖరు! మా భూదేవి సహనం భూకంపానికి కొంచెం తక్కువగా వుంది—వెచ్చాలన్నీ మా ఇంటిపక్క వెంకటస్వామి కొట్లో అరువు తేవలసి వస్తోంది, కూరగాయలు, నెయ్యి వగైరా తెచ్చే అమ్మిలకి, ‘ఫస్ట్ కి ఇస్తాన్లే’ అని చెప్పాల్సి వస్తోంది—వీటికితోడు కొంత నీరసం! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">యేమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి—ఆయన వచ్చిన రోజు యెలా జరిపించిందో, ఈ రోజున కూడా అలాగే జరిపిస్తోంది—చిన్నమెత్తు లోటు కూడా జరగకుండా! ఆయన్ని ‘ఒరే’ అనేంత చనువూ యేర్పడింది—నిజం గా అనకపోయినా! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆఖరికి ఆ రోజు అననే అంది నాతో ‘ఒరే! పీతిగాడి స్నానం అయ్యిందో లేదో చూడరా!’ అని! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">యెదురుగా వున్న మా నాన్న, కళ్ళెర్రజేస్తూనే ఫక్కున నవ్వారు! నేను ‘పీతిగాడు! పీతిగాడు!’ అని గెంతుకుంటూ వెళుతూంటే! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆ రోజు భోజనాలు అవుతూండగా, మా నాన్న, ‘అయ్యా! గురువుగారు భీమడోలులో రేపటినించీ వుపన్యాసాలిస్తారు కదా! నేను రావడానికి కుదరడంలేదు! రేపో, యెల్లుండో వస్తాను. ముందుగా మీరు వెళితే బాగుంటుంది కదా?’ అన్నారు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">పీతన్నగారికి కోపం యేమైనా వచ్చిందో లేదో ఆయన ముఖ కవళికలనించి మాకేమీ తెలియలేదు గానీ, ఆ సాయంత్రం, ‘ఇక నేను వెళ్ళి వస్తానోయ్!’ అనగానే మేమందరం మనసులోనే ‘హమ్మయ్య’ అనుకున్నాము! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">(ఇది మా అమ్మ నా చిన్నప్పుడు యెక్కడో చదివి వినిపించిన ఉదంతమే! నిజం గా మా యింట్లో జరిగింది కాదు! హాస్యానికి ఇలా అన్వయించాను!)</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-size:15px;"> </span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-8175116503176274958?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-45095555179062980892009-06-27T23:41:00.000+05:302009-06-27T23:49:48.831+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><b> శ్రీ పీతాంబరధరుడు!</b></span></span><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"> </span><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"></span><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">మా నాన్నగారు ఆధ్యాత్మికం గా అనేక పురాణాలూ అవీ చదివి, సంస్కృతం లో వాటి గురించి ఆలోచించేవారు! ఆయనకో ‘గురువుగారు ’ వుండేవారు. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ఆయనకోసం ఆయన ‘ఆధ్యాత్మిక స్నేహితులు‘ అంటే గురువుగారి ఉపన్యాసాలకి వచ్చేవాళ్ళు, ఆయన మిగతా శిష్యులూ—ఇలా అన్న మాట!—అప్పుడప్పుడు మా ఇంటికి వస్తూండేవాళ్ళు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">పాపం మా పిచ్చి అమ్మ, అలాంటివాళ్ళు యెవరైనా ఇంటికి రాగానే, అత్యంత భక్తితో, కాళ్ళు కడుక్కోడానికి నీళ్ళిచ్చి, తుడుచుకోడానికి తుండుగుడ్డ ఇచ్చి, అరుగుమీద పడక కుర్చీ వేసి కూర్చోబెట్టి, త్రాగడానికి మంచి తీర్థం ఇచ్చి, ‘పది నిమిషాల్లో వంట అయి పోతుంది—ఈలోపల కాస్త చల్ల ఇమ్మంటారా?’ అని అడిగి, పెద్దగ్లాసునిండా చల్లని చల్ల అందించి, వంటింట్లో జొరబడేది, విసురుకోడానికి ఓ విసినికర్ర ఇచ్చి! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">సరి<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">గ్గా</span></span> అయిదు నిమిషాల్లో మళ్ళీ వచ్చి, ‘వడ్డించేస్తాను—మీరు మడి కట్టుకోండి—నూతిదగ్గర స్నానం చేసినా సరే, లేదా పక్కనే కాలవ వుంది అక్కడైనా సరే!’ అనగానే, ఒకాయన ‘ఇంకా ఆకలి లేదమ్మా, కాలవకే వెళతాను’ అని వెళ్ళి, కాసేపు ఈతకొట్టి, ఆసనాలు వేసి, అనుష్ఠానాలు పూర్తి చేసుకొని వచ్చి, పీట మీద కూర్చొని, చక్కగా మారు అడిగి మరీ వడ్డింపించుకొని, తృప్తిగా తిని, చెయ్యి కడిగి, అమ్మ ఇచ్చిన తాంబూలం వేసుకొని, అలవాటు లేకపోతే, వక్కపొడి చాలమ్మా అని, మళ్ళీ అరుగు మీద మడత మంచం మీద చేరేవారు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">నాన్న స్కూలు నించి వచ్చాక, ఆధ్యాత్మిక చర్చల్లో రాత్రి అయిపోతే, మల్లీ రాత్రి కూడా భోజనాలు చేసి, ‘పొద్దున్నే ఫస్టు బస్సుకి వెళ్ళిపోతానోయ్!’ అంటూ ఆరుబయట నిద్రపోయేవారు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">(ఆయనెప్పుడు లేచాడో, యెప్పుడు వెళ్ళిపోయేడో మాకు తెలిసేది కాదు!) </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">అలాంటి రోజుల్లో, ఒక రోజు కబురు వచ్చింది ‘శ్రీ పీతాంబరధరుడు గారు వస్తున్నారు!’ అని! --</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">(ఇంకా వుంది)</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4509555517906298089?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-49191380837949691622009-06-25T23:05:00.000+05:302009-06-25T23:17:47.407+05:30<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><div> </div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నా అయిదోయేడు నడుస్తున్న మనవడు (అట్లాంటావాడు) మొన్న ఓ జోక్ పేల్చాడు! </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నేను మామూలుగా మా ఆస్థాన 'మంత్రి ' చేత గడ్డం గొరిగించుకొని, అలవాటుగా చెయ్యి పైకెత్తాను, మా మంత్రి 'చంక ' గొరిగేస్తున్నాడు! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">యక్కడనించి చూశాడో నా మనవడు, వాళ్ళమ్మతో అంటున్నాడు, "అమ్మా! బుద్ధీష్ తాత తన 'చంకలో కూడా గుండు' చేయించుకుంటాడా?" అని! </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:-webkit-monospace;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:-webkit-monospace;font-size:15px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">మరి ఇలాంటి ఊహలు ఈ జనరేషన్ కి యెలా వస్తున్నాయో!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4919138083794969162?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-14355478450915796102009-06-07T21:06:00.000+05:302009-06-07T21:09:28.673+05:30<strong><span style="font-size:130%;"><blockquote><strong><span style="font-size:130%;">బంగ్లా బృందం ప్రశంస!</span></strong></blockquote></span></strong> స్వడబ్బా, పరడబ్బా, పరస్పరడబ్బా—ల గురించి వినే వుంటారు—తన గురించి తను వాయించుకునే డబ్బా—స్వడబ్బా; ఇతరుల గురించి వాయించే డబ్బా—పర డబ్బా; ఒకరినిగురించి ఇంకొకరు వాయించుకునే డబ్బా—పరస్పర డబ్బా! బంగ్లాదేశ్ లో మహమ్మద్ యూనిస్ అనే ఆయన, మహిళా సంఘాలకి, ఇతర సంఘాలకీ, ‘మైక్రో ఫైనాన్సింగ్’ పేర తక్కువ వడ్డీ ఋణాలని అందించే ప్రయోగాలు చేసి, యేకంగా నోబెల్ ప్రైజు కొట్టేశాడు! అప్పుడు మనదేశం వాళ్ళు వెళ్ళి, ఆ విధానాలని అధ్యయనం చేసి వచ్చి, వాడికి డబ్బా కొట్టారు! ఇప్పుడు వారి వంతు! వారు వచ్చి, వట్టి వసంత్ కుమార్ ని కలిసి, గ్రామ సంఘాలూ, మండల సమాఖ్యలూ, స్వయం సహాయ సంఘాలూ చాల చక్కగా పావలా వడ్డీ ని ఉపయోగించుకుంటున్నాయి—అని ప్రశంసల జల్లు అనే డబ్బా కొట్టేశారట! ఈ పరస్పర డబ్బ యెంత బాగుందో కదూ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-1435547845091579610?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-49061277522042949782009-05-23T00:52:00.000+05:302009-05-23T01:00:05.773+05:30మా కుమ్మరదాసుడు (మా బ్రాంచి మేనేజరుకి నేను పెట్టిన ముద్దు పేరు—యెందుకో ఆయన్ని చూడగానే మన అన్నమయ్య వ్రాసిన ‘కుమ్మర దాసుడైన కురువరత్తి నంబి’ అన్న పదం నా మదిలో మెదిలింది లెండి!—అందుకే ఆ పేరు ఆయనకి ఖాయం చెసేశాను!--మా కొలీగ్స్ ఆ పేరుకి అలవాటు పడడానికి కొంత టైం పట్టిందనుకోండి—మొదట్లో, కొమ్మ దాసుడనీ, కుమ్మరి దాసరోడనీ—ఇలా వింత వింత కాంబినేషన్లు వేసేవారు! ఇప్పుడందరికీ అలవాటై పోయింది మరి) 18వ తేదీ పొద్దున్నే ఆఫీసుకి వెళ్ళగానే, ‘సర్! చిరంజీవి పాలకొల్లులో ఓడిపోయాడు చూడండి సర్!’ అన్నాడు నేను తన కేబిన్ లోకి ప్రవేసించగానే! [పదిన్నరకి మా బ్రాంచి తెరుస్తాం గానీ, ఓ అరగంట ముందే స్టాఫ్ అందరూ వచ్చేసి, ‘వీలు వెంబడి’ బ్రాంచి మేనేజరుని దర్శించుకొని (ఆ కేబిన్ లో ఏసీ వుంటుంది కదా!) ఉత్సాహంగా తాజా వార్తలగురించి చర్చించుకోవడం మా ఆనవాయితీ--ఇప్పుడు ఇక బ్రాంచీలు లేవు--'సర్వీస్ అవుట్లెట్ లు ' {ఎస్ ఓ ల్} లు తప్ప] ‘సర్! బంగారు ఉషా రాణి, 20 లక్షలు ఖర్చుపెట్టి కార్యకర్తలకి ‘హీరో’ లేటెస్ట్ మోబైక్ లు కొనిచ్చిందట! ఇంకేమి చిరంజీవి’ అన్నాను. పక్కనే వున్న మా డఫేదారు (సబ్ స్టాఫ్) ‘పోలింగు ముందు రాత్రే ‘ఫిక్స్’ అయి పోయిందట సార్! యెట్టి పరిస్థితుల్లోనూ, సుబ్బరాయుడు గెలవడానికి వీల్లేదు—మీరేమైనా చేసుకోండి అని చంద్రబాబు ‘కాపు ’లందరికీ చెప్పేశాడు!’ అన్నాడు! (మా నరసాపురానికి 10 కి. మీ. దూరం లో వుంది మొగలితుర్రు—అదే చిరంజీవి జన్మ స్థలం—అందుకే మా జనాలకి అంత ఆసక్తి!) ‘అవన్నీ కాదండి! మొదటినించీ కాంగ్రెస్ ఆధిక్యం లోనే వుంది! యెందుకంటారా—ముస్లిములు కాంగ్రెస్ కే, (వీళ్ళకి బాబ్రీ మసీదు, చంద్రబాబు బీజేపీ కి సపోర్టు కలల్లోకి వస్తూంటుంది) క్రిస్టియన్లు కాంగ్రెస్ కే, (రాశ్శేఖర్రెడ్డి క్రిస్టియన్, వాళ్ళ అల్లుడు ‘కూటములు’ పెట్టి మత, రాజకీయ, ధన ప్రబోధాలు చేశేసాడు) కాపులు చాలా మంది కాంగ్రెస్ కే, (రెడ్డొచ్చినా ఫర్వాలేదు—చౌదరోడు వస్తే మనకి ఉనికి వుండదు అని నమ్మిన వాళ్ళు—ముద్రగడ పద్మనాభమే ఓడిపోయాడు!) ఎస్ సీ లు, (మనం మనం ఒకటే!) వికలాంగులు, వృద్ధులు కాంగ్రెస్ కే (పెన్షన్లు ఇస్తున్నాడుగా!), ప్రభుత్వోద్యోగులు (తెలియని దేవత కంటే, తెలిసున్న రాక్షసి మేలు!), ఇంకా—జలయజ్ఞ్యంలో పాల్గొన్న కాంట్రార్లూ, వారికింద పనిచేసే సిబ్బందీ, పనివాళ్ళూ—ఇలా కొన్ని లక్షల మంది (లాభం పొందినవాళ్ళూ) అందరూ కాంగ్రెస్ కే వోటు వెయ్యక చస్తారా? అందుకే కాంగ్రెస్ వస్తుందని నేను నెల క్రితమే (పోలింగు మొదలవక ముందే) చెప్పాను—అన్నాడు మా బాల గంగాధర తిలక్! (చేసేది డఫేదారు ఉద్యోగమైనా, తను ‘కాపు ’ వర్గనికి చెందినా, రాజకీయ ‘పరిణతి’ పొందిన మా కొలీగ్ కి మేం పెట్టుకొన్న ముద్దు పేరు) ‘యేమీ కాదు సర్! మా వోట్లు మాకు పడ్డాయి, కాంగ్రెస్ వోట్లే చీలి పోయాయి! అది కూడా చిరంజీవి వైపు!’ అన్నాడు మా కామ్రేడు సుందరయ్య (ఆయన అసలు పేరు సత్యన్నారాయణ అయినా, ‘యెర్ర చొక్కా’ తొడుక్కుని, యెర్రెర్రగా మాట్లాడే మా కొలీగ్ ముద్దుపేరు)! ‘అసలు పోటీ మేధావి వర్గానికీ, మిగిలిన వాళ్ళకీ సర్! అందుకే మా లోక్ సత్తా కి ఇన్ని వోట్లు వచ్చాయి—త్వరలో మేం అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోబోతున్నాం! మా జేపీ ఒక్కడే నెగ్గినా, అధికార ఎమ్మెల్ల్యేలందరికీ అప్పుడే గుండె దడ మొదలయ్యింది! టీవీ వాళ్ళు అప్పుడే ‘బ్రాండ్ ఎంబాసిడర్’ లని నియమించేసుకుంటున్నార్ట!' —అన్నాడు మా కేషియర్ వెంకట నాగభూషణం (ఈయన మా లోక్ సత్తా కన్వీనరుకి కుడి భుజమో, కుడి తొడో, కుడి ఇంకేదో—ట) ‘యేదైనా కానివ్వండి, ‘హిష్టరీ రిపీట్స్ ఇట్సెల్ఫ్!’ అన్నాడు మా సర్వంబొచ్చు స్వామి (మా సబ్ మేనేజరు)! అంటే యేమిటో! (ఇంకా వుంది)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-4906127752204294978?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-24686927222673754652009-04-13T20:27:00.000+05:302009-04-13T20:48:30.901+05:30“మా తమ్ముడు ఇండియాలోనే పుడతానని అమ్మతో చెప్పాడట! అందుకని అమ్మని ఇక్కడకి తీసుకొచ్చేశాను” నాలుగో యేడు నడుస్తున్న మా మనవడు మా వూరు రాగానే అన్న డైలాగు ఇది! సరే, వాడికి తమ్ముడు పుట్టేశాడు, వాడికి మూడునెలలూ నిండాయి! బారసాలకి వాళ్ళ నాన్న వచ్చాడు—అమెరికా నించి. ఈ లోగా మనకి ఎలక్షన్లూ వచ్చాయి! వాళ్ళ నాన్న దగ్గర తన రాజకీయ పరిజ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించడం మొదలుపెట్టాడు! “నాన్నా! నాన్నా! ముందు రాశ్శేఖర్రెడ్డి ‘అతను చంద్రబాబు కాదు—దొంగబాబు!’ అన్నాడు నాన్నా” అన్నాడు చక్కగా ఇమిటేట్ చేస్తూ! “అలాగా!” అన్నాడు వాళ్ళ నాన్న. “తరవాత, చంద్రబాబు ‘వాడిది జలయజ్ఞం కాదు! ధన యజ్ఞం! దోపిడీ యజ్ఞం’ అన్నాడు.” “అలాగా!” “తరవాత, చిరంజీవి రాశ్శేఖర్రెడ్డిని ‘టక్కు టమార’ అన్నాడు” “అలాగా!” ‘తరవాత, కేసీఆర్ రాశ్శేఖర్రెడ్డిని ‘గోల్ మాల్ గాడు’ అన్నాడు” “అలాగా!” “అంతకు ముందు నించీ, రాశ్శేఖర్రెడ్డి బాల కృష్ణనీ, చిరంజీవినీ, ‘రాజకీయాలంటే తొడగొట్టడం, మీసాలు మెలేయడం కాదు’ అంటున్నాడు” “అలాగా!” “రోజాయేమో, రాశ్శేఖర్రెడ్డి ‘గాలిలో ముద్దులు విసిరి వోటర్లనీ, ముఖ్యం గా గాళ్స్ నీ అవమానిస్తున్నాడు’ అంది” “ఒరే బాబూ—నీకిప్పుడే ఇంత రాజకీయం వంటబట్టిందంటే……….ఇక వద్దురా బాబూ! మల్లీ అట్లాంటా పారిపోదాం వెంటనే!” అన్నాడు వాళ్ళ నాన్న ఫైనల్ గా! అదండీ సంగతి!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1073879295740181926-2468692722267375465?l=kyamedidotcom.blogspot.com' alt='' /></div>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1073879295740181926.post-60847069046003103292009-03-12T22:58:00.000+05:302009-03-12T23:25:17.984+05:30<span style="font-size:130%;"><strong><blockquote><span style="font-size:130%;"><strong>'ఉచితాలు '</strong></span></blockquote></strong></span> మా క్లబ్బు సెగట్రీ ‘వారు పోగాల వారు’ లాంటివాడు! మేము పెట్టుకున్న ముద్దు పేరు ‘నారదులవారు’! సాయంత్రం ఆఫీసుల్నించి క్లబ్బుకి చేరి, టెన్నిసో, ష టిలో, కేరం సో, కొండొకప్పుడు పేకతో పూల్ గేములో ఆడుకొని కాస్త రిలాక్స్ అవుదామని ఆరు బయట కుర్చీల్లో అందరూ ఆసీనులవగానే, ఓ ‘వేడి వేడి అంశం’ మీద కొంత మందిని (వారి వారి ప్రతేకతలని బట్టి) రెచ్చగొడతాడు! అక్కడనించీ, అందరికీ వినోదమే వినోదం! ఇవాళ మా రాశ్శేఖర్రెడ్డితో, ‘చూశారా! నెలనెలా బ్యాంకులోకి రెండువేల నగదు బదిలీ, కుటుంబానికో రంగుల టీవీ ఇస్తారట!’ అనగానే…… ‘అధ్యక్షా! ఈసీవారు చూస్తున్నారుకదా! మేం ఫిర్యాదు చెయ్యం! అది మా నైజం కాదు!.........’ అంటూండగానే, మైసూరా అంటాడూ ‘…….లేపేస్తామంతే!’ అని పూరించాడు! పక్కనే వున్న ‘రోశయ్య’ “ఈసీవాళ్ళు మరీనూ…..108, 104ల మీద రాజీవ్ బొమ్మకి స్టిక్కర్లు వెయ్యాలంటుందా? మరి గాంధీ బొమ్మలూ, ఇందిరా గాంధీ బొమ్మలూ, రాజీవ్ విగ్రహాలూ…….(అంబేద్కర్ బొమ్మలూ…….అనరు—మరి భయ్యం!) వీటి మాటేమిటి?” అన్నాడు. ‘ఈ ఖర్చులన్నీ ఈసీవారె పెట్టుకుంటార్లే! నీ లక్షకోట్ల బడ్జెట్లో యేం మిగిలిందని?’ అన్నాడు మైసూరా! ‘అదే వద్దన్నది! నాలిక తీస్తా!’ అని రోశయ్య అంటుండగానే...... నారదులవారు, ‘సరే సార్, ఇంతకీ నగదు బదిలీ……..’ అంటూండగానే...... చెంద్రబాబు ‘అవునండీ! పిచ్చి పిచ్చి వాగ్దానాలు చేసి, ఉచిత విద్యుత్తు అనీ, ఒక బల్బుకి ఉచితం అనీ, బిల్లులో పది రూపాయలు తగ్గిస్తామనీ, 18 రూపాయలకే సోనా బియ్యమనీ, 40 రూపాయలకే, పప్పులు, నూనె అనీ…..ఇలాంటి చ�